طنز؛ نوبل‌نوبل که میگفتن این بود؟

احمد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رضا کاظمی در روزنامه شهروند نوشت:

باور کنید ٩٩‌درصد این کسانی که توی تلگرام و اینستاگرامشان درمورد اهدای جایزه نوبل ادبیات به «باب دیلن» موضع‌گیری کرده‌اند و این مسأله را به سخره گرفته‌اند، تنها آهنگ خارجی‌ای که درطول عمرشان گوش داده‌اند، یکی «آمو میو» جیپسی کینگ است و یکی «چیری‌چیری لیدی» مُدرن‌تاکینگ! من هم اعتراف می‌کنم تا همین یک هفته پیش اصلا نمی‌دانستم باب دیلن کیست، بازیگر است؟ فوتبالیست؟ میرزای شیرازی؟ نفوس و مسکن؟ تا این‌که کمی توی گوگل تحقیق کردم و فهمیدم طرف خواننده‌ است و آثارش هم برای خیلی آمریکایی‌ها یک چیزی توی مایه‌های «آرمین نصرتی پروداکشن» برای ما ایرانی‌ها است! با این وضع و با توجه به رویکرد جدید اعضای هیأت داوران نوبل، ما هم باید بیش ازپیش قدر داشته‌ها و استعدادهای داخلی‌مان را بدانیم؛ کما این‌که امسال اسم «دکتر ظریف» هم دربین کاندیداهای دریافت جایزه صلح نوبل مطرح شده بود. در این راستا بنده گزینه‌هایی را انتخاب کردم که می‌توانیم رویشان سرمایه‌گذاری کنیم:

امیر تتلو!

امیر علاوه بر این‌که توی بیوی اینستاگرامش زده «سفیر صلح»، قطعا به خاطر آثاری چون «خلیج مسلح فارس/ این حق مسلم ماست» که به زیبایی استفاده از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای را به تصویر کشیده و هم به خاطر ترانه‌هایی مثل «کی از پشت لباستو می‌بنده؟!» که اوج انسان‌دوستی و کمک به همنوع را نشان می‌دهد، گزینه خیلی خوبی برای جایزه صلح نوبل است. به‌خصوص این‌که الان هم در زندان به سر می‌برد و این موضوع می‌تواند به داوران نوبل یک حس «نلسون ماندلایی» القا کند!

نعمت‌الله آقاسی!

البته با توجه به این‌که خارجی‌ها علاقه زیادی به دادن جوایزشان به افرادی که در قید حیات نیستند، دارند (مثل اسکار بهترین بازیگر مکمل مرد که به مرحوم هیث لیجر دادند) اگر امیر تتلو نشد، می‌توانیم «نعمت‌الله آقاسی» را هم برای جایزه صلح نوبل گزینه خوبی دانست؛ چراکه مرحوم در طول دوران خوانندگی‌اش حتی یک‌بار هم دستمال سفیدش (نماد صلح و آشتی) را زمین نگذاشته بود!

دکتر احمدی‌نژاد!

متأسفانه من هرچقدر در جوایز نوبل دنبال جایزه «شعبده‌بازی و تردستی» گشتم چیزی پیدا نکردم اگرنه غیب کردن آن همه پول و نفتکش و دکل‌ و فرودگاه بدون‌ شک جایزه می‌گرفت! اما ایشان همچنان تنها گزینه‌ای است که می‌تواند درچندین شاخه دیگر کاندیدای جایزه نوبل بشود. نوبل محیط‌زیست (به خاطر اهتمام به حفظ و نگهداری و آبیاری تپه‌ها) نوبل جغرافیا (کشف سرزمین‌های بیرون از نقشه مثل بولیوی سفلی، جیبوتی اولیا، سنت وینسنت‌وگرنادین‌ها، جزیره آدمخوارها و جزیره‌ای در غرب آفریقا )، نوبل فیزیک (کشف الکتریسیته‌هاله‌نوری و انرژی هسته‌ای زیرزمینی) و نوبل ریاضی (جابجایی مرزهای عددی در اختلاس) و...

دکتر قالیباف!

دکتر قالیباف به نمایندگی از شهرداری و شورای شهر تهران می‌تواند بابت آشنا کردن مردم جهان با پدیده املاک «نجومی» کاندیدای اصلی جایزه نوبل در شاخه «نجوم و ستاره‌شناسی» باشد. البته باید در این زمینه از آقایان علی صدقی و صفدر حسینی بابت تلاش‌های بی‌وقفه در زمینه حقوق‌های نجومی هم تقدیر و تشکر کرد، اما برای این عزیزان چون به اندازه کافی سهم‌شان را برداشته‌اند، دیگر از جایزه مایزه خبری نیست و به کارت‌آفرین کفایت می‌کنیم!

سایر کاندیداها:

- نوبل تعصب: ابوالفضل قناعتی (عضو اصولگرای شورای شهر تهران) بابت حواله دادن خواهر دیگران به داعش
- نوبل ادب و تربیت: نشریه توقیف‌ناپذیر یالثارات
- نوبل فشار: علی‌جنتی
- نوبل منطق: مسعود فراستی و بهروز افخمی (به صورت مشترک)
- نوبل بامزگی و نمک: حسن ریوندی!
- نوبل سکوت: محمدرضا عارف
- نوبل اعتماد به‌نفس: سامان ان.جی، بابت فیری‌استایلِ آهنگ جمجمه شده قمقمه!
- نوبل فلسفه: جواد خیابانی بابت نظریه

«٥ دقیقه در فوتسال معادل ٢٠ دقیقه»!