پیشنهادهای فرهنگی آخر هفته

برترین ها - ایمان عبدلی:

اکران: با اتفاقاتی که در تعطیلات نوروزی افتاد و استقبال بی سابقه از فیلم های سینمایی که منجر به خلق رکوردهایی عجیب و غریب شد، سینما رفتن پیشنهاد نمی خواهد خدا را شکر، اما در میان فیلم های روی پرده «ابد و یک روز» کیفیتی فارغ دارد و در سطحی بالاتر حرفش را منتقل می کند، فیلم سعید روستایی که پیش از این در جشنواره هم تمجید شده بود، همه ی ابزار خوب بودن یک اثر هنری را دارد، ارائه ی یک داستان پر کشش در قالبی خوش ریتم و بازی هایی یکدست و قدرتمند و فضایی که واقعی تصویر شده، «ابد و یک روز» را جذاب کرده و احتمالا ماندگار خواهد کرد، فیلمی اجتماعی که هیچ ارتباطی مستقیمی با دنیای فیلمسازان دیگر ندارد و داستان خودش را تعریف می کند، فیلم واقعی است؛ نه سیاه و البته خبری از کلیشه هایی چون خیانت نیست، در ضمن این که اصلا حوصله سربر نیست و نیازی به تحمل ندارد.


تماشاخانه: خلاصه داستان: برای کشیدن، یک طرف آن را آتش می‌زنند، و از طرف دیگر که معمولاً فیلتر دارد، هوا را به درون ریه‌ها می‌کشند که به آن «پُک زدن» می‌گویند. نیکوتین موجود در دود توتون باعث خوشحالی می‌شود. سیگارها اسم‌های مختلفی دارند. یکی‌شان «بهمن» است. وقتی مدل کوچکش باشد به آن «بهمن کوچیک» می‌گویند. سیگار برای سلامتی خیلی بد است و خیلی هم ضرر دارد. این چیز خطرناک اگر نام یک آدم باشد، دیگر خیلی بدتر است.


خلاصه داستان عجیبی که خواندید، معرف نمایش «بهمن کوچیک» است که کاری کاملا بداهه است و متن آن گروهی نوشته شده اما در موقعیت پر از بداهه است، کاری حدودا یک ساعته و جذاب که به دفعات لبخند را روی لب می نشاند، در مورد نمایش ذکر چند نکته واجب است؛ یکی اینکه نمایش خالی از اداهای روشنفکری است و به فکر حوصله ی تماشاچی است از طرف دیگر لمپن نیست و برای خنده دار جلوه کردن از هر ابزاری بهره نبرده، نکته ی دیگر اینکه سرشار از خلاقیت است، «بهمن کوچیک» را در ایرانشهر بکشید.

نمایش خانگی: خلاصه داستان: «پدر آن ديگري» شرح زندگي شهاب است که در آستانه رفتن به مدرسه هنوز حرف نمي‌زند. شهاب کودکي باهوش و فعال است و بنا به خواست ميلي و بدون داشتن مشکل خاص پزشکي از حرف زدن با خانواده و دوستان و... خودداري مي‌کند.


فیلم داستانی خطی دارد، کمی مصالح داستان با زمان فیلم متناسب نیست، یدالله صمدی پس از هفت سال با این فیلم بازگشته و در این اثر از هنرمندانی نظیر: هنگامه قاضیانی و حسین یاری استفاده کرده که هر کدام تلاش خود را برای ارائه بازی متفاوت ارئه داده اند، اما خب ساختن فیلمی در مایه های روانی برای نوجوانان کاری دشوار است که صمدی در قسمت هایی موفق شده و در جایی دیگر لنگ زده، در مجموع« پدر آن دیگری» فیلمی متوسط است که تماشای آن در منزل تجربه بدی نیست.

کیوسک (ضد پیشنهاد): از این پس فقط به پیشنهاد اکتفا نمی کنیم و شما را جسارتا از مصرف برخی محصولات فرهنگی پرهیز می دهیم، نمونه اش هفته نامه «صدا» کاری از گروه هم میهن و تیم مطبوعاتی محمد قوچانی؛ ویژه نامه های نوروزی معمولا پربار است و بی کیفیت ترین نشریات هم در ویژه نامه های نوروزی محصول قابل توجهی را ارائه می کنند، اما «صدا» چنته ی خالی دارد و بیشتر شبیه بولتن تبلیغلتی حزب کارگزاران سازندگی شده است، حتی در ویژه نامه ها هم تیم فعال و خلاق قوچانی در «صدا» خیلی معمولی نشان می دهند، «شرق» سال های دور و «شهروند» و حتی «مهرنامه» کجا و این «صدا» ی بی صدا کجا؟ صدا را نخرید و نخوانید، نشریه ای است به واقع سیاست زده.


کتاب: بهار قرابت خاصی با شعر خوانی دارد، اصلا خاصیت بهار است که گعده کنید و کمی به لطافت دنیا بیافزایید، کتاب های تحلیلی را کنار بگذارید و کمی شعر بخوانید، خوشبختانه زبان فارسی سرشار از شعرایی است که در قالب های مختلف شعر به یادگار گذاشته اند، سری به کلاسیک های فارسی بزنید؛ سعدی، حافظ، رودکی، ابوسعید ابوالخیر و ...باور کنید شاهکارهایی در میان عاشقانه های آن ها پیدا می شود، که نظیرش را در امروزی ها پیدا نمی کنید.


گر با دگران به ز منی وای بمن / ور با همه کس همچو منی وای همه / ای چشم تو چشم چشمه هر چشم همه
بی چشم تو نور نیست بر چشم همه / چشم همه را نظر بسوی تو بود / از چشم تو چشمه هاست بر چشم همه
وصل تو شب و روز تمنای همه......ابوسعید ابوالخیر
ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست... حافظ
از این ابیات زیاد است، بروید کتاب ها را باز کنید و در لذت این مکاشفه سهیم شوید.

آلبوم و کنسرت: از کنسرت و اجرای زنده فعلا خبری نیست، به غیر از حجت اشرف زاده خواننده «ماه و ماهی» که اواخر این ماه اجرا دارد، باقی خوانندگان تقریبا از نیمه اردیبهشت وارد کارزار خواهند شد، آلبوم قابل ذکری هم در این روزها منتشر نشده است، بد نیست سری به گذشته ها بزنید و آلبوم های موفق دورترها را دوباره گوش کنید، آن روزهایی که علیرضا افتخاری در اوج بود و پاپ نمی خواند؛ روزهای « نیلوفرانه»، آلبومی که به نوعی ماندگارترین آلبوم افتخاری است، کاری از عباس خوشدل که با اشعار قیصر امین پور همراه شده است و از قدرت نوازندگی جلال ذوالفنون بهره می گیرد، « نیلوفرانه» حال و هوای عجیبی دارد که می چسبد به گوش جانتان.