معرفی فیلم های روز: ترانسپورتر - سوخت گیری مجدد ( The Transporter: Refueled )

وب‌سایت مووی مگ:

نام فیلم: ترانسپورتر - سوخت گیری مجدد (The Transporter: Refueled)

کارگردان : Camille Delamarre

نویسنده : Adam Cooper, Bill Collage,

بازیگران :

Ed Skrein ... Frank Martin

Ray Stevenson...Frank Senior

Loan Chabanol ... Anna

Gabriella Wright ... Gina

و...

رده سنی : PG-۱۳ ( مناسب برای افراد بالای ۱۳ سال )

ژانر : اکشن

زمان : ۹۶ دقیقه

منتقد : میثم کریمی

سری فیلمهای « ترانسپورتر » هرگز آثار مطرحی نبودند اما عمده دلیل شهرت این فیلم به سبب حضور بازیگری بود که هم خودش با نام این فیلم به شهرت رسید و هم به فیلم اعتباری برای تماشا پس از سالیان سال بخشید؛ یعنی جیسون استاتم. استاتم در سالهای اولیه دوران بازیگری اش در سال ۲۰۰۲ برای اولین بار در این فیلم به تهیه کنندگی لوک بسون حضور یافت و پس از آن در ۲ دنباله دیگر در سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ نیز حاضر شد. حال پس از گذشت ۷ سال از اکران آخرین قسمت از فیلمهای « ترانسپورتر » نسخه جدیدی از آن مجدد توسط لوک بسون تهیه و روانه سینما شده با این تفاوت که فیلم هیچ ارتباطی به قسمت های قبل ندارد و بطور کل تمام عوامل داستان، از جمله بازیگر نقش اصلی، تغییر کرده اند.

داستان فیلم درباره فرانک مارتین ( اِد اسکرین ) که مامور سابق عملیات ویژه بوده می باشد. فرانک مهارت های ویژه ای دارد که می تواند گره از کار هرکسی که نیاز به گرد و خاک به پا کردن دارد باز کند. وی در آخرین ماموریتی که نصیبش شده از طرف دختری به نام آنا ( لوان چبانول ) و ۳ رفیقش استخدام می شود تا به آنها در دستبرد از بانک کمک کند. آنا که در سال ۱۲ سالگی به عنوان بدکاره فروخته شده، در صدد انتقام از رئیس بانک که یک روس است می باشد و...


همانطور که اشاره شد، سری فیلمهای « ترانسپورتر » هرگز آثار شاخصی در سینما نبوده اند و پس از اکران سومین قسمت نیز سازندگان به این نتیجه رسیدند که عمر این مجموعه به سر آمده. اما امروز با توجه به موج بازسازی هایی که هالیوود در پیش گرفته ، لوک بسون هم احتمالا بدش نیامد که نبش قبری انجام داده و سری فیلمهای پرفروش « ترانسپورتر » را دوباره با سر و شکلی جدید روانه سینما کند. اما متاسفانه تصویری که بسون و کارگردان این قسمت، کمیل دلامار ، ارائه کرده، یک اکشن مضحک ۹۶ دقیقه ای است که کوچکترین نشانی از مغز و سینما در آن یافت نمی شود.

فیلمنامه « ترانسپورتر ۴ » فاقد هرگونه منطق مشخص و پیوستگی است. اتفاقات بی آنکه دلیلی برای به وقوع پیوستن آن ارائه شود، رخ می دهند و مخاطب نیز باید به تماشای این مجموعه از ناپیوستگی ها و بی منطقی ها بنشیند. البته کمتر کسی از سری فیلمهای « ترانسپورتر » انتظار فیلمنامه یا داستان جذابی دارد؛ اما روی هم رفته قسمت چهارم این فیلم در مقایسه با اثار قبلی که جیسون استاتم در آنها ایفای نقش می کرد، چندین مرحله عقب گرد داشته و تبدیل به فستیوالی از لحظات آزار دهنده شده که کمترین دقتی در چیدمان آن انجام نشده است.


سازندگان که به خوبی می دانسته اند بازیگر جدید نقش فرانک مارتین به تنهایی نمی تواند سبب جذابیت و فروش فیلم شود، ۴ زن را به داستان اضافه کرده که بطور شگفت انگیزی هیچ تاثیری در روند فیلم جز اسلومیشن شدن گاه و بی گاه فیلم، به نمایش درآوردن جدیدترین برند لباس ها و البته جذب مخاطبین نوجوان و جوان مرد به سمت فیلم نداشته اند. نکته جالب اینجاست که فیلم گاهی داستان شخصیت اصلی اش را به حال خود رها می کند و دوربین ها را به سمت این خانمها نشانه می رود تا از راه رفتن آنها در صحنه چندین نمای مختلف گرفته و آنها را از سر تا نوک انگشتان پا ارزیابی کند! این اتفاق چندین بار در جریان تماشای فیلم رخ می دهد که اتفاقیست، کمتر دیده شده در یک فیلم سینمایی برجسته.

سری فیلمهای « ترانسپورتر » در سه قسمت قبلی به خوبی این نکته را به اثبات رسانده بودند که به وجود جاذبه اعتقادی ندارند و حتی در این مورد گاهی نسبت به فیلمهای « سریع و خشمگین » پیشی می گیرند. علاوه بر مشکل مذکور که در این فیلم نیز به خوبی وجود دارد و ما شاهد انواع و اقسام ماشین هایی هستیم که در آسمان به پرواز در می آیند، مشکل عجیب دیگری به فیلم اضافه شده و آن تاکید ویژه بر تبلیغ محصولات اسپانسرها به شکلی زننده در جریان فیلم است که تماشای « ترانسپورتر ۴ » را به تجربه ای بسیار عجیب مبدل کرده است. فیلم در لحظاتی که در حال تعقیب و گریز است، با تمرکز بر برند کارخانه ماشین سازی که ظاهرا اسپانسر فیلم بوده، از خودِ فیلم غافل می شود و بجای پرداخت صحنه ها، گاهی متوسل به نماهایی عجیب و غریب می شود که در آن جزئیات صحنه در نظر گرفته نمی شود، بلکه تمام توجه سازندگان به به نمایش بی عیب و نقص بِرندها بوده است!


در کنار تمرکز شدید سازندگان در به تصویر کشیدن برند خودروی مطبوعشان، فیلم همچنین تاکیدهای بی جایی به ساعت شخصیت اصلی داستان می کند که هدف، نمایش لوگوی سازنده ساعت و همچنین کارت اعتباری اش و دیگر اسپانسرهای فیلم است که نقش کمتری در ساخت فیلم داشته اند و به همان مقدار که سرمایه گذاری کرده اند، در فیلم به حضور پیدا یافته اند! از این رو می توان « ترانسپورتر ۴ » را نه یک فیلم مستقل با اهداف حداقلی خودِ سینما ، بلکه اثری ۹۶ دقیقه ای در نظر گرفت که در آن شما بیشتر از اینکه شاهد یک فیلم سینمایی باشید، شاهد انواع و اقسام تبلیغات هستید؛ اتفاقی که حداقل در سه قسمت قبلی اینچنین عیان نبود.


اِد اسکرین انگلیسی که جایگزین جیسون استاتم در نقش فرانک مارتین شده، به دلیل فقدان فیلمنامه و منطق و اصولا یک داستان قابل تعریف، حضوری کامل ناموفق در این نقش داشته است. دلامار که پیش از این کارگردانی فیلم « عمارت های آجری » را در کارنامه هنری اش ثبت کرده بود، تلاش چندانی برای باورپذیر کردن فرانک مارتین جدید به مخاطبینش انجام نداده و این شخصیت به مراتب نسخه بغرنج تری از آنچه است که جیسون استاتم در سالهای پیشین ارائه کرده بود. فرانک مارتین جدید تلاش بسیاری زیادی دارد تا هنگام کشتن دشمنانش تکه پرانی های بامزه ای به آنها داشته باشد اما نتیجه کار به حدی بد شده که به چیزی شبیه به آثار ویدئویی در دهه ی ۹۰ میلادی شده است.

« ترانسپورتر ۴ » فستیوالی است از تبلیغ برندهای مختلف در یک فیلم سینمایی که در این میان کمی هم اکشن بی مغز ادغام شده است. فیلم جدید لوک بسون، نه داستان دارد، نه اکشن نفس گیری و نه اصلا هنگامی که در حال مزه پراکنی است اثر بامزه ای است. یکی از سخت ترین کارهایی که می توان انجام داد، تماشای اینهمه آشفتگی و بی برنامه گی و توهین به شعور مخاطب، در هنگام تماشای « ترانسپورتر ۴ » است!