طنز؛ سلبریتیا رو نریزیم تو شوراها

مسعود مرعشی در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

اگر از من بپرسند بیست سال دیگر در انتخابات شورای شهر اصفهان چه کسی کاندیدا می‌شود، می‌گویم «سجاد رضایی، فرزند اکبر».

قصه از آنجا شروع شد که سلبریتی‌ها شوخی شوخی کاندیدا می‌شدند و ما جدی جدی زندگی شهری‌مان را به آن‌ها می‌سپردیم.

کم کم کار به جایی رسید که رئیس شورای شهر برای صدا کردن اعضای کمیسیون‌های عمران شهری‌یا برنامه و بودجه باید از القاب جهان پهلوان، پلنگ جویبار، غزال تیزپا، شاه‌ ماهی موسیقی ایران و آهوی دشت زنگاری استفاده می‌کرد. جوری که خواب در چشمان ‌تر عباس شیبانی می‌شکست.

بدین ترتیب انتقام ورود سیاستمداران به ورزش و فرهنگ و هنر، با وارد شدن ورزشکاران و هنرمندان به سیاست گرفته شد. آن هم چه وارد شدنی.

طبق رسم «اولش درد داره، بعدش عادی می‌شه» (که معمولا در دندان پزشکی‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد) داشتیم به همین شرایط حضور سلبریتی‌ها در شوراها عادت می‌کردیم که اتفاق دیگری افتاد.

همه‌گیر شدنِ شبکه‌های اجتماعی علی‌الخصوص اینستاگرام باعث شد که رده‌‌ جدیدی از سلبریتی‌ها در کشور تولید شوند. قبلا براي سلبريتي شدن حتما بايد يك جامي، پايي، وزنه‌اي، حريفي، چيزي را بلند مي‌كرديد. اما حالا دو رديف دندان لمينيت شده و چند عكس کنار دختر خاله‌ها می‌تواند از يك كارگر ساده سلبريتى بسازد و این تمام ماجرا نیست. امروزه به تعداد آدم‌هاى روى زمين راه وجود دارد براى سلبريتى شدن. شما با اجرای فن کمر تو کمر، باز کردن پا به اندازه ۱۸۰ درجه (برای اجرای فن آبدولیو چاگی)، روسری سر کردن همراه با سیبیل، اقرار به نامسلمان بودن آن‌هایی که تک دل را می‌برند و حتی درخواست از پیشی برای خوردنتان می‌توانید سلبریتی شوید.

از آنجایی که ما ملت ایران هم خیلی به انواع و اقسام سلبریتی‌ها ارادت داریم هیچ ازمان بعید نیست که در این دوره از انتخابات شورا این بزرگواران را به عنوان نماینده‌های خود به شورا بفرستیم و شاهد چنین اتفاقاتی باشیم:

امیرتتلو در اینستاگرام از ارتش «تتلیتی‌ها» می‌خواهد که خودروی تک‌سرنشین بیرون نیاورند. یک هفته می‌گذرد و تعدیلی در وضعیت ترافیک شهری به وجود نمی‌آید. امیر تتلو طی پستی در اینستاگرام گلایه‌ خود را از تتلیتی‌ها اظهار می‌دارد، نهایتا مشخص می‌شود چون اعضای این ارتش همگی زیر ۱۵ سال سن دارند، اساسا گواهینامه و خودرو ندارند که بخواهند خودروی تک‌سرنشین بیرون بیاورند.

دکتر وحید خزائی با خطاب قرار دادن مردم به عنوان «عشقا» تمام دیوارهای کاذب بین مردم و مسئولان را می‌شکند.

بروسلی مازندران (موسوم به نادر بروسلی) که از فن‌های اجرایی مأموران شهرداری روی دستفروشان ناراضی است، خود مسئولیت مبارزه با سد معبر را به عهده می‌گیرد.

با رفتن مملی به شورای شهر، اهمیت بهداشت و سفیدی دندان در جامعه بیش از پیش نمایان می‌شود. تهران به عنوان پایتخت سفیدی دندان دنیا با فلوریدا قرارداد خواهرخواندگی امضا می‌کند. (فلوریدا: بسیار فلوراید تولید کننده)

دنیا جهانبخت وقتی اتفاقی می‌افتد و قصور و کوتاهی می‌کند، خودش را در مقابل دوربین موبایلش دار می‌زند تا به این شکل از مردم عذرخواهی کند.(این هاراگیری مورد تقلید مسئولان مستعفی ژاپنی قرار می‌گیرد)

صدف طاهریان با گوش سپردن به نصایح استاد خسرو معتضد به جنگ همیشگی طرفداران حلیم با نمک و حلیم با شکر خاتمه می‌دهد.

در راستای گسترش فرهنگ پاسخگویی لحظه به لحظه تمام کارهای روزانه (حتی خیلی شخصی) اعضای جدید شوراها از طریق مونوپاد به سمع و نظر مردم می‌رسد تا مورد پایش عمیق مردم قرار گیرند.

در صورت وجود اختلاف نظر بين اعضا، موضوع مورد اختلاف در اينستاگرام به صورت «موافقا لايك، مخالف‌ها كامنت» به شور گذاشته مى‌شود تا تصميم نهايى اتخاذ شود.

به روزی فکر کنید که «سجاد رضایی، فرزند اکبر، کلاس دوم ب» ناچار شود به عنوان نمادی از مردان سیاست، در زیرزمین خانه ‌شان از خط‌کش هواپیما تولید کند و تحریم‌ها را دور بزند، جلوی دوربین از جیبش لیست مافیای پوریا جعفری و شهریار فدایی را در بیاورد و در برابر آب پاشی(شما بخوانید سم‌ پاشی) دوستان دیروز و دشمنان امروزش بایستد. پس نریزید آقا؛ نریزید خانم! سلبریتی‌ها را نریزید تو شورا.