افشین عبداللهیان از شب‌های فوتبالی جدا شد

ورزش سه: در حالی که همچون برنامه ۹۰ که نامش به عادل فردوسی پور گره خورده یا برنامه فوتبال برتر که با نام مجری اش محمدحسین میثاقی شناخته می شود، جامعه فوتبال «شب های فوتبالی» را هم با نام افشین عبداللهیان می شناسد وی از این برنامه جدا شد.

عبداللهیان که تابستان ۱۳۹۴ طرح برنامه شب های فوتبالی را به مدیران وقت شبکه ورزش سیما ارائه کرد تا برای نخستین بار در تاریخ تلویزیون ایران بازی های لیگ برتر از نظر فنی، داوری و اطلاع رسانی در همان شب مسابقات(و نه الزاما دوشنبه هفته بعد در قالب برنامه نود) مانند یک روزنامه تصویری روی آنتن برود، از روز سه شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۴ به عنوان طراح، سردبیر، نویسنده، هماهنگ کننده میهمان، ناظر بر صحنه های فنی، داوری و آنالیز بازی ها، مجری و کارشناس ثابت دوشادوش تهیه کننده برنامه تا روز دوشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۹ فعالیت می کرد، در پایان برنامه ۲۷۱ شب های فوتبالی از این برنامه خداحافظی کرد.

افشین عبداللهیان درباره این موضوع اظهار داشت: «آنچه اهمیت دارد این است که شب های فوتبالی با قدرت به راه خود ادامه دهد. این برنامه هرچه قویتر باشد، سالها بعد هم از موسس، طراح و تمام تهیه کنندگان، مجریان و دست اندرکاران زحمتکشش یار خواهد شد و من افتخار خواهم کرد که اثری که از خود برجای گذاشتم ، مطالبه مردم فوتبالدوست ایران از رسانه های تصویری بوده تا بلافاصله بعد از بازی تمام اتفاقات مسابقات از نظر فنی و داوری بررسی شود و پرونده رخدادهای مهم و به ویژه تنش های داوری تا یک هفته بعد به طول نینجامد.»

عبداللهیان افزود: «از روسا و معاونین قدیم و جدید شبکه ورزش سیما و ۶ تهیه کننده این برنامه که به من اعتماد کردند و همچنین ۷ مجری برنامه و مجریان تحریریه و داوری،گزارشگران شهرستانها و تهران و تمام دست اندرکاران شب های فوتبالی در ادوار مختلف و همچنین مردم عزیز که همواره مشوقمان بودند، صمیمانه سپاسگزارم.»

عبداللهیان در پایان در پاسخ به این پرسش که «شما برخلاف رویه معمول در سردبیری طولانی مدت روزنامه ابرار ورزشی و سایر مجموعه هایی که استمرار حضور داشتید، چرا خودتان از شب های فوتبالی که در کنار چند همکار دیگر راه اندازی اش کردید، جدا می شوید؟»، تصریح کرد: «در سال ۱۳۹۹ با پدیده و اتفاقی روبه رو شدم که جهان بینی ام را تغییر داد. اجازه بفرمایید عادت کنیم جدایی هایمان متمدنانه و در اوج آرامش باشد؛ به قول معروف: گاهی برای ماندن، باید رفت...».