طنز؛ انواع رای در رنگ‌های مختلف رسید

علیرضا کاردار در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

در زمان‌های قدیم فقط سه مدل رای داشتیم. یک رای درست و حسابی به همان نامزد مورد علاقه‌مان که می‌خواستیم انتخاب شود. یک رای باطله که یا هل می‌شدیم یا حواس‌مان به اطراف پرت می‌شد و دست‌مان خط می‌خورد یا نمک وجودی‌مان فوران می‌کرد و یک برگه رای مخدوش و خط‌خطی و دری‌وری توی صندوق می‌انداختیم. این رای ارزشی نداشت جز برای مقایسه تعداد آرای بعضی از کاندیداها با آن و روی نمودار بردن و شوخي کردن‌ آن‌ها. یک نوع رای هم داشتیم سفید که هیچی به هیچی.

ولی چندی پیش منتقدان سیاسی و کنشگران اجتماعی (راستش معنی این اصطلاح را نمی‌دانم ولی یک حس عجیب بهم گفت از این کلمه باید در اینجا استفاده کنم) از یک نوع رای دیگر هم رونمایی کردند به نام رای «خاکستری» که درست نمی‌دانیم چیست. شاید منظور همان رای‌های سرگردانی است که صاحبان‌شان نمی‌دانند در صندوق کدوم کاندیدا بریزند. شاید هم رای‌هایی است که برگه‌هایش مچاله و کثیف شده ولی به هر مصیبتی نام رویش خوانده می‌شود. البته یک اصطلاح «آب خاکستری» هم داریم که به آب‌هایی گفته می‌شود که دور ریخته می‌شوند ولی می‌توان باز هم از آن‌ها استفاده کرد، مثل آب شستن سبزی یا تعویض آکواریوم. ولی به قیافه این رای‌ها نمی‌خورد که همچین منظوری برای نام‌گذاری‌شان داشته باشند. چند روز پیش هم دوستان (حیف نام دوستان!) رای دیگری را مد کردند که تا حالا نشنیده بودیم، به نام «رای سیاه». این هم به نظر می‌رسد رای‌هایی است که آن دوستان دوست ندارند، چون به نفع‌شان نیست و قرار است روزگارشان را سیاه کند!

با احتساب این چند رای، بررسی کردیم و دیدیم می‌توان چند نوع رای دیگر هم اختراع کرد که به کار کنشگران و دوستان و... بخورد. مثلا یک رای اسمش را بگذاریم «رای زرد»، با اقتباس از رنگ زرد چراغ راهنمایی و رانندگی. که در اصل کسانی که آن رای را دارند باید سرعت‌شان را کم کنند و بگذارند طرف مقابل رای‌اش را بدهد، ولی برعکس گازش را می‌گیرند و از خط عبور می‌کنند و هم خودشان را به زحمت می‌اندازند و هم طرف مقابل را. اگر به رنگ چراغ‌های چراغ راهنماست، باید یک «رای قرمز» هم داشته باشیم برای پرسپولیسی‌های عزیز توی خانه که منتظر نشسته‌اند یک جایی یک رای‌گیری برگزار شود تا به گزینه قرمز آن رای بدهند. می‌توان رای‌های دیگری هم نام برد که معذوریات و محدودیت‌های تعداد کلمه ستون اجازه نمی‌دهد.

می‌ماند یک رای دیگر که قرار است در این جمعه ازش استفاده کنیم. آن هم «رای بنفش» است که برای بار دوم صندوق‌ها را این رنگی خواهیم کرد. به شرطی که هر یک نفر، دست ۱۱ نفر را دیگر را بگیرد و پای صندوق‌ها بیاید. اگر هم با زبان خوش دست‌شان را ندادند، با رعایت اصل ادب و احترام، یقه‌شان را بگیریم و هرطور شده به هر ضرب و زوری اقناع‌شان کنیم که رای بنفش خیلی بهتر از رای‌های رنگی پنگی و طلایی و نقره‌ای و برنزی است!