طنز؛ شکست دیوید کاپرفیلد و‌کریس انجل

فریور خراباتی در روزنامه آرمان امروز نوشت:

دوستان زحمت کشیده‌اند و یک دکل نفتی که پنج میلیون دلار قیمت داشته را به مبلغ ۳۷ میلیون دلار خریداری کرده‌اند (خیلی یهویی رفتم سر اصل مطلب،نه؟!). خب بنده تا دیروز فکر می‌کردم که با این پول می‌شود نیمار یا کریستیانو رونالدو را به پرسپولیس و استقلال آورد، آن وقت این مبلغ را برای دکل نفتی هزینه کرده‌ایم، یعنی دکل نفتی هم‌قیمت با نیمار است؟! شگفتا واقعا... اما موضوع اینجاست که شما اگر این دکل نفتی را دیدید سلام بنده و اقشار مختلف جامعه را به نامبرده برسانید. باور‌کنید اگر به مرحوم دیوید کاپرفیلد یک دکل نفتی می‌دادند و می‌گفتند «زود باش غیبش کن، ما این همه پول بلیت ندادیم که تو نتونی یه دکل نفتی رو غیب کنی!» از شغل شعبده بازی استعفا داده و به فروش خیار با وانت روی می‌آورد. کریس آنجل هم حتی پس از شنیدن خبر غیب شدن دکل نفتی اسم خود را به کامران آجودان‌زاده تسمه‌چی تغییر داده و در مکانیکی دایی‌اش زیر چال می‌رود و روغن موتور و‌ واسکازین و صافی بنزین عوض می‌کند.

چون شعبده‌بازها نهایتا بتوانند یک خرگوشی کفتری چیزی از یک کلاه دربیاورند، که آنها را در آستین کت خود یا جاهای دیگر قایم کرده اند، اما وجدانا دکل نفتی را کجا جا بدهند؟ در عین حال همین روزهاست که یکی از اهالی دولت سابق بیاید و ضمن انتقاد از تلاش‌های مذبوحانه دکل، نسبت به کارشکنی‌های نفت و پتروشیمی انتقاد کرده و بیانیه‌ای صادر نموده و از حسن فریدون طرح سوال کند (شگفتا،نه؟!) اصلا بعید نیست که یکی از همین شخصیت‌ها بیاید و بگوید «زمانی که ما در منظومه شمسی سیاره‌ای به نام مشتری داریم که مشتری و خریدار همه چیز است،آیا توقع ندارید که دکل نفتی را بخرد؟! از شما بعید است» و چند ثانیه با لبخند به دوربین نگاه کرده و به بنده و شما زل بزند که در نهایت یک نفر باید از رو برود که آن یک نفر هم بنده و شما هستیم.