این ۴ تِرَک یادمان میاندازند که چه روزهای درخشانی داشتیم
سراغ چهار ترک ماندگار از سالهای آغازین دهه نود رفتهایم؛ آثاری که هنوز هم پس از گذشت سالها شنیدنیاند و شاید دیگر تکرار نشوند
برترینها: این روزها که بازار موسیقی ایران با افتی محسوس در خلاقیت و کیفیت دستوپنجه نرم میکند، شاید بد نباشد نگاهی هم به حال و روز رپ فارسی بیندازیم؛ جریانی که روزی یکی از پیشروترین و جسورترین شاخههای موسیقی ایران بود. رپ فارسی از دل اتاقهای کوچک و استودیوهای خانگی دهه هشتاد متولد شد، نسلی را پرورش داد که با کمترین امکانات، آثاری ماندگار و تاثیرگذار خلق کردند و در آغاز دهه نود به نقطهای رسید که بسیاری آن را دوران طلایی این سبک میدانند. اما امروز، بسیاری از مخاطبان معتقدند آن کیفیت و آن عطش خلق اثر، جای خود را به تکرار و فرمولهای امتحانشده داده است. به همین بهانه، سراغ چهار ترک ماندگار از سالهای آغازین دهه نود رفتهایم؛ آثاری که هنوز هم پس از گذشت سالها شنیدنیاند و شاید دیگر تکرار نشوند. با ما همراه باشید.
نظر کاربران
با احترام به کسانی که رپ گوش میدن نظر شخصیمو میگم. به نظر من موسیقی رپ اصلا موسیقی نیست. یه جور دکلمه ی آهنگینه. به جز تعداد خیلی معدودی اونم اوایل کارشون اونم فقط متن کارهاشون که خوب بود و انتقادی بود و میشد گوش داد بعنوان یه دکلمه بقیش دیگه به جز سردرد و احساس حماقت هیچ حس و حال دیگه ای به آدم نمیده. البته اینا سلیقه ای هست. ولی از لحاظ هنری رپ جزو هنر موسیقی محسوب نمیشه. کلا یه مقوله ی جداست. اینو بعنوان کسی که از پنج سالگی موسیقی کار میکنم میگم. پیانو کیبورد و گیتار رو کامل مسلط هستم. هم کلاسیک هم پاپ. واسه این گفتم که نگین یه بی سواد داره اینو میگه. رپ موسیقی نیست. دکلمست
پاسخ ها
به نظرم اگر موسیقی هم نباشه باز هم از کارهای پاپ و سنتی شنیداری تر و ماندگار تر اثر گذارتر و دارای حرف های بیشتریه که فراتر از یک اثر صرفا هنریه نقاشی هم یک هنره ولی اثر فوتبال روی مردم بیشتره با اینکه یک ورزشه
سيفون لازمن
یاس؛ نفوذی رپ فارس.