احتمالا این ترانه از حافظه علیرضا قربانی پاک شده است!
این اثر، فارغ از هر موضعگیری صریح، توانسته جای خود را در فضای احساسی این روزها باز کند؛انگار که ترانه جلوتر از خودِ خواننده حرکت میکند.
برترینها: قطعه «روزهای بیقرار» در روزهایی شنیده میشود که مخاطب بیش از هر زمان دیگری آماده همدلی با آواها و واژگان اندوهبار است. این اثر، فارغ از هر موضعگیری صریح، توانسته جای خود را در فضای احساسی این روزها باز کند؛انگار که ترانه جلوتر از خودِ خواننده حرکت میکند. ترانه با زبانی سوگوار و استعاری نوشته شده و بیش از آنکه روایت فردی باشد، تصویری از یک تجربه جمعی است. تکرار این «ما»، شنونده را از موقعیت تماشاگر بیرون میکشد و به دل یک رنج مشترک میبرد؛ جایی میان اندوهی ممتد. در این ویدیو لیلا ناصحی برخی ابعاد اثر را به تفصیل توضیح میدهد. با تماشای ویدیو همراه ما همراه باشید.
نظر کاربران
یه مشت قرص صدافسردگی بحور به جای اینکه هر روز فریاد غم بزنی
دیگه هیچی حالمون خوب نمیکنه فقط به دردهامون اضافه میشه 🖤
آقا چرا اصرار دارید جامعه در غم یمونه؟ جامعه سوگوار چه فایده ای داره؟ و چرا اجازه نمیدید حتی مادران غم دیده از ناراحتی بیان بیرون و زندگی کنند و به فکر خودشون و باقی اعضای خانواده باشند؟
مااااااا
ما وارثان دردهای ییشماریم
ما گریه های چشم انتظاریم
ما سرزمینی دور تنها در غباریم
ما چیزی به غیر از هم نداریم
ما حسرت یک خنده دنباله داریم
ماخسته روزهای بی قراریم
یاداور خاطرات تلخه ایرانه
روی کاور روزهای سخت همیشه شنیدیم
ایران واقعا وارث دردهای بیشماره بین دویست کشور هفت میلیارد انسان کاش وارث درد نبودیم
🖤 بچه هامون
سیم کارت سفیدی مردم فروش
الان جاده چالوس قفل هست نشانه درد و عزاداری شماست جمع کنید این بساط تزویر و دورویی را....
عزاداران اینستاگرامی، جاده های شمال چیز دیگه میگن ها