امپراتوري غول‌ها در تلويزيون

روزنامه هفت صبح: مروري بر كارنامه 5كارگردان بزرگ سينما كه در تلويزيون آثار شاخصي را جلوي دوربين بردند.

کارگردان‌های حاضر در سینمای‌هالیوود برای رسیدن به اعتبار نیاز دارند تا مسیری طولانی را پشت سر بگذارند. مسیری که هر قدم اشتباه در آن مساوی با اتمام دوران کاری آنهاست. بودند بسیاری از کارگردان‌های مطرح که بعد از ساخت یک یا دو فیلم ضعیف از سوی کمپانی‌های تولید‌کننده کنار گذاشته شده و راهی تلویزیون شده‌اند.

با این حال دسته‌ای از کارگردان‌ها که وارد تلویزیون شده‌اند با خواست خود این کار را انجام داده و در اکثر مواقع نتیجه مثبتی نیز کسب کرده‌اند. از جمله دلایل اصلی اتخاذ این تصمیم مي‌توان به نبود موقعیت مناسب برای پیاده‌سازی ایده‌ها یا رسیدن به بن‌بست خلاقیت اشاره کرد. مواردی که در نهایت باعث شده‌اند تا شاهد ساخت سریال‌هایی از سوی بهترین کارگردان‌های تاریخ سینمای جهان باشیم. کارگردان‌هایی که شاید هیچ وقت به تلویزیون بازنگردند.

سلطان ترس در جعبه جادويي

بعد از یک دهه کارگردانی در بالاترین سطح ممکن آلفرد هیچکاک به یکباره تصمیم گرفت مجموعه تلویزیونی با نام آلفرد هیچکاک تقدیم مي‌کند را تولید کند. این مجموعه تلویزیونی که از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۵ پخش شد مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه را روایت مي‌کرد که قابلیت تبدیل شدن به فیلم سینمایی را نداشتند.

در آن زمان با توجه به قالب ساختاری سریال‌های تلویزیونی هیچکاک موفق به پیاده‌سازی تمامي ‌ایده‌های خود نشد. این در حالی بود که بسیاری از داستان‌ها که هر کدام تبدیل به یک قسمت سریال شدند با وجود اینکه در ژانر ترسناک قرار داشتند از بودجه ساخت بسیار پایینی برخوردار بودند. نکته قابل توجه این است که هیچکاک برای ساخت این مجموعه تلویزیونی از تیمي ‌استفاده کرد که تجربه آنچنانی نداشته و به هیچ وجه با کارگردانی مطرحی همچون او کار نکرده بودند.

در ابتدای دهه ۶۰ میلادی زمانی که هیچکاک برای فراهم کردن بودجه فیلم روانی با مشکل مواجه شد بار دیگر سراغ تیم تلویزیونی خود رفته و فیلم را با کمک آنها ساخت. همین موضوع در نهایت به ساخت یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ و کارنامه هیچکاک منتهی شد. فیلمي ‌که تنها با بودجه سریال‌های تلویزیونی آن زمان به مرحله تولید وارد شد.


پيش‌زمينه‌اي به نام سريال

دیوید لینچ یکی از کارگردان‌هایی است که با آثار سینمایی خاصش در طول سال‌های گذشته به محبوبیت بالایی دست پیدا کرده است. بعد از کارگردانی مرد فیلی که در تعدادی از شاخه‌های مختلف اسکار نامزد دریافت جایزه شده بود، لینچ آثار دیگری همچون تل شنی و مخمل آبی را نیز کارگردانی کرد که هر کدام در سبک‌های کالت کلاسیک و نوآر قرار گرفته و زوایای جدیدی از کار او را به نمایش در آوردند.

هر چند لینچ در این بازه زمانی از محبوبیت بالایی برخوردار بود اما به یکباره تصمیم گرفت به تلویزیون باز گردد. در ادامه لینچ سریال تلویزیونی به نام « تويين پيكز» را در سال ۱۹۹۰ تولید کرد. سریالی که به خوبی مورد توجه مخاطب‌ها قرار گرفته و در ادامه شرایط را برای ساخت فیلم سینمایی بر اساس همین سریال مهیا کرد.

در سال ۱۹۹۲ لینچ فیلم سینمایی از روي اين سريال را با عنوان «آتش ما من قدم بزن» را کارگردانی کرد. فیلمي‌که به عنوان پیش‌زمینه داستانی سریال توانست در زمینه فروش و البته از لحاظ کیفی عملکرد مناسبی را به نمایش در آورد. لینچ بعد از ساخت سریال ذکر شده به تلویزیون بازنگشت. نكته قابل توجه اين است كه در طول چند سال گذشته شايعاتي به وجود آمده ديويد لينچ براي ساخت سريالي بر اساس يكي از فيلم هايش به تلويزيون باز مي گردد.


زندگي در ميان گنگسترها

مارتین اسکورسیزی را بسیاری با ساخته‌هایش در ژانر گنگستری مي‌شناسند. او که بخش عمده‌ای از محبوبیت خود را مدیون تولید فیلم‌های این چنینی است چند سال پیش تصمیم گرفت اولین سریال تلویزیونی با همین مضمون را تهیه و کارگردانی کند.

اسکورسیزی شخصا قسمت اول سریال بردواک امپایر را کارگردانی کرده و حتی در سال ۲۰۱۱ میلادی جایزه بهترین کارگردانی مراسم امي‌(معتبر‌ترین جایزه مخصوص به تلویزیون) را کسب کرد. هر چند ساخت بردواک امپایر با بازی استیو بوسکمي ‌همچنان ادامه دارد اما اسکورسیزی دیگر قسمتی از آن را کارگردانی نکرده و تنها به عنوان تهیه‌کننده در مراحل تولیدش حضور دارد.

نکته قابل توجه این است که مارتین اسکورسیزی سال‌ها پیش یکی از قسمت‌های سریال استیون اسپیلبرگ با نام داستان‌های شگفت‌انگیز را کارگردانی کرده بود. چندی پیش خبری منتشر شد که طی آن میرامکس و شخص اسکورسیزی اعلام کردند سریال دار‌و‌دسته‌های نیویورکی را برای سال ۲۰۱۴ میلادی آماده مي‌کنند.

این سریال بر اساس فیلمي ‌با همین نام تهیه مي‌شود که در سال ۲۰۰۲ میلادی توسط اسکورسیزی کارگردانی شده و در ادامه نامزد دریافت جایزه اسکار برای بهترین فیلم نیز شد. هنوز مشخص نشده که لئوناردو دی‌کاپریو و دنیل دی لوئیس به عنوان بازیگر‌های فیلم در این سریال حضور دارند یا خیر.


بازگشت جلوه‌هاي ويژه

مایکل مان یکی از کارگردان‌هایی بود که به شکل جدی از جلوه‌های ویژه کامپیوتری در ساخته‌های خود استفاده کرد. مان چند سال پیش تصمیم گرفت تا سریال تلویزیونی با جلوه‌های مخصوص به سینما را تولید کند. سریالی که با نام شانس در سال ۲۰۱۱ میلادی توسط HBO پخش شد. مایکل مان در ابتدای کار با سازنده اصلی NYPD Blue شروع به همکاری کرد اما بعد از اتمام فصل اول نتوانست نظر مسئولین شبکه برای ادامه سریال را جلب کند. شانس که در ژانر پلیسی قرار داشت هر چند در زمینه کیفی عملکرد بسیار خوبی داشت اما موفق به جذب مخاطب نشد.

نکته قابل توجه این است که شانس، زمانی کنسل شد که طی حادثه ای یک اسب مسابقه در زمان فیلمبرداری جان خود را از دست داد. در ادامه نیز گروه‌های حمایت از حقوق حیوانات با اعمال فشار‌های مختلف خواستار توقف ساخت سریال شدند. بعد از مشکلات به وجود آمده در طول ساخت شانس به یکباره پرونده فیلمسازی مان متوقف شد. با این وجود سال آینده میلادی جدید‌ترین فیلم مایکل مان با نام سایبر به صورت جهانی اکران مي‌شود. مايكل مان در طول چند سال گذشته با توجه به مشكلاتي كه برايش پيش آمد فيلم سينمايي بزرگي را كارگرداني نكرد.


صندوقچه‌اي از افتخارات

رابرت آلتمن یکی از معدود کارگردان‌هایی است که کار خود را با تلویزیون شروع کرده و در ادامه بعد از کسب اعتبار در سینما بار دیگر به جعبه جادویی بازگشت. جالب است بدانید که در مجموعه فعالیت‌های او به عنوان کارگردان تلویزیونی ساخت دو قسمت از مجموعه آلفرد هیچکاک تقدیم مي‌کند نیز دیده مي‌شود.

بعد از حضور در برنامه‌های مختلف در نهایت آلتمن با ساخت Mash در سال ۱۹۷۰ میلادی توانست به عنوان یکی از کارگردان‌های معتبر ‌هالیوود شناخته شود. آلتمن در ابتدای دهه ۸۰ میلادی توضیح داده که از لحاظ خلاقیت دچار مشکل شده و در ادامه تصمیم گرفته تا به تلویزیون بازگشته و مشکل خود را برطرف کند. در همین دهه رابرت آلتمن با ساخت سریال تنر ۸۸ که توسط شبکه پرطرفدار HBO پخش شد بار دیگر توانست به موفقیت دست پیدا کند.

فیلمنامه تنر ۸۸ توسط گری ترودیو به رشته تحریر در آمده و با روایت داستانی سیاسی به محبوبیت بالایی دست پیدا کرد. این مینی سری در ۱۱ قسمت پخش شده و به نوعی شروع کننده سبک خاصی در فیلمبرداری بود که ساختار مستندگونه را در کنار داستانی غیرواقعی قرار مي‌داد. نكته قابل توجه در رابطه با رابرت آلتمن اين است كه وي با وجود ۵ بار نامزدي براي دريافت اسكار بهترين كارگردان هيچگاه موفق به دريافت اين جايزه معتبر نشد.