مرگِ سفید فنلاندی

وبسایت بدونیم - حسام حداد: در آوریل سال ۱۹۳۸، نمایندگانی از شوروی سابق به فنلاند رفتند و ابراز نگرانی کردند که آلمان نازی ممکن است به روسیه حمله کند و این حمله ممکن است از قسمت هایی از فنلاند صورت بگیرد. فنلاندی ها پاسخ دادند که ما رسما بی طرف هستیم اما هرگونه تهاجم نازی ها به مرزهای فنلاند با مقاومت روبرو خواهد شد. این موضوع روس ها را نرم نکرد. بیانیه هیتلر به نام نبردِ من سیزده سال پیش منتشر شده بود با این نکته که نازی ها باید به شوروی حمله ور شوند. ارتش سرخ که علاقه ای به قول گرفتن از کشوری کوچک نبود خود را برای مقابله با دشمن آماده کرد. همینطور که گفتگوها بین دو کشور ادامه پیدا می کرد، شوروی سعی به نرم کردن فنلاند کرد تا بخشی از خاک خود را در اختیار لنینگراد قرار دهد. در نوامبر ۱۹۳۹ تمام گفتگوها بسته شد و در ۳۰ نوامبر ۱۹۳۹ ارتش سرخ روسیه به فنلاند تجاوز کرد.

در شهر Rautjärvi نزدیکِ مرز شوروی و فنلاند، سیمو هایها ۳۴ ساله کشاورز و شکارچی بود که زندگی فقیرانه و معمولی داشت. با شنیدن خبرِ درگیری او به گرد آوری غذا، استتاری سفید و اسلحه ساکو M/۲۸-۳۰ خود پرداخت و به دفاع از کشورش رفت. پیش از تمام شدن جنگ چهار ماهه هایها در نیروی زمینی روسیه بدنامی به پا کرد و به مرگِ سفید شهرت یافت.

خانه رعیتی سیمو هایها با غنائمی که به عنوان تک تیرانداز به دست آورده بود پر شد. گزارش شده است که هایها می توانسته یک هدف در ۱۵۰ متری را در یک دقیقه ۱۶ بار مورد اصابت قرار دهد. او سربازیش در ارتش فنلاند را سال ۱۹۲۵ آغاز کرده بود و در نهایت به عنوان سرجوخه سربازی را تمام کرده بود. پس از آن به عضویت گارد کلی در آمد، تا زمانی که دوباره به خدمت فراخوانده شد.

در آن زمان کل جمعیت فنلاند حدود ۳ میلیون نفر بود در حالی که جمعیت شوروی ۱۷۱ میلیون نفر می شد. فنلاندی ها می دانستند از نظر نفری نسبت به دشمن ضعف دارند بنابر این به حالت دفاعی و جنگ های چریکی روی آوردند. اولین ماموریت فعال هایها همراه بود با هنگ ۳۴ یاگر که در امتداد رودخانه کولا مستقر بودند.


جنگ زمستانی بی رحمانه سرد بود و به ندرت هوا به صفر درجه فارنهایت می رسید اما این سرمای شدید برای متوقف کردن هایها کافی نبود. او معمولا گرمترین لباسش را می پوشید و آن را با یک یونیفرم، دستکش و ماسک سفید می پوشاند سپس در لباس برای چند روز غذا جا سازی می کرد، ۵۰ تا ۷۰ مهمات در جیب هایش جا سازی می کرد و سپس به همراه مسلسل و تفنگ دور بردش به جنگل و بوته زار می رفت. در میان بوته ها یا شاخ و برگ درختان برای خود جایی مناسب پیدا می کرد و همانجا منتظر می ماند - گاهی روزها - تا هدفی در تیررسش قرار بگیرد. نیروهای متجاوز شوروی بیشتر در جاده های اصلی می ماندند بنابراین هایها قادر بود خود را بدون اینکه دیده شود در آن نواحی پنهان کند. معمولا هایها اهدافی که خیلی در دسترس بودند به حال خود می گذاشت تا به نوعی دشمن فریفته شود و فکر کند که اوضاع امن است سپس منتظر می ماند تا افراد درجه دار یا محموله ها در هدفش قرار بگیرند.

شوروی با دستور بمباران مناطقی که برای تک تیر اندازها مناسب بود و به کار بردن تک تیراندازهای حرفه ای به موفقیت های هایها واکنش نشان داد. یک تک تیرانداز روسی چندین سرباز و سه افسر فنلاندی را کشت و به دنبال سرباز فنلاندی دردسر ساز بود. ابتدای صبح بود که تک تیرانداز روس اولین قربانی خود را شکار کرد و هایها توانست موقعیت او در منطقه دشمن را شناسایی کند. هایها آرام از لا به لای برف حرکت کرد تا در یک موقعیت مناسب قرار بگیرد. وقتی آفتاب غروب کرد تک تیر انداز شوروی فکر کرد دیگر برای آن روز شانس شکار هایها را از دست داده بنابریان روی زانوهایش بلند شد. خورشید که در حال غروب بود به دوربین تفنگش تابید. هایها که صبورانه منتظر فرصت بود متوجه حرکت شد و تفنگش را به آن سمت برد سپس از ۴۵۰ متری گلوله ای به سمت سرِ تک تیرانداز شوروی شلیک کرد.

جدای موفقیت هایها ارتش شوروی در این نبرد به پیروزی رسید. ارتش فنلاند مجبور شد ۴۰ کیلومتر عقب نشینی کند و به بستر های رودخانه کولار برود. فنلاندی ها می دانستند اگر ارتش شوروی بتواند از رودخانه عبور کند می تواند از پشت به خط دفاعی آنها حمله کند. منطقه ای به نام تپه کولا ناگهان برای ارتش شوروی تبدیل به یک اولویت شد چون شانس عبور از رودخانه را به آنها می داد.

هنگ ۳۴ یاگر که به تدارکات و نیرو نیاز داشت دستور گرفت که از این تپه دفاع کند. هر دو طرف می دانستند که فنلاندیها کمبود نفر دارند و توپخانه ای که در دست دارند در برابر ارتش روسیه قدیمی و ناکار آمد است. لشکر شوروی تلاش کرد تپه را از دست هنگ فنلاندی در بیاورد اما حساب خستگی ناپذیری کسانی که از تپه دفاع می کردند را نکرده بود. شکست خوردند، ارتش شوروی فکر کرد دو لشکر می تواند به هنگی که از تپه دفاع می کند پیروز شود اما فنلاندی ها یک شعار برای خود داشتند: آنها از اینجا عبور نمی کنند!

جنگ هفته ها به طول انجامید در حالی که سربازان فنلاندی کشته شده بودند و مهماتشان نیز در حال تمام شدن بود و نیروهای شوروی نیز تجدید قوا کرده بودند. در طول روشنایی روز نیروهای شوروی خطوط فنلاندی ها را بمباران می کردند، فنلاندی ها مجبور بودند در پناهگاه های خود تا شب بمانند تا آتش توپ خانه قطع شود. سپس در تاریکی شب پنهانی بیرون می آمدند تا تعمیرات لازم را انجام دهند. ارتش فنلاند چندین مرد را به خاطر خستگی از دست داد چون جنگ بی وقفه ادامه داشت.

در طول نبرد کولا ارتش شوروی تاکتیک های کوبنده ای را اتخاذ می کرد اما فنلاندی ها دست به ضد تاکتیکی می زندند به نام Motti کلمه ای که از عبارت محاصره به زبان فنلاندی گرفته شده است. فنلاندی ها خطوط خود را برای پیشروی نیروهای شوروی باز می کردند و اجازه می دادند نیروهای پیشرو آنها وارد شوند وقتی این نیروها عبور می کردند فنلاندی ها خط را پشت سر آنها می بستند تا مطمئن شوند نیروی کمکی از این خطوط عبور نمی کند سپس از کناره ها و پشت به نیروهای شوروی حمله می کردند. وقتی شوروی دید که نیروهایش را در برابر این تاکتیک خارج عرف از دست می دهد مجبور شدند حملات خود را تغییر دهند و مناطقی که به آنها وارد می شوند را نگه دارند بنابراین سرعت پیش روی شان بسیار کند شد و مجبور به خرج نیرو و تدارکات بیشتری نیز شدند.

۲۱ دسامبر ۱۹۳۹ رکورد شخصی هایها کشتن ۲۵ سرباز روس در یک روز بود. تا آن زمان هایها موفق به کشتن ۵۰۰ سرباز با تفنگ دور برد و SMG شده بود. وقتی ارتش شوروی متوجه شد تنها یک مرد با تفنگش این تعداد از نیروهایش را کشته از او با عنوان مرگِ سفید یاد می کردند.


سربازان فنلاندی گاهی اجساد یخ زده نیروهای شوروی را ایستاده نگه می داشتند تا از نظر روحی تاثیر منفی روی آنها بگذارند.

تا اواسط ژانویه ارتش شوروی همچنان در حال نبرد برای تصرف کولا بود. در تلاشی برای عبور از این بن بست، پیشروی برای تجهیز دوباره نیروهای شوروی با وقفه روبرو شد بعد از دو روز وقفه حملات با شدت بیشتری برای شکستن خطوط فنلاندی ها ادامه پیدا کرد. یکی از جنبه های این حمله مقاومت ۳۲ سرباز فنلاندی در برابر یورش چهار هزار سرباز شوروی بود هر دو سمت طی چند روز مناطقی را بدست آوردند و از دست دادند. نهایتا شوروی ها تصمیم گرفتند تلاش های خود را روی هدفی دیگر متمرکز کنند. از ۳۲ جنگجویی که در تپه حضور داشتند تنها چهار نفر زنده ماندند و تنوانستند روز پیروزی را ببینند.

حتی فرانسه و بریتانیا نیز پیشنهادهایی برای کمک فنلاندی ها فرستاده بودند، ارتش نا امید و خسته شوروی خود را آماده آخرین هجوم می کرد. حملات هوایی و آتش توپخانه تشدید پیدا کرد. نیروهای زمینی به جلو حرکت کردند تا به نیرویی کوچک هجوم بیاوند . ارتش شوروی حالا دیگر با تاکتیک motti آشنا بود و می دانست دنبال کردن فنلاندی در جنگل برابر است با مرگ.

در ۶ مارس ۱۹۴۰ سیمو هایها که به تازگی درجه ستوانی گرفته بود با گروهی کوچک به مقابله با گروهی بسیار بزرگ از نیروهای شوروی رفت. با نزدیک شدن ظهر هایها توانسته بود ۴۰ نفر را بکشد اما شانسش برگشت. یک گلوله انفجاری به قسمت بالای فکش برخورد کرد. شخصی که هایها را منتقل کرد گزارش داد نیمی از صورتش سر جایش نبود. هایها به مدت ۴ روز در کما بود. تنها چند ساعت پس از اعلام پایان جنگ از طرف موسکو هایها با فک شکسته از اغما بیرون آمد.

قوانین معاهده به نیروهای شوروی این اجازه را می داد تا قسمت بزرگی از فنلاند را حفظ کنند که شامل خانه هایها نیز می شد و او تبدیل به یکی از ۴۲۲٫۰۰۰ نفری شد که جنگ بی خانمانشان کرده. یکی از ژنرال های شوروی درباره این جنگ گفت ما به اندازه ای زمین بدست آوردیم که بتوانیم اجسادمان را دفن کنیم.

برخی مورخان می گویند در اوایل جنگ جهانی دوم هیتلر به انبوه نیروهایی که شوروی در برابر فنلاند از دست داده بود نگاه می کرد و بر این اساس فکری کردند آنها نمی توانند به خوبی از لنین گراد دفاع کنند که البته این یک خطای منطقی بود و چیزی دیگر رقم خورد.

هایها پس از جنگ پنج مدال دریافت کرد، درباره خدمتش کتابی نوشت و به مراسم های یادبود نظامی بسیاری دعوت شد و از او تقدیر کردند. وقتی از او پرسیده شد که چطور توانسته ۵۰۵ سرباز را بکشد در جواب لبخندی زد و گفت: تمرین. سیمو هایها معروف به مرگ سفید در سال ۲۰۰۲ و در ۹۶ سالگی به مرگ طبیعی از دنیا رفت.