پیشنهادهای فرهنگی آخر هفته

برترین ها - ایمان عبدلی:

اکران: «برادرم خسرو» ساخته ی احسان بیگلری با هنرنمایی شهاب حسینی، ناصر هاشمی و هنگامه قاضیانی به جرات بهترین کار روی پرده است. داستان در مورد یک بیمار دوقطبی است که برای مدتی مهمان برادرش می شود و تقابل این دونفر پرده از گذشته ای بر می دارد که ریشه های روانی اختلالات امروزحال آن ها را برایمان افشا می کند.

«برادرم خسرو» از آن فیلم هایی نیست که به قصد تفریح و دورهمی تماشایش کرد. فیلم نیاز به وسواس و دقت دارد و همه چیز در چنین فیلم هایی در جزئیات اتفاق می افتد. بازی فوق العاده شهاب حسینی که رسما باور می کنید یک بیمار دوقطبی است از نکات برجسته کار است. به هر حال فیلمی که بخش عمده ی آن در دو یا سه اتاق می گذرد باید پیرنگ درستی داشته باشد که حوصله سر بر نباشد در مورد «برادرم خسرو» خوشبختانه این اتفاق افتاده، هرچند که شاید تماشاچی عاشق ریتم و هیجان را راضی نکند، اما به فکر فرو می برد. از همین جهت ساخته احسان بیگلری اثری است که به ذات سینما نزدیک است.

یک دیالوگ: «من وقتی آدما حواسشون نیست، فیلم می گیرم ازشون. چون اون موقع خودِ خودشونن»

کیوسک: «تجربه» جدید با تصویر روی جلدی از همایون شجریان و سهراب پورناظری به بهانه ی آلبوم «رگ خواب» پرونده ای تدارک دیده که خواندنی است. چند یادداشت در مورد این آلبوم و گفت و گو با پور ناظری . در ادبیات به «با عزیز جان در عزیزیه» توجه شده، سفرنامه ای نوشته فرخنده آقایی، گفت و گو با آقایی و چند یادداشت در این رابطه. تاریخچه ی رمان پلیسی نوشته فریدون هویدا دیگر اثری است که در مورد آن پرونده ای می خوانیم.

مصاحبه و یادداشت با گروه موسیقی پالت دیگر مطلب بخش موسیقی است. «سونات پاییزی» اینگمار برگمان که توسط جلال تهرانی رو صحنه نمایش آمده در بخش تئاتر. «برادرم خسرو» در بخش سینمای ایران، «من دنیل بلیک» در بخش سینمای جهان و اشاره و تعریض به سینمای کن لوچ و در بخش سریال هم «دروغ های بزرگ کوچک» از خواندنی های این شماره است. تجربه این بار البته کلی کتاب خواندنی هم پیشنهاد داده و مثل همیشه هم در صفحات انتهایی چند داستان کوتاه و شعر حال خوب کن دارد.

تماشاخانه: مونولوگ «ضیافت پنالتی ها» با هنرنمایی امیر جعفری که یک تنه یک متن 50 دقیقه ای را سرحال و پرانرژی روی صحنه نگه می دارد. کاری که در بستری فوتبالی و با اشاره به گروسو بازیکن ایتالیایی شکل می گیرد و به خانواده و روابط خانوادگی، جایگاه مادر و کل زندگی تعمیم پیدا می کند کارگردان نمایش در گفت و گویی که با هفته نامه همشهری جوان داشته البته اشاره کرده که این متن را بر اساس لحظه ی پرفشار پنالتی ها نوشته، جایی که نتیجه کل عملکرد یک تیم به یک ضربه بستگی پیدا می کند. پوریا کاکاوند البته با فرم خاطره گویی که و با نقشی که به امیر جعفری محول کرده، بیش از هر چیز فکر حوصله مخاطب را کرده، چون انصافا گذر زمان را در این نمایش متوجه نمی شوید.

دیالوگ: وقتی پنالتی میزنی هیچ چیز وجود نداره به جز تو ، دروازه بان و خدا

تو شوت میکنی ، دروازه بان میپره و این خداس که مشخص میکنه توپ کجا بره

نمایش خانگی: «نیمه شب اتفاق افتاد» دومین کار تینا پاکروان پس از «خانوم» روایت یک عشق نامتعارف میان یک بیوه زن با پسری جوان است، البته با این تفاوت که زن بیوه داستان نه نیاز مالی خاصی دارد و موقعیت اجتماعی پایین دستی او عاشق پسر جوان است و از ابراز عشقش ابایی ندارد. فیلم پر از صحنه های آواز خوانی حامد بهداد است و کلی سکانس های شلوغ دارد و از آن جایی که در تالار می گذرد تضاد عزا و عروسی سکانس های جالبی ایجاد می کند. اما همه ی این جذابیت های فیلم فارسی گونه در میان خلاهای جدی فیلمنامه که نمی تواند بین داستان هایش تعادل برقرار کند و داستانش را گیرا و جذاب تعریف کند نا چیز به نظر می رسد. با تمام این حرف ها «نیمه شب اتفاق افتاد» اثری معمولی است که تماشایش در منزل اتفاق بدی نخواهد بود.

خورجین: «صبحانه در تیفانی»؛هالی دختری است که در سن ۱۵ سالگی ازدواج می کند اما پس از مدتی تصمیم می گیرد برای بازی در یک فیلم ، همسرش را ترک کند و به شهر رویاهای بازیگری یعنی هالیوود برود. اما هالی در هالیوود هم دوام چندانی نمی یابد و این بار تصمیم می گیرد به نیویورک برود. هالی در نیویورک با مرد جوانی به نام پل وارجک آشنا می شود که این آشنایی رفته رفته بر زندگی آنها اثر می گذارد و...

فیلم را بلیک ادواردز ساخته و در آن آدری هیپبورن بازی کرده. این که چگونه می شود فیلمی که از ساخت آن ۵۰ سال گذشته را تماشا کرد و این که اصلا چگونه چنین فیلمی می تواند جذبتان کند؟ قصه ای است که باید اکسیرش را در فیلم کلاسیک های سینمایی جست و جو کنید. «صبحانه در تیفانی» با حوصله و به مرور روند تحول آدری هیپورن را مقابلتان می گذرد و شما را با یک عاشقانه شوخ و شنگ آشنا می کند. یک کمدی رمانتیک سرحال و جاندار هر چند قدیمی اما نه رنگ و رو رفته.

یک دیالوگ: پل : هالی، من عاشق تو شده ام / هالی : خب که چی؟ / پل : که چی؟ خیلی واضحه ، من عاشقت هستم. تو متعلق به منی / هالی : نه. مردم تعلقی به همدیگه ندارند

کتاب: «سمفونی مردگان» اثر عباس معروفی، تولد این نویسنده غربت نشین بهانه ای است یک رمان درجه یک از او معرفی کنیم، «سمفونی مردگان» با جریان سیال ذهن روایت می شود و راوی دائما عوض می شود. زمان در رمان درهم ریخته است و فضاسازی با موتیف هایی مثل کلاغ و برف خوب از آب درآمده، شخصیت پردازی ها سریع و موثر کار شده و در رمان کلی نماد و نشانه وجود دارد داستان تمام طیف های درگیرکننده زندگی را در برمی گیرد؛ عشق و مرگ و خفقان و...این که از چنین اثری خوشتان نیاید، بعید است.

جملاتی از کتاب: «به یاد داشته باش که روزها و لحظه ها هیچ گاه باز نمی گردند/ به زمان بیندیش ، و شبخون ظالمانـه ی زمان/ زمستانی طولانی و سخت در پیش خواهیم داشت/ زمستانی که از یاد نخواهد رفت/ دیگر چه میتوانم بگویم/ جز اینکه لباس های زمستانی ات را فراموش مکن»