سلاخی مارها برای تهیه کیف و کفش +عکس

همشهری سرنخ: لباس ها و زیورآلاتی که از پوست مار تهیه می شود بسیار گرانقیمت هستند اما تولید کیف و کفش و لباس از پوست این خزندگان به قیمت جان آنها تمام می شود. معمولا دست اندرکاران صنعت مد، پوست لازم برای تولیدات خود را بیشتر از مارهای جنوب شرق آسیا تهیه می کنند و با این کار سود کلانی به جیب می زنند.

مقصد نهایی پوست بیشتر مارهایی که در مناطق جنوب شرق آسیا شکار می شوند اروپاست، جایی که ظریف ترین و نفیس ترین تولیدات نظیر کیف زنانه از پوست مارها تولید شده و از آنجا به سراسر جهان صادر می شود.

پیتون های مشبک و کبرا از جمله مارهایی هستند که بیشترین نقش را در صنعت مد بازی می کنند و با پوست آنها کیف زنانه، بند ساعت و کفش تولید می شود.

سال 2010 اندونزی و مالزی دو صادرکننده بزرگ پوست پیتون مشبکی بودند، هر چند مسئولان صنعت مد ادعا می کنند که صادرات پوست مار کاملا قانونی است و مارهایی که از پوست آنها استفاده می شود در مزرعه مارها به منظور همین کار پرورش داده می شوند اما مبادلات غیرقانونی در جنوب شرق آسیا و جنوب آمریکا نیز در این رابطه صورت می گیرد.

یکی از ماموران بومی ناشناس که بر کار شبکه های بین المللی پرورش مارها نظارت دارد در این باره می گوید: «من به چندین مزرعه پیتون سرکشی کرده ام، به جز یکی از آنها در هیچ کدام از مزرعه ها، خبری از پرورش پیتون نبود. بیشتر مزارع پرورش مار سرپوشی برای شکار غیرقانونی پیتون ها در حیات وحش به شمار می رود.»

جنوب شرق آسیا با جنگل های استوایی و پوشیده از تنوع زیست محیطی مرکز تجارت غیرقانونی حیات وحش به شمار می رود. بنا بر شواهد موجود، سالانه حجم زیادی از پوست مار با کشتی قاچاق می شود و سوزانده شدن ۸۰۰ پوست مار که به صورت قاچاق در سال ۲۰۰۹ از اندونزی وارد سنگاپور شده بود خود گواهی بر این مطلب است.

تجارت پوست مار آنقدر پرمنفعت و وسوسه کننده است که بنا بر گزارش های موجود هر سال از جنوب شرق آسیا نزدیک به نیم میلیون پوست پیتون قاچاق می شود که سودی برابر با یک میلیارد دلار برای قاچاقچی ها دربر دارد.

هر پوست ماری که یک کشاورز اندونزیایی به قیمت ۳۰ دلار می فروشد پس از تبدیل شدن به یک کیف در یک بوتیک مد فرانسه و یا ایتالیا به قیمت ۱۵ هزار دلار به فروش می رسد، این در حالی است که پوست مارهایی که بین سه تا چهار متر طول دارند، در بازار سیاه به قیمت بالاتری خرید و فروش می شود. از آنجا که بیشتر پوست های مورد نیاز صنعت مد به صورت غیرقانونی تهیه می شوند، بسیاری از مسئولان محیط زیست و حامیان حقوق حیوانات از اینکه مبادا جمعیت گونه خاصی از مارها رو به نابودی رود بسیار نگران هستند.

بیشتر دانشمندان معتقدند که شکار غیرقانونی مارها آنها را تا مرز نابودی پیش برده است، به همین دلیل از سال ۱۹۹۷ اتحادیه اروپا واردات پوست پیتون مشبکی از سنگاپور را ممنوع اعلام کرده است. همچنین واردات پوست این نوع مار از سال ۲۰۰۴ از مالزی به اروپا نیز غیرق۴انونی اعلام شد. از آن سال به بعد پوست پیتون های مشبکی که وارد اروپا می شود از طریق کشاورزان کشورهایی مانند ویتنام تامین می شود و این در حالی است که تاجران پوست پیتون مدعی اند همه پوست ها در مزارع پرورش پیتون تهیه می شود.

مارها سلاخی می شوند

در کشتارگاه مارها در روستای جاوانیز اندونزی، مردی به نام «واکرا» کبرای بزرگی را که هیس هیس کنان سرش را به این طرف و آن طرف می چرخاند در دست دارد. مار پیچ و تاب خوران به دور دست واکر می چرخد و نمی داند که تا دقایقی بعد پوستش را می کنند تا به این ترتیب بتواند به اروپا سفر کند و در آنجا تبدیل به کیف یا کفش شده و در پشت ویترین مغازه ای شیک و لوکس ساکت و بی حرکت بنشیند.

در روستای جاوانیز، همه روستاییان، «واکرا» را به نام رئیس کبرا می شناسند. او مالک یکی از کشتارگاه هایی است که در آن پوست و گوشت مار تهیه می کنند. ده کارگر در کشتارگاه کار می کنند که هر یک از آنها ماهیانه ۱۵۰۰ دلار حقوق می گیرند. در غرب شهر جاوای اندونزی نیز به تازگی کارخانه های تولید کیف، کفش، کیف پول و کمربند از پوست مار تاسیس شده است که یکی از این کارخانه ها متعلق به واکراست که در مرکز جاوا قرار دارد. در مجموع ماهیانه چند صد متر پوست مار به کارخانه های تولید کیف غرب و مرکز جاوا فروخته می شود.


راهی برای کشتن مارها

برای کشتن و پوست کندن مارها در اندونزی روش های گوناگونی وجود دارد که معمولا ظالمانه ترین روش را به کار می گیرند. با یک لوله آهنی و یا چکش، محکم به سر مار بیچاره می کوبند تا جانور بیهوش شود و یا بمیرد. پس از آن لوله ای را داخل دهان مار کرده و از راه آن لوله، شکم جانور را پر از آب می کنند تا مثل بادکنک باد کند. سپس یک بند چرمی دور گردن آن می پیچند تا آب از دهان مار بیرون نریزد و به مدت 10 دقیقه به همین حال رها می شود.

سپس در آرواره پایین مار، یک قلاب بزرگ فرو کرده و آن را از یک تیر چوبی آویزان می کنند، وقتی بدن مار را از آب خالی می کنند پوست آن شل شده و با ایجاد برش هایی روی پوست مار شروع به پوست کندن مار می کنند. پوست مارها پس از کنده شدن به دور خود می پیچد و به شکل حلقه درمی آید.

در این هنگام، پوست ها روی تخته هایی چیده می شود و آنها را در کوره قرار می دهند تا خشک شوند، بعد از اینکه پوست ها را از کوره بیرون می آورند، با توجه به نوع وشکل کیفی که قرار است تولید شود آنها را رنگ می کنند و دوباره روی تخته هایی قرار داده و زیر نور خورشید می گذارند تا دوباره خشک شوند.

پس از خشک شدن کامل پوست ها، همه آنها به بخش دباغی منتقل می شوند. اعضای داخل پیتون ها و کبراهایی که پوست کنده می شوند دور انداخته نمی شود و از آنجا که بسیاری بر این باورند که گوشت مار برای بیماری های پوستی و آسم مناسب است آن را به خریداران می فروشند.

پس از دباغی کردن پوست ها، آنها را روی طناب هایی آویزان می کنند و در آخر به خیاط خانه ها برده می شوند. در خیاط خانه ها با توجه به الگوهایی که به خیاط ها داده می شود، کیف هایی در اندازه و مدل های مختلف دوخته می شود تا در اسرع وقت پشت ویترین ها به نمایش درآید و به دست مشتری ها برسد.

پس از تولید کیف و پیش از فروختن آن، کیف ها را امتحان می کنند تا مبادا پاره یا سوراخ باشند. هر یک از کیف هایی که از پوست مار تولید می شود متناسب با اندازه آنها، قیمتی بین ۱۵ تا ۳۱ دلار دارند اما وقتی همین کیف ها به خانه های مد اروپا می رسند به مبالغ بسیار گزافی فروخته می شوند.