طنز؛ مشکل همان صدتاست جناب روحانی!

پیمان مقدمدر روزنامه ایران نوشت:

رئیس جمهوری در افتتاحیه نمایشگاه مطبوعات فرموده اند: «برخی عصبانی هستند و تحریم‌هایی را که برداشته شده، ندیده و تنها نگاه‌شان به چند تحریمی است که باقیمانده است. اگر به‌عنوان مثال صد تا تحریم برداشته شده و چند تا مانده، آن صد تا را نگاه نمی‌کنند و آن چند تا را می‌بینند..» اول اینکه خیلی مچکریم که نمایشگاه ما را افتتاح کردید. دست‌تان درد نکند. بالاخره نمایشگاه مطبوعات شبیه 13 بدر برای ماست.

مردم با عهد و عیال‌شان می‌آیند چرخی می‌زنند و پف فیل و چیپس و ساندویچ می‌خورند و خوب که گشت و گذارشان انجام شد و سیر شدند، موقع رفتن سری به افسوس تکان می‌دهند. این همه پول هزینه میشه و کاغذ حروم میشه که چی! به جای این کارا مشکل بیکاری جوونا رو حل کنن. اهالی رسانه هم که صبح تا شب یا علیه رسانه‌های غیر خودی می‌نویسند یا پشت سر رسانه‌های خودی صفحه می‌گذارند، یک جا جمع می‌شوند و بازار ماچ و بوسه و قربان صدقه داغ است.

از چه خوشگل شدی و چه رو اومدی و چه عجب ما شما رو دیدیم بگیر تا قلمت رو خیلی دوست دارم و نخستین مطلبی که هر روز می‌خونم نوشته توئه و تیترهاتون واقعاً فوق‌العاده س. مدیران و مسئولان هم تشریف می‌آورند چرخی می‌زنند و عکسی می‌گیرند و درباب تأثیرگذاری و نقش غیر قابل انکار رسانه‌ها در رشد و ترقی جامعه داد سخن سر می‌دهند. در حالی که همه می‌دانند دارند خالی می‌بندند. کافیست برای یکی از همان مدیران بنویسی که فلان کارت اشتباه بود یا بهمان خطا در زیر مجموعه شما رخ داده.

کار به مدیر نمی‌کشد، آبدارچی‌های سازمان مربوطه حساب کار نویسنده را کف دستش می‌گذارند و آنوقت نویسنده می‌رود کمی آب خنک بخورد تا بعداً معلوم شود حق داشته یا نداشته. خلاصه اینکه نمایشگاه با وجود اینکه همه بدبختی‌ها، نداری‌ها، بخل‌ها، کسادی‌ها و داغ و درفش‌های مطبوعات را دوباره یادمان می‌آورد اما بودنش بهتر از نبودنش است.

دوم هم اینکه جناب روحانی جانِ عزیز! شما شاید یادتان نمی‌آید اما ما یادمان هست که دوستان چقدر زحمت کشیده‌اند برای تصویب، توشیح و برقراری این تحریم ها. چقدر سخنان هجو و هزل و لغو بر زبان راندند تا طرف را مجاب کنند که تحریم‌ها را چرب‌تر و پر ملاط‌‌تر کند. چقدر زحمت کشیدند و دور دنیا را چرخیدند و انشا خواندند و پای کاغذپاره و قطعنامه دان و مواضع سوخته اجانب را وسط کشیدند.

خب شما چه دانی که چه نعمت در تحریم است! تحریم حلال مشکلات دوستان بود. تمام ناکارآمدی‌ها و ندانم کاری‌ها و مفاسد و عوارض تصمیم‌های ضرب الاجلی‌شان را انداختند گردن تحریم و سوختند و کندند و بردند و رفتند. حالا هم در فکر این هستند که اگر دری به تخته خورد و بار دیگر هاله نور دور سر خود دیدند بدون تحریم‌ها باید چه کار کنند. مشکل‌شان اتفاقاً با همان صدتاست جناب روحانی....