طنز؛ زوایای پنهان انتخابات امریکا!!

کمیل روحانی در روزنامه ایران نوشت:

انتخابات امریکا دیگه خیلی نزدیک شده و کار به فحش و فحش کاری رسیده. فقط گیس و گیس کشی مونده که به امید خدا اون هم انجام میشه (البته باید مراقب موهای قشنگ ترامپ بود؛ قابل توجه هیلاری). رندی می‌گفت که این برای دموکراسی خوبه... گفتم فحش و کتک؟ گفت آری فرزندم. گفتم: از کدوم زاویه پنهان دموکراتیک دارید به ماجرا نگاه می‌کنید، بگید تا ما هم از همان شات به قضیه نگاه کنیم و حالی ببریم. گفت: هر چقدر اینها همدیگرو مورد لطف وعنایت قرار بدهند به نفع مردم دیار کفره. اونی که باقی می‌مونه دیگه آبرویی نداره و نمی‌تونه ادعایی داشته باشه و تا هر چی بگه مردم میگن ببین اون قضیه یادته؟!

گفتم: وا انتخاباتاااا! می‌شود مثالی بزنی ای رند؟! گفت: آری. گوش فراگیر. مثلاً در صورتی که ترامپ رأی بیاورد تا هر کاری بخواد بکنه مردم میگن: ای مفسد فی الارض! آیا تو همان زن ستیزی نبودی که در آن فایل صوتی منتشر شده آن حرف های زشت و مثبت 18 را بر زبان جاری کرد؟ آیا تو همان مالیات نده‌ای نبودی که بودی؟ آیا تو همانی نبودی که با پول های بسیار همه را به استخدام خود درمی آورد تا شهادت دهند و پیشگویی‌های اختاپوسی کنند؟ براستی تو کیستی ای ترامپ الترومپ؟! گفتم: هیلاری چی ای بزرگوار ؟

گفت: به هیلاری نیز تا بخواهد حرکتی انجام دهد می‌گویند آیا تو نبودی که ماجرای ایمیل هایت را حتی مرغان آسمان هم در آسمان در گوش هم نجوا می‌کنند؟

گفتم: آه ای رند! پر زدن دوبال می‌خواهد و اگر مرغان آسمان بخواهند در گوشی صحبت کنند آن هم در آسمان و در حالت پرواز آیا بال زدنشان با اختلال مواجه نمی‌شود؟ گفت: اف بر تو باد! ای دریغا که اصل ماجرا را بی‌خیال شده‌ای و به جزئیات اینگونه از خود توجه ویژه نشان می‌دهی. اگر در مورد درس‌هایت نیز اینچنین بودی هم‌اکنون جایگزینی بودی بر پروفسور سمیعی!

گفتم: وای بر من که آنگونه است که تو می‌گویی! گفت: دگر لطفاً دیلی ایجاد نکن تا بحث به پایان ببرم. آری! از همه حرفهایم می‌شود این نتیجه را گرفت که مردم برنده اصلی این انتخابات ینگه دنیا هستند چون فرد انتخاب شونده دیگر قدرت و آبرویی ندارد و مردم می‌توانند دور بردارند و بر کار سوار شوند.

گفتم: رندا! رندانه سخن می‌گویی ! یعنی هر جا قدرت آبرویی در میان مردم نداشت تأثیری در میزان قدرتش دارد؟ گفت: در دموکراسی اینگونه است! هژمونی را هم دست کم نگیر. خوب با همه این صحبت‌ها به نظرت تحلیلم چگونه تحلیلی بود ای دوست؟ گفتم: مرا به یاد آب دوغ خیارهای لذیذ خدابیامرز عمه جانت انداخت...!