با تمام وجود! مرد و مردانه! پرسپولیس تمام‌عیار!

خبرورزشی: پرسپولیس، تا اینجا، قهرمان غرب قاره کهن است و فینالیست مسابقه‌های شرق و غرب آسیا! و در این راه، پرسپولیس، چه صفاتی از فوتبال ایران و کدام ویژگی‌ها را از خصوصیات فوتبال ایران بروز داد.

یکم- تمام شد، ۲۰ روزی که تیم‌های ممتاز غرب آسیا پنجه در پنجه انداختند، تمام شد تا اولین دوره مسابقه‌های درگیر با کرونا در اوج جذابیت‌های رقابتی برگزار شود!

تمام شد، بازی‌های سرگرم‌کنند‌های که غرب قاره را، به کانون توجه جامعه بشری بدل کرده بود! تمام شد و چگونه هم تمام شد! با قهرمانی پرسپولیس که به خوبی، مأموریت بس مهم و بسیار دشوار نمایندگی ایران را به انجام رساند! با وقار و با اقتدار! بیکم و کاست و در کمال سالاری! فنآورانه و متکی به تکنیک‌ها و مهارت تاکتیکی!
پرسپولیس، تا اینجا، قهرمان غرب قاره کهن است و فینالیست مسابقه‌های شرق و غرب آسیا! و در این راه، پرسپولیس، چه صفاتی از فوتبال ایران و کدام ویژگی‌ها را از خصوصیات فوتبال ایران بروز داد! هم خلاقانه و هم غیرتمندانه! هم جنگیدن با چنگ و دندان و هم بازی با توپ به شکلی زیبا!

با شایستگی قهرمان شدن! با اقتدار همه را بردن! شیک و قشنگ، فوتبال روز را به نمایش گذاردن! به ویژه، به ویژه و به ویژه، بر تمام مکر و کید و دغلبازی AFC فائق آمدن! تسلیم بازی‌های خواست‌اندیشانه شیخ سلمان ناشیخ نشدن! در قبال هر فشار، مصممتر وارد شدن و با گردن‌کلفتی بردن!

خصلت‌های ایرانی

کم نیاوردن! کوتاه نیامدن! تسلیم زور نگشتن! رزمآورانه رزمیدن! با تمام وجود پیکاری جانانه را عرضه داشتن!
مردم چه میگویند؟ مردم چه میخواهند؟

دوم- پیروزی‌های ۲۰ روزه، جور دیگری هم دیده شده است! زاوی‌های که مورد توجه مردم بوده! نگاهی که مشتمل بود بر همه نکات اصلی و عمده! دیدن دیدنیترین قسمتها! دیده‌های مردم! مقبولیت‌های مردم! پسند و سلیقه عالیتر مردم!

مردمی که از بازی‌ها راضیاند و از بازی‌آفرینان هم رضایت دارند، اما نه قانعند و نه دامنه‌های طلب و خواست بر حق خود را جمع میکنند و برمی‌چینند! که این نمایش را مقدم‌های بر نمایش‌های پیروزمندانه بعدی میخواهند!
مردم، قدر شاگردان یحیی و خود او را میدانند و به استعداد شگرف این بچه‌ها واقفند! مردم میگویند: ... چرا دیر؟ چرا دور؟ برای چه بچه‌های ما در بچگی خود درست یاد نمیگیرند و صحیح وارد چرخه آموزشی نمی‌شوند؟ چرا تصادفی؟ چرا نه به شکل سیستماتیک؟ بچه‌های لایق! بچه‌های سزاوار! بچه‌هایی که مظهر لطف بیپایان خدایند!
مردم میگویند: ... بازیها، خوب و خیلی خوب بود! بهتر از انتظار، پس چرا همیشه این بازی‌ها را شاهد نباشیم؟ چرا بچه‌های ما که پا به توپ به دنیا میآیند، دیر رشد میکنند؟ دیر بزرگ میشوند! دیر ستاره میشوند! چرا؟
مردم، بازی‌های هدفمند و بیغلط تیم یحیی را پسندیدهاند، ولی دوستدار حرکات تماشایی آلکثیر هم شدهاند! مردم میگویند: مگر نه اینکه مشت نمونه خروار است؟

مدیران بلد! مدیران ناشی!

سوم- در نگاه مردم، مدیران بر دو نوعند! یادگیرندگانی که بلدند چگونه باید یاد بگیرند! یادناگیرندگانی که از هنر یادگیری و آموزش دیدن بیبهره‌اند!

مردم، مدیریت پرسپولیس را از نوع اول میدانند: ... در حین اشتغال به کار، یادگیری را، از یاد نمیبرند و به یاد گرفتن در حین اداره امور هم می‌پردازند! مردم میگویند: همان که، با یحیی و خواسته‌های بر حقش کنار آمدند، زمینه توفیق خود را فراهم آوردند! همین که با یحیای عصبانی، تیشه ندادند و اره نگرفتند و یکی، دو هوی و هوایی و خیالی را به رخ نکشیدند، دلیل هوشمندی و توان مدیریتی سرخ‌ها بود! و نیز میگویند: یحیی و یارانش، بسیار خوب، تیم را هم بستند و هم جمع کردند!

مدیران پرسپولیس، اگر هم تازه‌کار باشند، ولی نامدیر و رقیب مربی‌های خود نیستند! مردم پرسپولیس، هواداران و طرفداران تیم پرسپولیس، به مدیریت تیم خود هم نمره قبولی دادهاند! بخشی از قهرمانی در غرب آسیا، نتیجه آزادی عمل یحیی و همکارانش است! بازی‌های لیگ آسیا، مهر «قبول شد» را پای کارنامه مدیریت پرسپولیس زد! بر خلاف استقلال که هر چه با این تیم کرد، همین بیوفا کرد! همین پرخطا کرد! مدیریت استقلال، به این شرح معرفی میشود: ... ورشکستگان به تقصیر!

شانس بلند اسکوچیچ

تیم ملی در قله باور

چهارم- شانس هم لازم است! در هر کاری، چاشنی شانس، کار‌های پیچ در پیچ را آسان میکند! مثلاً همین حالا! به عنوان مثال شخص شخیص اسکوچیچ، سرمربی تیم ملی!

درست است که اسکوچیچ میداند که باید از دیروز، یحیی گل‌محمدی را، در قالب رقیب خود بپاید ولی این هم هست که تیم ملی تا امروز نفراتی به بشاشیت سرزندگی و اعتماد به نفس مردانی که سه روز پیش انتخاب شده‌اند، نداشته است! مردانی که سرفرازی فوتبال ایران را، در قاره آسیا، وعده دادهاند! مردانی که پتانسیل و استفاده بالقوه فوتبال ایران را به رخ کشیدهاند!

مردانی که التعاون، السد، شارجه و النصر را پشت سر هم مغلوب کردند و چه غالبیتی و چه فوتبال دلپذیری!
عدم حضور عیسی آلکثیر را هم با غمض عین تحمل میکنیم و میگوییم:

باید با عمله- اکره AFC که آلت دست شیوخ ناشیخند، درست و حسابی مقابله کرد! این عالیجناب، مأمور است علیه فوتبال ما، هر کار میتواند بکند! و میکند!