طنز؛ سکوهای خالی املت‌های بدون ‌گوجه

محمدعلي محمدپور در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

یک ضرب‌المثل انگلیسی هست که می‌گه: «فوتبال بدون تماشاگر مثل املت بدون گوجه‌است» از همین ضرب‌المثل ما می‌فهمیم که تماشاگر در یک مسابقه فوتبال نقش هویج رو بازی نمی‌کنه و جایگاه مهمی داره. مدتی هست که ورزشگاه‌های کشورمون از تماشاگر طوری خالی شده که صدای بادگلوي مربی کنار زمین هم توی پخش تلویزیونی شنیده می‌شه. اما واقعا چرا این اتفاق افتاده؟

یکی از دلایلش می‌تونه این باشه که اصولا ورزشگاه‌ها در قبال پولی که می‌گیرن هیچ امکاناتی به تماشاگر نمی‌دن. شما برید ورزشگاه‌های خارجی رو ببینین، سرویس دستشویی و حمام تمیز در اختیار تماشاگر قرار می‌دن، نوشابه می‌دن، پرتقال می‌دن، اون وقت تو ورزشگاه ما آبخوری پیدا نمی‌شه و تماشاگر مجبوره تو کفشش آب بنوشه. یا همین مساله سرویس بهداشتی به هر حال بازی استرس به تماشاگر وارد می‌کنه و استرس هم کلیه‌ها را پرکار می‌کنه، حالا وقتی سرویس مناسب نداریم تماشاگر مجبوره نود دقیقه این پا و اون پا بشه و آخرش هم...، خب تماشاگر آبرو داره بالاخره.

یکی دیگه از دلایلش هم کسل‌کننده بودن مسابقاته. امروزه بعضی مربی‌های ما ظاهر مدرن پیدا کردن و ژست گواردیولایی و مورینیویی می‌گیرن اما از درون در واقع سیستم بازی همون سیستم علی اصغری و بکش زیرش خودمونه. بعد فقط همین‌ها نیست که. رو سکوها ما لیدرهایی داریم (منظورم فقط دو سه نفر از بین این عزیزان زحمتکشه) که فحش دادن رو ترویج می‌دن. یعنی پول می‌گیرن که به این و اون فحش بدن و بخوابونن تو دهنِ این و اون. خب امنیت هم که نیست. واقعا چه دلیلی وجود داره آدم بالشت و تخمه و بخاری رو ول کنه و به جای اینکه کنترل تلویزیون خودش دست خودش باشه بره کنترل خودش رو بده دست بقیه؟