نیمکت‌نشینی قائدی؛ حربه‌ای که جواب نداد

ورزش سه: مهدی قایدی در بازی با ذوب آهن به عنوان بازیکن تعویضی وارد میدان شد و با وجود تلاش فراوان اینبار هم نتوانست دروازه تیم حریف را باز کند.

نیمکت نشینی مهدی قایدی که فصل گذشته به همراه میلاد جهانی بهترین پاسور لیگ برتر شد و هم چنین یکی از گل زنان برتر مسابقات بود این شا ئبه را به وجود آورد که او مصدومیت جزیی دارد و به همین بهانه کم بازی کرد تا فشار زیادی روی او وارد نشود؛ اما او با صداقت گفت مصدوم نبوده و نشستنش روی نیمکت تدبیر محمود فکری بوده که بدان احترام می گذارد.

بعد از ورود مهدی قایدی و حتی متین کریم زاده به زمین استقلال در فاز تهاجمی جنب و جوش بیشتری داشت و می رفت صاحب موقعیت هم برای گل زنی شود اما مهدی قایدی به خوبی از سوی خط دفاعی ذوب آهن مهار شد. این حربه محمود فکری جواب نداد و در نهایت استقلال بدون کس سه امتیاز در برابر ذوب آهن میدان را ترک کرد. بازی دادن به یک جوان به نام سبحان خاقانی که در بازی با شهر خودرو برای استقلال گل زد و گل او شروع کسب سه امتیاز آبی ها در این بازی بود منجر شد محمود فکری تصمیم بگیرد در این بازی مهدی قایدی را روی نیمکت بنشاند. به خصوص که این سه امتیاز موجب صدرنشینی آبی ها هم شد.

شاید هم نیمکت نشینی مهدی قایدی برای وارد کردن یک شوک به او بوده؛ هر آنچه بوده و هست مهدی قایدی در شرایطی که به اردوی تیم ملی دعوت می شود و در بازی با بوسنی هم برای تیم ملی گل زده در آستانه بازی های مقدماتی جام جهانی دوست دارد گل ها و پاس گل های خود را برای استقلال تکرار کند و اصلا قابل تصور نیست او از بازی در استقلال اشباع شده چون در این صورت تیم ملی را از دست خواهد داد. مهدی قایدی شاید در این روزهای بحرانی که ممکن است برای هر مهاجمی رخ دهد نیاز به حمایت بیشتری دارد. از نظر روحی و روانی. تهاجمی تر کردن سبک بازی استقلال و صاحب موقعیت کردن مهدی قایدی در باکس به مراتب بهتر از نیمکت نشینی اوست به این خاطر که مهدی قایدی به خوبی یاد گرفته چگونه به توپ ضربه بزند که وارد دروازه شود؛ او فصل گذشته در هر موقعیتی که در باکس صاحب توپ می شد یا گل می زد و یا پاس گل می داد و این هنر کادر فنی استقلال است که مهدی قایدی را به روزهای خوب برگرداند. نیمکت نشینی او بدون شک پاک کردن صورت مسئله است.

فصل گذشته آبی ها با ۵۵ گل زده صاحب بهترین خط حمله بازی ها بودندو این هنر مهدی قایدی و شیخ دیاباته بود و البته این دو مهاجم این موفقیت را مدیون سبک بازی تیم بودند.