ماجرای این پدر و دختر قطعا اشکتان را درمی‌آورد

برترین‌ها: فیلم بعد از آفتاب یک فیلم درام آمریکایی است که در اکتبر 2022 منتشر شد و با گرمای انسانی و ظرافت هنرمندانه‌اش در بیان سینمایی تجربه‌ی «به‌یاد‌آوردن»، به یکی از بهترین آثار سال تبدیل می‌شود و اولین‌بار در جشنواره فیلم کن و به‌عنوان بخشی از هفته بین‌المللی منتقدان اکران شد و جایزه هیئت داوران را دریافت کرد. پس از آن در چندین جشنواره سینمایی از جمله جشنواره بین‌المللی فیلم ادینبرا، جشنواره بین‌المللی فیلم ملبورن، جشنواره فیلم تیلوراید، جشنواره فیلم تورنتو، جشنواره فیلم لندن، جشنواره نیویورک و جشنواره ادلاید نیز اکران شد. در ادامه به معرفی این فیلم می‌‌پردازیم. با ما همراه باشید 

خلاصه ی فیلم بعد از آفتاب 2022 از این قرار است که سوفی ماجراهای اتفاقاتی که بیست سال پیش و در دوران کودکی در جریان یک سفر به همراه پدرش برایش رخ داده بود را مرور می‌کند. درحالیکه سوفی تلاش می‌کند چیزهایی که درباره پدرش می‌دانست را با ندانسته‌هایش تطبیق دهد، خاطره‌های واقعی و خیالی مانند تکه‌های پازل سر جای خود قرار می‌گیرند.

ماجرای این فیلم، بیش از آن که مانند آثار شخصیت‌محور موج نوی سینمای فرانسه، به مجموعه‌ای از گفت‌و‌گوهای بی‌تنش چند آدم در محیط‌های معمولی و گاها خواستنی تبدیل شود، سایه‌ی وحشت اتفاقی ناگوار را در تمام طول تجربه‌ی تماشایش حفظ می‌کند. مدام منتظریم که این خاطره‌ی آرام و دلپذیر، در بزنگاه مشخصی به حادثه‌ای ناراحت‌کننده ختم شود.

روایت ولز، از جنس «همه‌چیز خوب بود تا اینکه...» نیست. فیلم در جواب به سؤال ذهنی تماشاگر در جست‌و‌جوی دلیل همراه‌شدن با این سفر به‌خصوص -و نه هر خاطره‌ی دیگر پدر و دختر- جواب موردانتظاری نمی‌دهد. تمایز این سفر، در اتفاقاتی که افتاد نیست. این فیلمی است درباره‌ی «آن‌چه نشد.» آن‌چه بود؛ اما به‌چشم‌نیامد.

البته؛ تجاربی که سوفی در این سفر گذرانده، مطابق اشاره‌ی واضح فیلم، شناخت او از هویت واقعی‌‌اش را باعث شده، و در آینده به کار آمده؛ اما دلیل بازگشت او به فیلم‌های این سفر، مرور چیزهایی که می‌داند، نیست. کشف چیزهایی است که نمی‌داند. مانند کارآگاهی که فیلم مشخصی را بارها بازبینی می‌کند؛ شاید که در آن نکته‌ای جدید بیابد. که کالم را بهتر بشناسد. و البته بفهمد خودش «وقتی ۱۱ سال‌اش بوده، فکر می‌کرده امروز چه کار می‌کند؟»

از سوی دیگر، نحوه‌ی مینیمالیستی ارائه‌ی اطلاعات در فیلم، این باور را کاملا معتبر جلوه می‌دهد که سفر تابستانی، آخرین خاطره‌ی مشترک دو شخصیت است. این موضوع هم در فاصله‌ی کمِ کالم با خودکشی پیداست، هم در شکلی که فیلم با او وداع می‌کند. درواقع ولز ازطریق نشانگان متعددی (اشاره‌ی کالم به اینکه تصور نمی‌کند چهل سالگی را ببیند، ایستادن او روی نرده‌‌ی بالکن با دستانی باز، شکلی که او فیلم‌های ضبط‌شده را مانند یادگاری بازبینی می‌کند، اقدام ناکام‌اش به خودکشی در دریا، و نهایتا نحوه‌ی به‌کارگیری ترانه‌ی «تحت فشار» کوئین و بویی در صحنه‌ی رقص پایانی)، بر شخصیتی که در اکثر دقایق فیلم مقابل‌مان زنده و حاضر می‌بینیم، خاکستر فنای زودرس می‌پاشد، و فقدان‌اش را بدون نمایش صریح، هشدار می‌دهد. به شکلی که در پایان زیبای فیلم (با همراهی موسیقی عمیقا احساس‌برانگیز الیور کوتس) دل ما هم برایش تنگ می‌شود.

تصاویر منقطع با طول زمانی بسیار کوتاه، که باید تلاش کرد چیزی -حقیقتی- را از میان‌شان بیرون کشید، همان شیوه‌ای است که ما «به خاطر می‌آوریم»

آن فضای خیالی شلوغ، در انتها معنای واضح‌تری می‌یابد. تصاویر منقطع با طول زمانی بسیار کوتاه، که باید تلاش کرد چیزی -حقیقتی- را از میان‌شان بیرون کشید، همان شیوه‌ای است که ما «به خاطر می‌آوریم». محیط‌ها را. آدم‌ها را. خاطرات را. چه با دوربین فیلم‌برداری ضبط‌شان کرده‌باشیم و چه -آن‌طور که سوفی یک‌بار به کالم دلگرمی می‌دهد- صرفا با «دوربین ذهن».

تلاش سوفیِ بزرگ‌سال برای پیداکردن کالم، دست‌به‌یقه شدن با او، و پرسیدن سوالاتی که هیچ‌گاه فرصت طرح‌شان را پیدا نکرده، کوشش او است برای درک اینکه در ذهن کالم چه می‌گذشته. تمام این فیلم، ماجرای دختری است که می‌خواهد بیست سال بعد از آخرین تجربه‌ی مشترک با پدرش، او را بشناسد. از میان تصاویر معدودی که تا می‌آیی نگه‌شان داری، از دست می‌روند. در میان خاطرات.

روایت شخصی ولز، بی آن که به باورهای فراطبیعی مرسوم ربطی پیدا کند، مرگ را پایان زندگی نمی‌داند. فیلمساز اعتقاد دارد آدم‌ها مادامی که کسی به خاطر بیاوردشان، به زندگی ادامه می‌دهند. مانند کالم که در پایان خداحافظی می‌کند، دوربین‌اش را پایین می‌آورد، و راهی ذهن سوفی می‌شود. از دنیای دختر می‌رود، یا به بیان دیگر، تبدیل می‌شود به خاطره.

نظرات کاربران چیست؟ 

* ولز فیلمی خلق کرده که قبل از اینکه بفهمید چه کار می‌خواهد بکند، شما را مبهوت می‌کند.

* یک اثر جسورانه و پرماجرا از لحاظ سبکی، این فیلم بلوغ زیبای بی‌ریا و در عین حال از لحاظ عاطفی پیچیده، مضامین عشق و فقدان را چنان ماهرانه از هم جدا می‌کند که گویی تصادفی این کار را کرده.  

* بزرگترین دستاورد فیلم بعد از آفتاب، آشکار کردن تدریجی قریب الوقوع بودن یک تراژدی است که به سختی می‌توان از فیلم دیگری نام برد که این ترفند را تا این حد مؤثر انجام داده باشد.

* فیلم بعد از آفتاب با چنان شدت عاطفی و چنان قدرت دراماتیک چشمگیری شما را دو نیم می‌کند که من فقط می‌توانستم بنشینم و با اشک‌های اجتناب‌ناپذیرم مقابله کنم.

* فیلم بعد از آفتاب با چنان شدت عاطفی و چنان قدرت دراماتیک چشمگیری شما را دو نیم می‌کند که من فقط می‌توانستم بنشینم و با اشک‌های اجتناب‌ناپذیرم مقابله کنم.

شما چطور؟ آیا تریلر فیلم بعد از آفتاب را دیده‌اید و قصد دانلود دارید؟ در بخش پایین و در قسمت نظرات به ما بگویید