مدرسه ورزش چینی؛ آموزش یا شکنجه؟

ورزش امری جدی در مدرسه شیچاهای است که یکی از بیش از ۳۰۰ آکادمی های دولتی است که آموزش نسل بعدی ورزشکاران چینی اختصاص دارد.

برترین ها: ورزش امری جدی در مدرسه شیچاهای است که یکی از بیش از ۳۰۰ آکادمی های دولتی است که آموزش نسل بعدی ورزشکاران چینی اختصاص دارد. آموزش ورزش در چین در سنین کودکی آغاز می شود. بیشتر کودکان در سن شش سالگی به مدارس مخصوص ورزش فرستاده می شوند و کسانی که در مدرسه باقی می مانند برای برنده شدن تحت فشار هستند.

حدود ۶۰۰ کودک و نوجوان بین ۶ تا ۱۸ سال از سراسر چین در مدرسه ورزشی شیچاهای آموزش می بینند. آن ها شش روز در هفته صبح ها درس می خوانند و عصرها ۴ ساعت آموزش های ورزشی می بینند. والدین تنها آخر هفته ها می توانند فرزندانشان را ببینند اما بیشتر آن ها این جدایی را به امید اینکه فرزندشان قهرمان المپیک شود تحمل می کنند. به والدین ورزشکارانی که فقیر هستند اغلب خانه ای در شهر خودشان توسط دفترهای ورزش محلی داده می شود. سایر والدین فقط یک آموزش معقول و مناسب برای بچه هایشان می خواهند.

شیچاهای نقش عمده ای در تولید ورزشکاران برتر این کشور دارد که برای کسب مدال طلای المپیک تربیت می شوند. اما مدرسه برای همه موفقیت هایش، به بچه ها بسیار سخت می گیرد و حتی با آن ها بدرفتاری می کند. کودکان شش ساله باید سر خود را از میله بارها و بارها بالا بیاورند، در چهره آن ها فشار و ناراحتی مشهود است اما هیچ صدایی از آن ها در نمی آید. اغلب مربیان سختگیر هستند و اصلا نمی خندند و حتی بعضی از آن ها دانش آموزان را کتک می زنند. در یک مورد مشاهده شد که یکی از دانش آموزان ۱۵ ساله با هورمون های اریتروپویتین (EPO) و تستوسترون دوپینگ کرده بود.

برخی مدارس تنها روی ورزش تاکید دارند و اغلب شش ساعت در روز یا بیشتر را به آموزش های ورزشی اختصاص می دهند. بسیاری ورزشکاران چینی چنان وقتشان را وقف ورزش کرده اند که نمی تواند بیشتر از کلاس پنجم درس بخوانند. وقتی این بچه ها مدارس ورزش را ترک می کنند، نمی توانند هیچ کار دیگری کنند چون مهارتی ندارند و بسیاری از آن ها کارگری می کنند. به بسیاری از آن ها وعده شغل های بهتر یا پلیس شدن می دهند اما این قول ها اغلب شکسته می شود و 80 درصد آن ها از بیکاری، فقر یا بیماری ناشی از تمرینات بیش از حد رنج می برند.