۸ روش برای خلاص شدن از شر پاهای توت فرنگی!

دیجی کالامگ: اصطلاح «پاهای توت فرنگی» به نقاط تیره رنگی گفته می‌شود که بعد از اپیلاسیون یا تراشیدن موهای پا ظاهر می‌شوند و به دانه‌های روی توت‎‌فرنگی شباهت دارند. این برجستگی‌های کوچک قرمز یا سیاه رنگ، منافذ پوست و فولیکول‌های مو هستند که با آلودگی، باکتری یا روغن مسدود شده‌اند.

خوشبختانه، این عارضه جدی و خطرناک نیست و به‌راحتی با راهکارهای خانگی برطرف می‌شود. اما از نظر ظاهری ممکن است ناخوشایند باشد یا باعث خجالت شما شود. در این مقاله از دیجی‌کالا مگ، شایع‌ترین علل پاهای توت فرنگی و راه‌های درمان آن را توضیح می‌دهیم. با ما تا انتهای این مطلب همراه باشید.

دلایل ایجاد پاهای توت فرنگی

بیشتر مردم بعد از اپیلاسیون یا تراشیدن موها با این مشکل مواجه می‌شوند، اما پاهای توت فرنگی ممکن است به‌دلیل یک بیماری پوستی یا عفونت زمینه‌ای هم رخ دهند. شایع‌ترین دلایل این عارضه عبارتند از:

۱. انسداد منافذ پوست

مسدود شدن منافذ یا فولیکول‌های مو علت اصلی پاهای توت فرنگی است. منافذ پوست سوراخ‌های کوچکی هستند که روغن و عرق آزاد می‌کنند و باعث خنک شدن بدن می‌شوند. گاهی اوقات، این منافذ با باکتری‌ها، سلول‌های پوستی مرده یا آلودگی مسدود می‌شوند و روغن درون آن‌ها به دام می‌افتد. بعد از تراشیدن یا اپیلاسیون موهای پا، این روغن در معرض هوا قرار می‌گیرد، با اکسیژن ترکیب می‌شود و روی پوست نقاط سیاه‌ ایجاد می‌کند.

کسانی که موهای ضخیم‌ یا منافذ بزرگ‌ دارند، بیشتر از دیگران در اثر مسدود شدن منافذ با مشکل پاهای توت‌ فرنگی روبه‌رو می‌شوند. همچنین داشتن پوست روشن باعث می‌شود منافذ مسدود‌شده بیشتر به چشم بیایند.

۲. تراشیدن موها

استفاده از تیغ کهنه یا کند و همچنین تراشیدن موها بدون استفاده از کرم یا ژل اصلاح، به پوست آسیب می‌زند و به ایجاد نقاط تیره رنگ روی آن منجر می‌شود. این کار همچنین می‌تواند موی زیرپوستی ایجاد کند که ظاهر آن شبیه‌ی پاهای توت فرنگی است.

۳. فولیکولیتیس

فولیکولیتیس زمانی رخ می‎دهد که فولیکول‌های مو ملتهب و عفونی می‌شوند. این عارضه معمولا به‌صورت برجستگی‌های قرمز رنگی ظاهر می‌شود که می‌توانند تیره شوند و پاهای توت فرنگی را ایجاد کنند. آسیب‌دیدگی فولیکول مو به‌دلیل اپیلاسیون یا پوشیدن لباس تنگ باعث فولیکولیتیس می‌شود. ورزش کردن یا استفاده از جکوزی هم ممکن است به فولیکولیتیس منجر شود. چون زمانی که پوست خیس است یا عرق می‌کند، مستعد آسیب‌دیدگی است.

۴. خشکی بیش از حد پوست

پوست خشک نمی‌تواند به‌تنهایی باعث ایجاد پاهای توت فرنگی شود، اما در بروز آن نقش دارد. پوست خشک حساس است و به همین دلیل ممکن است استفاده از تیغ باعث آسیب آن شود. علاوه بر این، خشکی پوست باعث می‌شود نقاط تیره‌ی روی آن نمایان‌تر شوند.

۵. کراتوز پیلاریس

کراتوز پیلاریس (Keratosis Pilaris) یا عارضه‌ی پوست مرغی، یک بیماری پوستی خوش‌خیم و ژنتیکی است که باعث می‌شود برجستگی‌های کوچک قرمز رنگ سطح پوست را بپوشانند. این بیماری زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های مرده‌ی پوست و پروتئینی به نام کراتین فولیکول‌های مو را مسدود می‌کنند.

کراتوز پیلاریس معمولا در قسمت بالای بازو و ران ظاهر می‌شود. هنگامی که ران توسط این برجستگی‌های قرمز رنگ پوشیده می‌شود، شبیه‌ی پوست توت‌فرنگی به نظر می‌رسد.

درمان پاهای توت فرنگی

راهکارهای زیر به درمان این عارضه و پیشگیری از بروز آن کمک می‌کنند:

۱. تعویض منظم تیغ

اگر از عارضه‌ی پاهای توت فرنگی رنج می‌برید، اولین کاری که باید انجام دهید تعویض تیغ است. استفاده از تیغ جدید به جلوگیری از عود مجدد این مشکل کمک می‌کند. تیغ خود را در یک مکان خشک و خنک نگهداری کنید تا باکتری‌ها نتوانند روی آن رشد کنند.

۲. استفاده از کرم یا ژل اصلاح مرطوب‌کننده

بهتر است موها را در حین دوش گرفتن یا بعد از آن بتراشید، چون پوست نرم شده است و روغن اضافی یا پوست مرده روی پاها وجود ندارد. علاو بر این، توصیه می‌شود از کرم یا ژل اصلاح مرطوب‌کننده استفاده کنید تا از تحریک پوست جلوگیری شود. به‌دنبال محصولاتی باشید که برای پوست‌های حساس طراحی شده‌اند. از محصولاتی که حاوی رنگ یا عطر هستند، استفاده نکنید.

۳. لایه‌برداری منظم پوست

لایه‌برداری سلول‌های مرده‌ی پوست‌ را از بین می‌برد و مانع مسدود شدن منافذ و فولیکول‌های مو می‌شود. برای لایه‌برداری پوست از لیف یا اسکراب ملایم استفاده کنید و بعد از آن روی پوست مرطوب‌کننده بزنید.

علاوه بر محصولات آماده، می‌توانید از مخلوط جوش شیرین و آب هم به‌عنوان اسکراب استفاده کنید. شواهد علمی درباره‌ی اثربخشی جوش شیرین وجود ندارد، اما تصور می‌شود که این ماده خواص ضد‌التهابی دارد و می‌تواند پوست را لایه‌برداری کند.

۴. استفاده از لایه‌بردارهای شیمیایی

لایه‌بردارهایی مانند اسید گلیکولیک و اسید سالیسیلیک سلول‌های مرده را در سطح پوست حل می‌کنند و آن‌ها را پس از شست‌وشو با آب از بین می‌برند. این محصولات پوست را نسبت به نور آفتاب حساس‌تر می‌کنند. بنابراین، اگر از منزل بیرون می‌روید، حتما از کرم ضدآفتاب استفاده کنید.

۵. مرطوب نگه داشتن پوست

پوست خود را مرتب مرطوب کنید تا از خشکی و تحریک آن جلوگیری شود. بعد از دوش گرفتن از یک مرطوب‌کننده‌ی ملایم استفاده کنید، به‌خصوص اگر به‌تازگی موهای خود را تراشیده‌اید. این کار به حفظ رطوبت کمک می‌کند.

۶. استفاده از اپیلاتور

از آنجا که اپیلاسیون یا تراشیدن موها می‌تواند به فولیکولیتیس منجر شود، اپیلاتور برای کسانی که مستعد ابتلا به پاهای توت فرنگی هستند گزینه‌ی مناسبی است. این دستگاه‌ی الکتریکی موها را از ریشه بیرون می‌کشد و آسیب زیادی به پوست وارد نمی‌کند. با این حال، در هنگام استفاده از آن باید انتظار کمی درد را داشته باشید. خوشبختانه، درد ناشی از اپیلاتور قابل تحمل است و فقط هر ۲ تا سه هفته یک‌بار باید از آن استفاده کنید.

۷. استفاده از روش‌های حذف دائمی مو

اگر از اپیلاسیون یا تراشیدن مداوم موها خسته شده‌اید، گزینه‌های زیر برای شما مناسب هستند:

لیزردرمانی: لیزردرمانی یک راهکار تخصصی و طولانی‌مدت برای از بین بردن موهای زائد است. این روش معمولا طی ۲ تا ۶ جلسه انجام می‌شود و ممکن است با عوارضی مثل سوختگی و تغییر رنگ پوست همراه باشد.

الکترولیز: در الکترولیز از جریان الکتریکی ضعیف برای از بین بردن موها استفاده می‌شود. این روش هم طی چند جلسه انجام می‌شود، اما معمولا عارضه‌ی جانبی ندارد.

در بعضی موارد، پاهای توت فرنگی به‌دلیل یک بیماری پوستی زمینه‌ای ایجاد می‌شوند. پزشک از آنتی‌بیوتیک‌ها یا کورتیکواستروئیدها برای درمان عفونت‌های باکتریایی یا قارچی استفاده می‌کند.

زمان مراجعه به پزشک

عارضه‌ی پاهای توت فرنگی خطرناک نیست و معمولا با روش‌های خانگی درمان می‌شود. اما اگر احساس درد یا خارش می‌کنید یا نگران ظاهر پوست خود هستید، به پزشک مراجعه کنید. متخصص پوست با معاینه‌ی بدنی، بررسی تاریخچه‌ی پزشکی و در صورت لزوم نمونه‌برداری از پوست می‌تواند علت مشکل شما را تشخیص دهد.

کلام پایانی

در بیشتر موارد، می‌توانید پاهای توت ‌فرنگی را با درمان‌های خانگی کنترل کنید. با این حال، کسانی که موهای تیره‌ یا ضخیم‌، منافذ بزرگ‌ یا پوست تیره‌ دارند، ممکن است به راهکارهای تهاجمی‌تری نیاز داشته باشند. اگر مشکوک هستید که بیماری یا عفونت دیگری باعث ایجاد این مشکل شده است، با متخصص پوست صحبت کنید.