سحر زکریا و علایق فرهنگی‌اش

هفته نامه زندگی مثبت - سیده فاطمه صادقی: سحر زکریا، بازیگر سینما و تلویزیون با آثار مهران مدیری از جمله پاورچین و مرد دوهزار چهره برای تمامی مخاطبان تلویزیون آشناست. با او در ارتباط با زمینه های مختلف فرهنگ و هنر به گفت و گو نشسته ایم که حاصل آن و پیشنهادهایش را در ادامه می خوانید.

فیلم

راستش به علت حضورم در پروژه های طولانی، مثل «قهوه تلخ» که ۳ سال طول کشید و «شوخی کردم» که ۶ ماه زمان برد، فرصتی برای رفتن به سینما و تماشای فیلم ها روی پرده نداشتم. البته برخی از فیلم های اکران شده را که به صورت سی دی در بازار نمایش خانگی پخش شده، تماشا کرده ام. از میان فیلم های ایرانی که به تماشای آنها نشسته ام برخی از آنها این حس را به من القا می کردند که هیچ نکته یا حرفی برای انتقال به مخاطب خود ندارند.


در سراسر دنیا صنعت فیلمسازی رو به پیشرفت است و البته هزاران موضوع و ماجراهای متفاوت وجود دارد که بتوانند سوژه داستان یک فیلم باشند اما غالب موضوعات فیلم های ایرانی تکراری هستند و مثلا زندگی یک دختر و پسر را روایت می کنند که برای رسیدن به یکدیگر با موانعی روبرو می شوند. این شباهت داستان ها و موضوعات اغلب فیلم ها و سریال های ایرانی موجب جذب نشدن شخص من به عنوان مخاطب می شود.

کتاب

من اهل مطالعه هستم و از خواندن کتاب بسیار لذت می برم. در حال حاضر مشغول مطالعه کتاب «وقتی نیچه گریست»، به نویسندگی اروین د. یالوم، نویسنده اصالتا روس، هستم و به نظرم بسیار کتاب خوبی است و خواندنش را توصیه می کنم.

این مساله کاملا به محتوای خوب یک کتاب داستان بستگی دارد. مثلا گاهی می بینم که یک رمان ایرانی، با همان فضای خاص نویسندگان ایرانی، برایم جذابیت دارد. البته به علت اینکه رمان نویسان حال حاضر ایرانی را کمتر می شناسم، طبعا این رمان ها را هم کمتر دنبال می کنم. از کتاب های خارجی، آثار بسیار خوبی را مطالعه کرده ام. مثلا کتاب های آنا گاوالدا.

موسیقی

من به موسیقی پاپ علاقه مند هستم اما تا زمانی که به سمت هجو کشیده نشود. در میان خوانندگان پاپ کارهای آقای بابک جهانبخش را می شنوم. از خوانندگان خوب کشورمان در سبک های مختلف، آثار آقای زند وکیلی و رضا یزدانی را دنبال می کنم و به کنسرت هایشان می روم.


سبکی مثل رپ را نمی پسندم چون فکر می کنم واقعا بی محتواست و موضوع مثبتی را به روح مخاطب نمی رساند. میان گروه های جدید موسیقی هم که درکشور مشغول به کار هستند، آثار گروه چارتار را بسیار می پسندم و به نظرم آلبومی که منتشر کرده اند از کیفیت خوبی برخوردار است. کار جدید آقای همایون شجریان هم به عقیده من جذاب بود.

یک پیشنهاد فرهنگی جامع!

از میزان فروش فیلم ها می توانیم متوجه شویم مردم از فضای تکراری آثار سینمایی خسته شده اند. امروزه آنقدر تکنولوژی پیشرفته کرده که وقتی مخاطبان به تماشای فیلم های خارجی می نشینند، کمتر پیش می آید با تماشای یک فیلم ایرانی هیجان زده شوند و بگویند چه فیلم خوبی بود! به نظر من، این بدان معناست که ما در صنعت فیلمسازی عقب تر از سینمای روز جهان هستیم.

در ارتباط با مطالعه کتاب هم جوان ها را در حال مطالعه کتاب ندیده ام. مثلا وقتی به شهر کتاب می روم، شاید افراد مسن با میانسال را ببینم که برای خرید کتاب آمده اند اما جوان ها را کمتر مشاهده کرده ام. حتی میان جوان هایی که در اطرافم می شناسم کمتر کسی هست که حتی شبی یک صفحه کتاب بخواند. به نظرم، باید به این موضوع به شکلی اساسی پرداخته شود.


من برنامه ای را در تلویزیون مشاهده کردم که در یکی از کشورها یک روز از هفته اگر با کتاب وارد مترو شوید، می توانید از خدمات قطارهای شهری به شکل رایگان استفاده کنید. این کار خودش می تواند به ترویج کتاب خواندن کمک کند.

باید تدابیری از سوی مسئولان اندیشیده شود تا جوانان به سمت مطالعه متمایل شوند و سطح اطلاعات خود را بالا ببرند. شاید به نظر ایده آل گرا بیایم اما این تدابیر در همه کشورها در نظر گرفته شده است. ما حتی نمی دانیم از تکنولوژی چگونه استفاده کنیم.

خودم به علت اینکه برخی مردم نمی دانند از امکانات مجازی چگونه استفاده کنند، مجبور شدم تلگرام را از برنامه های تلفن همراهم حذف کنم یا مثلا کاربرد درست اینستاگرام به خوبی جا نیفتاده است. در این برنامه قرار است با یکدیگر تبادل اندیشه داشته باشید نه اینکه فقط عکس غذایی که خورده اید را بگذارید.