این شهر ۲۵ سال در اعماق دریاچه قرار داشت!

وبسایت فارنت - ابراهیم چهاردولی: آتلانتیس یک شهر خیالی است که در داستان‌های بسیاری خود را نشان داده است. شهری که در گوشه‌ای از اقیانوس اطلس غرق شده است. شهری که پر است از عجایب مختلف و لوح زمردی که تمامی دانش‌های جهان در آن ثبت شده است. به هر حال باید در آخر بدانید که تمامی این‌ها خیال پردازی افرادی همچون افلاطون است. اما مثل این‌که یک شهر همانند آتلانتیس نیز وجود خارجی دارد.

شهر Villa Epecuen یک شهر کوچک و دورافتاده است که در ساحل Lago Epecuen که یک رودخانه در فاصله ۶۵۰ کیلومتری بوینس‌آیرس آرژانتین است قرار دارد. این شهر ابتدا در سال ۱۹۲۰ تاسیس شد و از آن پس به مدت پنجاه سال یعنی تا سال ۱۹۷۰ جمعیت رو به افزایشی تا میزان ۵۰۰۰ نفر داشت. این شهر ساحلی طی سال‌ها میزبان باران‌های بسیار فراوانی بود و همین باعث شد که تا حدی زیر آب فرو برود و از آب اشباع شود. در سال ۱۹۸۵ سدی که قرار بود این آب را از شهر جدا کند شکسته شد. از سال ۸۵ تا سال ۹۳ این شهر حدود ۱۰ متر زیرآب فرو رفته بود. داستان این شهر نسبتا همان جان تمام شد. از همان سال‌ها این شهر به یک خرابه تبدیل شده بود. اما آب‌ها کمی فروکش کردند و در سال ۲۰۰۹ بالاخره خرابه‌های این شهر مشخص شدند. این‌ها تصاویری هستند از آتلانتیس مدرنی که در آرژانتین قرار گرفته است.

آب‌های رود Lago Epecuen به شدت شور هستند و تنها دریای مرده است که از این رود شورتر است. گاهی اوقات مردم علاقه داشتند تا در این آب، آب‌تنی کنند.

در سال ۱۹۷۰ این شهر کوچک ۵۰۰۰ ساکن داشتند و هزاران هزار توریست و گردشگر دیگر هر تابستان به سوی این شهر می‌آمدند تا از آب استفاده کنند.

هنگامی که آب تمام شهر را فراگرفت، ساکنین بر روی سقف خانه‌هایشان مستقر شدند تا بلکه آب بالاخره فروکش کند، اما این‌چنین نشد. بالاخره بعد از مدتی همه امید خود را از دست دادند و شهر را رها کردند، پس از آن آب با حجم بیشتری کل شهر را پوشاند.

پس از مدتی مساحتی حدود ۴۰ بلوک تماما زیر آب فرورفته بود.

این قسمت به خصوص آرژانتین در حد فاصل سال‌های ۱۹۷۰ تا دهه ۸۰ به شدت باران‌خیز بود و تا توانست میزبان باران‌های بسیار شدید بود.

۲۵ سال طول کشید تا آبی که تمام شهر را گرفته بود کاملا فروکش کند.

شهر و قسمت‌های همچون قبرستان شهر که کمی دورتر از شهر هستند، از سال ۲۰۰۹ تا به حال کم کم در حال نمایان شدن هستند، اما همچنان این شهر امروزه رها شده و خالی از سکنه است.

تنها برخی از پایه ساختمان‌ها یا یک نمای سنگی از آن‌ها باقی مانده است. اگر لوازم خانکی فلزی یا اسکلت ساختمانی نیز در آن دوران موجود بوده، حالا بقایای نامشخصی از آن در دسترس است.

رودخانه همه چیز در یک لایه غلیظ نمک پوشانده است، همه چیز انگار با یک لایه خاک سفید پوشیده شده است.

بتن ساختمان‌ها کاملا همه جا را پوشانده، حتی دور فلز یک تخت زنگ‌زده را نیز پوشانده است.

فقط یک نمای بیرونی کوچک از خانه‌ها باقی مانده است.

آب شور تمامی درخت‌های شهر را به قتل رسانده است.

میدان مرکزی این شهر، در آن سال‌ها جایی برای جمع شدن و کنار هم آمدن مردم بود، اما پس از آب‌گرفتگی اساسا همه چیز نابود شد. حال خرابه‌هایی از این شهر بیدار شده و خودنمایی می‌کند.