آلات موسیقی منحصر به فرد از گوشه و کنار جهان (۲)

وبسایت روزیاتو - حسین علی پناهی: موسیقی یک زبان بین المللی است که مردم دنیا را دور هم جمع می کند. هر فرهنگی فهرستی از ملودی ها، آوازها، رقص ها و در برخی موراد آلات موسیقی خاص خود را دارد.

سخت است بگوییم که انسان در چه مرحله ای از تکامل خود شروع به استفاده از موسیقی و توسعه ی آن کرده اما با دیدن رواج موسیقی در میان قبایل سنتی و دور افتاده ی امروزی می توان حدس زد که استفاده انسان از موسیقی تاریخچه ی بسیار درازی داشته و در اوایل دوران پیدایش انسان از این هنر شگرف استفاده می شده است.

عصب شناسان دریافته اند که نواختن آلات موسیقی بیشتر از هر فعالیت دیگری اجزای مغز انسان را تحریک می کند. این موضوع باعث می شود که ارتباطات جدیدی بین اجزای مختلف مغز پدید آمده که در نهایت هوش بیشتر و عکس العمل سریع تر شما به هر چیزی را در پی خواهد داشت.

بیایید با هم نگاهی بیندازیم به ۱۰ آلت موسیقی سنتی و جدید منحصربفرد و عجیب سراسر جهان که بسیاری با نواختن آن ها دیگران و خود را مسحور می کنند و مقداری توازن و ریتم را به زندگی های خشکمان هدیه می کنند.

هَنگ (The Hang)


این ساز که معمولاً به آن طبل هَنگ گفته می شود و به نظر می رسد اسم نامناسبی برای آن باشد زیرا به باور سازندگان این آلت موسیقی، کارکردی بسیار فراتر از یک طبل دارد. این وسیله در سال ۲۰۰۰ در شهر بِرن سوییس توسط فلیکس راهنر (Felix Rohner) و سابینا شارر (Sabina Schärer) ابداع شده و اسم اصلی آن در واقع «هَنگ» (the Hang) بوده و ساخت آن نتیجه ی تحقیق عمیق و علمی در مورد ابزارهای موسیقی آهنی بوده است. این ساز با یک ماده ی سخت مشتق از آهن ساخته شده و شکلی شبیه بشقاب پرنده دارد.

چنین طراحی نه تنها باعث می شود که هَنگ صدای نرم تری داشته باشد بلکه دوام صدا و خود هَنگ را نیز تضمین می کند.نام این ساز از کلمه ای آلمانی به معنای «دست» گرفته شده است. گودی هایی که در لبه های این ساز دیده می شود در واقع توسط ضربه های چکش اعمال شده تا بتواند صداهای وهم آمیز بیشتری تولید کند. در هنگام نواختن این آلت موسیقی، صداهایی مانند صدای چنگ، زنگ یا صدای موزون سَنج های فولادی (steelpan) به گوش می رسد.

سنج های فولادی بومی کشور ترینیداد و توباگو بوده و معمولا با دو عدد چکش کوچک نواخته می شد. در ساخت طبل هَنگ از این سنج های فولادی ترینیدادی الهام گرفته شده است. در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۰ این سازهای کوبه ای محبوبیت زیادی در اروپا پیدا کردند.

سازندگان طبل هَنگ در طی سالیان مختلف تغییرهای متفاوتی در طراحی این ساز اعمال کرده بودند تا این که ۲۵ سال بعد از ساخت اولین طبل هَنگ توسط راهنر و شار، یک روز شخصی با یک «گاتام» (Gatam) که یک ساز کوبه ای هندی است وارد مغازه ی آن ها شد و آن ها با دیدن این آلت موسیقی جالب هندی تصمیم گرفتند که از دست خالی برای نواختن طبل خود استفاده کنند. اگر چه برای نواختن این طبل به مقداری تمرین نیاز دارد اما یادگیری نواختن آن تقریباً ساده است.