با تصوير بدنی خود درگیر نشوید

مطالعات نشان داده تفكر وسواسي خانم‌ها در مورد تصوير بدني‌شان از دهه ۶۰ ، سال به سال بيشتر شده و حالا به يك اپيدمي تبديل شده است كه دختران جوان را نيز گرفتار خود كرده؛ در حقيقت دختران نوجوان از مادرهاي‌شان الگو مي‌گيرند؛ مادراني كه دائما نگران اندازه و شكل اندامشان هستند و همين باعث مي‌شود كه امروز شاهد دختران ۱۳-۱۴ ساله‌اي باشيم كه با وجود بلوغ و تكامل بدنشان، با رژيم‌هاي سخت غذايي سروكله مي‌زنند. اما در اين مطلب متوجه مي‌شويد كه اين تفكر فقط دخترانه نيست!


قبلا همه فكر مي‌كردند كه« آنوركسيا» از آن بيماري‌هايي‌است كه فقط دختران نوجوان را درگير مي‌كند اما اخيرا مشخص شده كه «آنوركسيا»، «بوليميا» و ساير بيماري‌هاي وسواسي گوارشي مي‌توانند در هر دوره‌اي از زندگي افراد رخ دهند و هيچ ربطي به سن و سال ندارند. تحقيقات جديدي كه در ماه‌هاي اخير انجام شده، نشان داده است كه خانم‌ها در سنين ۲۰، ۳۰، ۴۰ و حتي بيشتر به همان اندازه دختران جوان و نوجوان، خود را براي لاغر شدن و لاغر ماندن تحت فشار قرار مي‌دهند. بدتر از همه اين است كه خانم‌هاي بزرگسالي كه دچار اين نوع بيماري‌هاي گوارشي مي‌شوند، كمتر به بيماري خود اقرار كرده يا به پزشك مراجعه مي‌كنند؛ چراكه اين بيماري‌ها معمولا دختران نوجوان را درگير مي‌كنند!

تحقيقات نشان داده كه ميانسالي در خانم‌ها به‌علت همراه بودن با طلاق احتمالي، ترك منزل فرزندان، ازدواج مجدد، بحث و جدل‌هاي معمول كه باعث ايجاد حس ناامني مي‌شود، سن حساسي در آن‌ها محسوب شده كه با احساس‌هايي مانند تنفر از خويش، بي‌ارزش بودن يا اعتماد به نفس پايين و تلاش براي لاغر شدن و زيبا ماندن فشار زيادي به آنها وارد مي‌كند.


براساس مطالعات، پا با 87 درصد آرا نفرت‌انگيزترين عضو بدن به حساب آمده و دور كمر با 79 درصد در رتبه بعدي قرار دارد! در اين ميان، قوزك پايي كه لاغر به‌نظر مي‌آيد، با كسب نيمي از آرا به‌عنوان تنها عضو دوست داشتني بدن بين اين شركت‌كنندگان مشخص شده!



محققان مي‌گويند ورزش كردن باعث بهبود تصوير بدني مي‌شود؛ حتي اگر يك گرم هم از وزن بدن كم نشود! انجام دادن ساده‌ترين ورزش‌ها باعث مي‌شود آدم‌ها احساس بهتري در مورد ظاهر خودشان داشته باشند، حتي اگر هيچ تغييري نكرده باشند.

محققان كشف كرده‌اند كه ما بعد از ورزش كردن احساس سلامت بيشتري داريم كه در واقع ممكن است اين احساس زماني به سراغمان بيايد كه نسبت به قبل هيكلمان هيچ تغييري نكرده باشد.البته عكس اين قضيه هم صادق است؛ روانكاوان مي‌گويند اين امر مبني بر آن نيست كه فرد وقتي بيشتر ورزش مي‌كند و اندامش متناسب‌تر مي‌شود، احساس بهتري نسبت به‌خود پيدا مي‌كند.از آنجايي كه انجام مقدار كمي ورزش هم مي‌تواند براي سلامت روان مفيد باشد، عمل ورزش كردن صرفا مي‌تواند بدون تغيير شكل فيزيكي بدن باعث تغيير و بهبود تصوير بدني شود.



تحقيقات نشان داده وقتي فردي كنار يك آدم چاق بايستد، به‌نظر مي‌آيد كه او فردي ضعيف، ناموفق و حتي چاق است اما وقتي همان فرد در كنار يك آدم خوش اندام بايستد، فردي مصمم، خوش‌تيپ، شاد، قوي و آرام به‌نظر مي‌آيد!محققان از طريق انجام يك آزمايش متوجه تمام اين ماجراها شدند: آنها عكس آقايي را كه در كنار يك خانم چاق ايستاده به حدود ۱۵۰ داوطلب نشان دادند و از آنها خواستند با يك نگاه، آقاي مورد نظر را با ۵۰ صفت مشخص شده توصيف كنند و بعد، عكس همان آقا را در كنار خانمي لاغر، به همان شركت‌كننده‌ها نشان دادند و باز از آنها خواستند تا بعد از يك نگاه كوتاه، او را با همان ۵۰ صفت مشخص شده، توصيف كنند؛ نتيجه همان شد كه ابتدا گفتيم!به عقيده محققان، انجام اين پروژه نشان‌دهنده سياه بودن برچسبي است كه بر پيشاني افراد چاق خورده كه حتي افرادي كه دور و اطراف آنها ديده مي‌شوند نيز از عواقب آن در امان نيستند. در واقع، تمام قضاوت‌هايي كه در مورد شخصيت اين مرد شد، تحت‌تأثير شمايل ظاهري خانمي است كه كنارش ايستاده بود .



مي‌گويند مطالعه خوب است و روح آدم را مي‌سازد و دوست خوبي براي همه آدم‌هاست و... اما يك پروژه علمي نشان داده مرداني كه مرتب مجله‌هاي مد جوانان را مطالعه مي‌كنند، در مورد تصوير بدني‌شان به طرز فزاينده‌اي دچار وسواس مي‌شوند.در اين تحقيق كه 166 مرد 18 تا 36 ساله را مورد مطالعه قرار داده، مشخص شده كه اين دسته از خوانندگان مجلات مد، به‌صورتي افراطي به ورزش روي مي‌آورند تا صاحب هيكلي عضلاني شوند و به گفته پژوهشگران به نوعي دچار بيماري «ورزشكاري عصبي» (در مقابل بيماري گوارشي بي‌اشتهايي عصبي!) مي‌شوند.در واقع بيشتر مجلات مد بر روش‌هاي زيباتر شدن تكيه دارند و همين امر باعث مي‌شود كه بعضي از آقايان محترم بيشتر به فكر بيفتند و براي بازگرداندن زيبايي خود به هر دري بزنند. قسمت فاجعه بار اين ماجرا آن است كه خوانندگاني كه بيشتر از ديگران مشتري مجلات مد هستند، بيش از ديگران هم به فكر استفاده از استروئيدهاي آنابوليك (مواد شيميايي قابل حل در چربي)، پروتئين يا مكمل‌هاي انرژي‌زا به‌عنوان بخشي از رژيم غذايي‌شان مي‌افتند و بيشتر براي ورزش وقت مي‌گذارند تا به اندام دلخواهشان دست يابند.