از «زندگی مخفی حیوانات خانگی» سر در بیاورید

خبرگزاری صبا - آرش واحدی: زمانی نام کمدین‌های موفق چند سال گذشته سینما و تلویزیون مانند لوئیس سی‌کی، کوین هارت و اریک استون‌استریت به‌عنوان صداپیشه انیمیشنی چون «زندگی مخفی حیوانات خانگی» می‌آید، بی‌شک توقع مخاطبان این ژانر به‌طور ناخودآگاه بالا می‌رود. هر یک از نام‌های ذکر شده به تنهایی و در ایست‌خنده‌های مستقل خود توان گردآوری تماشاگرانی بی‌شمار را دارند؛ برای مثال آخرین برنامه‌های ایست‌خنده کوین هارت در استودیوم‌های بزرگ ورزش بیسبال برگزار و با استقبال قابل توجهی مواجه شده است.

از سویی دیگر در دنیای انیمیشن‌سازی با کمپانی‌ها و اشخاصی روبه‌رو می‌شویم که آثاری چون «از من متنفر باش» و «مینیون‌ها» را در کارنامه خود دارند. گروه انیمیشن‌سازی فیلم «زندگی مخفی حیوانات خانگی» دارای نام‌های آشنا و موفقی چون کریس ریناو به‌عنوان کارگردان، برونو چائوفارد؛ مسئول جلوه‌های کامپیوتری و جاناتان دل‌وال و جولین سورت به‌عنوان مدیر طراحی انیمیشنی است.

ترکیب فوق به‌تنهایی ضامن موفقیت یک اثر پرهزینه از سوی کمپانی‌های یونیورسال پیکچرز، اینومینیشن اینترتیمنت و ایلومینیشن مک‌گوف خواهد بود. واقعیت امر این است که انیمیشن تازه خالقان موجوداتی چون «مینیون‌ها» همان‌گونه که روی کاغذ خوب و موفق به نظر می‌رسد در عمل هم سرگرم‌کننده و نوآورانه از کار درآمده و توان سرگرم کردن طیف وسیعی از سینماروها را دارد. «زندگی مخفی حیوانات خانگی» پیچش و ایده جدیدی به انیمیشن‌هایی که حیوانات در آن صحبت می‌کنند اضافه کرده است.


هسته مرکزی داستان که مربوط می‌شود به دنیای حیوانات خانگی زمانی به اوج می‌رسد که صاحبان این موجودات خانه را ترک کرده و آنها را با دنیایی پرهیاهو و شلوغ روبه‌رو می‌کنند. تفکری که درست برخلاف همیشه، زندگی حیوانات خانگی را پس از جدایی از صاحبان خود بی‌روح نشان نمی‌دهد و سرزندگی خاصی به جهان آنها می‌بخشد. ما در این انیمیشن جذاب با حیواناتی چون سگ، گربه، ماهی، قناری و چند حیوان دیگر سروکار داریم که رفتارهای آنها به صورت انیمیشنی شباهت زیادی به واقعیت دارد. توجه به جزییات در این مورد ارزش‌های اثر را ارتقا بخشیده است.

آنها نسبت به نمونه‌های واقعی با دقت فراوانی طراحی شده‌اند و خصیصه‌های انسانی چون علاقه به موسیقی، قرار گرفتن در بحران‌های عاطفی یا سرگرمی‌های هنری نیز به آنها اضافه شده است.

کریس ریناو و ایلومینیشن اینترتیمنت در حقیقت نیمه ابتدایی اثر خود را تا اندازه یک شاهکار انیمیشنی بالا آورده‌اند و مخاطبان را بی‌نهایت سرگرم می‌کنند. آشنایی با دنیای متفاوت این حیوانات و کمدی بسیار ارزشمندی که هر چند دقیقه یکبار نکته‌ای جدید را به نمایش می‌گذارد باعث تیز شدن پیکان‌های فیلم در نیمه اول آن هستند.

امری که متاسفانه در نیمه دوم ادامه پیدا نمی‌کند و از طنز تا جذابیت اثر را بسیار کند می‌کنند. فیلم ایده بسیار جذابی دارد، ایده‌ای که به نظر می‌رسد سازندگان اثر نیز بهتر از هر شخص دیگری می‌دانند در مدت زمان نود دقیقه‌ای، اثر کارایی خود را از دست می‌دهد، از همین رو شاهد آوردن ماجراهای قصه از خانه‌های یک محله به کل شهر منهتن هستیم. تمهیدی که تا لحظه‌ای که با پیچش‌های داستانی و نقطه عطف‌های غیرقابل حدس همراه می‌شود، جذابیت‌های اثر را حفظ می‌کند اما زمانی دست از روایت برمی دارد، متوقف می‌شود و حتی حوصله تماشاگران خردسال و نوجوانش را نیز سر می‌برد. یکی از مشکلات «زندگی مخفی حیوانات خانگی» در تکرار قواعد آثار انیمیشن متمرکز بر حیوانات است، منجلابی که مدتی پیش، اثری چون «زوتوپیا» در آن نیفتاد و تا پایان اثر با به‌کارگیری پیچش‌های فیلمنامه‌ای صحیح، موفق به عبور از مرز یک میلیارد دلار در فروش گیشه جهانی‌اش شد.


در هر صورت ماجراهای «زندگی مخفی حیوانات خانگی» از این قرار است؛ در شهر منهتن سگ کوچکی به‌نام مکس(با صداپیشگی لوئیس سی‌کی) زندگی بسیار آرام و دلپذیری با صاحبش دارد، زندگی آپارتمانی که بسیار مدرن به‌نظر می‌رسد و سبک امروزی زندگی در شهر منهتن را نیز با جزییات رعایت می‌کند.

تمام وسایل آپارتمان امروزی و مدرن هستند و مکس از موقعیت خود بسیار راضی است. او صاحبش را دوست دارد و در بیشتر مواقع انواع و اقسام خوش‌خدمتی را برای جلب توجه او به‌کار می‌گیرد. مشکلات زندگی مدرن مکس از لحظه ای آغاز می‌شودکه صاحبش با سگ بزرگی با نام داک(با صداپیشگی اریک استون‌استریت) وارد می‌شود و او را به عنوان دوست و هم‌خانه جدید به مکس معرفی می‌کند.

مکس برای مدتی با عواقب این فاجعه کنار می‌آید و موقعیت خود در خانه و نظر صاحبش را متزلزل می‌بیند، از این رو انواع کار خرابی‌هایی را که بلد است انجام ‌می‌دهد تا دوک را در نظر دیگران خراب کند، روزی دوک که از این رفتار مکس خسته شده است با عصبانیت او را به یکی از خیابان‌های تاریک منهتن کشانده و با توجه به بی‌تجربه بودن مکس در زندگی خیابانی، قصد تنها گذاشتن او را دارد.

در همین هنگام، ارگانی که وظیفه جمع‌آوری حیوانات ولگرد را دارد سر می‌رسد و هر دو را به پایگاه مرکزی خود منتقل می‌کند، در همین هنگام با گروهی از حیوانات خانگی رها شده از طرف صاحبان خود آشنا می‌شویم، گروهی که به‌صورت مخفیانه دور هم جمع شده و ارتش مقاومت زیرزمینی برای مقابله با این سبک زندگی حیوانات راه انداخته‌اند. رییس این گروه اسنوبال(با صداپیشگی کوین هارت) نام دارد، سگی که شاید دیوانه‌ترین سگی باشد که تا به حال بر پرده سینما دیده شده است.

اسنوبال که تعصب عجیبی روی خانگی نبودن حیوانات دارد زمانی که متوجه می‌شود مکس به‌صورت کامل در یک آپارتمان بزرگ شده است در مقابل او جبهه گرفته و سنگ‌های بزرگی را بر سر راهش می‌اندازد و...

کارگردان اثر، کریس ریناو به‌درستی تدابیری جذاب برای نیمه ابتدایی اثر خود اندیشیده است، او دنیای زندگی حیوانات خانگی را به‌درستی و با حوصله برای ما رونمایی می‌کند؛ برای مثال حیوانات خانگی دیگری که در ساختمانی که مکس در آن زندگی می‌کنند حضور دارند که با دقت معرفی و شخصیتپردازی شده‌اند. حیواناتی که پس از ناپدید‌شدن مکس، نگران دوست قدیمی خود می‌شوند و برای یافتن وی دست به ماجراجویی‌های عجیبی می‌زنند. گربه تنبل همسایه(با صداپیشگی لیک بل)، یک سگ کوچک و سفید‌رنگ متعصب(با صداپیشگی بابی موینیهان) و یک سگ پومرانیای مشکی رنگ(با صداپیشگی جنی اسلیت) اعضای اصلی تشکیل‌دهنده گروه نجات مکس و دوک هستند.


یکی از نکات قوت طنز «زندگی مخفی حیوانات خانگی» در بخشیدن ویژگی‌های انسانی به اعضای این گروه خلاصه شده است، حیواناتی که در بیشتر روزهای عمر خود شاهد رفتارهای عجیب و غریب انسان‌ها بوده‌اند و حال با دقت از روی صاحبان خود الگوبرداری می‌کنند. از این منظر می‌توان توجه کردن خالقان اثر به کوچکترین و جزیی‌ترین خصوصیات اخلاقی حیوانات و تطابق آن با انسان‌ها را ستودنی در نظر گرفت. از سویی در این مبحث می‌توان، کاربرد شخصیت‌های فرعی ماجرا نیز مورد توجه قرار داد.

کاراکترهایی چون یک شاهین عجیب و غریب(با صداپیشگی آلبرت بروکس کهنه‌کار)، یک گربه خیابانی با ته لهجه بریتیش که ادعا دارد اهل لندن است(با صداپیشگی استیو کوگان) و حتی یک سگ شکاری حیله‌گر(با صداپیشگی دانا کاروی) -که هرچند در لحظاتی بسیار کوتاه، طنز مورد نظر سازندگان را به‌درستی انتقال داده- بر جذابیت‌های اثر اضافه می‌کنند. گرچه با تمرکز بیشتر فیلمنامه‌نویس‌های اثر روی این شخصیت‌ها، شاید به نتایج بسیار بهتری در نیمه دوم فیلم می‌رسیدند.

یکی از نکات مثبت دیگر این انیمیشن، حضور الکساندر دسپلت در مقام آهنگساز آن محسوب می‌شود، دسپلت نام آشنایی در دنیای موسیقی متن فیلم‌ها است و می‌توان در میان آثار کارنامه پربارش به یکی از آخرین شاهکارهایش؛ یعنی موسیقی متن فیلم «بازی تقلید» اشاره کرد که با استفاده از تم اصلی موسیقی فیلم‌های کلاسیک ساخته شده در منهتن، به نتیجه‌ای فوق العاده رسیده است. گرچه این روند، کار او را تلفیقی جلوه می‌دهد ولی برای علاقه‌مندان این رشته هنری، لحظاتی بسیار جذاب و خاطره‌انگیز به‌وجود می‌آورد.

آثاری که دسپلت برای الهام‌گیری از آنها استفاده کرده پرتعداد هستند ولی در میان آنها می‌توان اشاره کرد به «صبحانه در تیفانی» که تم اصلی موسیقی متن فیلم را تشکیل می‌دهد.

در نهایت انیمیشن «زندگی مخفی حیوانات خانگی» صحنه‌های جذاب زیادی دارد که باعث موفقیتش در گیشه نقاط مختلف جهان می‌شود. لحظاتی کمدی و خلاقانه که کفه ترازوی نکات مثبت اثر را بسیار سنگین‌تر از نکات منفی آن می‌کند. اثری که بیشتر جهت سرگرمی نوجوانان ساخته شده است و ایده اصلی‌اش -تا بخشی از فیلم- شاید برای بزرگسالان نیز جذاب باشد.

این در صورتی است که هسته محوری داستان فیلم روی سبک زندگی تمرکز دارد که شاید تنها برای ساکنان شهرهای بزرگ کشوری چون آمریکا جذابیت دارد و سایر مخاطبان اثر در کشورهای دیگر تصوری از آن ندارند. از این منظر فیلم برای مخاطبانی مشخص در جغرافیایی خاص ساخته شده است و هر تماشاگری قادر نخواهد بود بر آن مهر تایید بزند.


کارگردان: کریس ریناو

صداپیشگان: لوئیس سی‌کی، اریک استون‌استریت، کوین هارت، جنی اسلیت، الی کمپر، لیک بل، آلبرت بروکس و استیو کوگان

تهیه‌کننده: یونیورسال

نویسندگان فیلمنامه: کن داریو، سینکو پل و برایان لینچ

درجه نمایشی: پی‌جی

مدت زمان: ۹۱ دقیقه