استقلال اینجاست شما دقیقا کجایید؟

ورزش سه: باشگاه استقلال به شکل باورنکردنی ای غرق در حاشیه و نابسامانی است و شاید به فردی فراتر از یک منجی نیاز دارد.

احمد سعادتمند نیز صندلی ریاست در باشگاه استقلال را ترک کرد تا عمر حضور او بر مسند قدرت در پرافتخارترین تیم ایران در آسیا، دقیقا شش ماه باشد.

سعادتمند در حالی استقلال را ترک کرد که دوران ریاستش را با صرف وعده های پر طمطراق و دهان پرکنی آغاز کرد. از طرح های بزرگ اقتصادی و دگرگونی در درآمدهای استقلال و تولید پفک آبی گرفته تا سودای قهرمانی در ایران و آسیا همه و همه قول ها و وعده هایی بود که بی سرانجام ماندند و حالا باز هم هوادار آبی ماند و قصه پرغصه تیمی که حالا حالاها خیال شاد کردن دل آنها را ندارد.

وضعیت اکنون استقلال بسان آن بوکسوری است که در راند آخر نای نفس کشیدن ندارد و از چپ و از راست، از رقیبانش مشت می خورد و هیچ دست مددگری برای یاری این تیم قدیمی و پرافتخار دراز نمی شود که هیچ، بلکه کوهی از فلاکت را بر روی مشکلات این باشگاه ریشه دار قرار می دهد.

اگر قابلیت سفر در زمان برایمان ممکن بود و بر ماشین زمان سوار شده و بر می گشتیم به شب دیدار رفت استقلال و شهرخودرو و به تک تک آن ۷۰ یا ۸۰ هزار هواداری که در ورزشگاه آزادی حاضر بودند و با صعود تیمشان به صدر جدول سرود قهرمانی می خواندند، می گفتیم که این آخرین باری است که از ته دل خوشحالید، قطعا ما را به سخره می گرفتند.

حقیقت تلخ است ولی آن شب، آخرین شبی بود که هوادار استقلال پس از سالها از فرط خوشحالی بین زمین و آسمان بود و شب آن مسابقه غرق در رویا بود و جام قهرمانی لیگ برتر را در دستان کاپیتان وریا تجسم می کرد و شاید حتی نیم نگاهی هم به کسب ستاره سوم آسیایی داشت.

استقلال پس از آن بازی هم یکی از بزرگترین تکنسین ها و با دانش ترین مربیان چند سال اخیرش را از دست داد. البته اگر نخواسته باشیم در این قضیه اغماض و زیاده روی کرده و استراماچونی را جزو ۵ مربی برتر تاریخ باشگاه بدانیم، اما او از لحاظ تاکتیکی و عطش و شهوت برنده شدنی که به جان شاگردانش انداخته بود، قطعا برای خودش جایی در میان مربیان برتر چند سال اخیر استقلال دارد.