گل‌محمدیسم در لیگ برتر

روزنامه همشهری: بعد از مجتبی حسینی، رسول خطیبی هم تیمش را ول کرد و سرمربی تراکتور شد

اینکه یک تیم بد اداره شود، یک بحث است و اینکه هر لحظه از آن صدایی متفاوت بلند شود، یک بحث دیگر. دردی که الان تراکتور به آن مبتلا شده از جنس دوم است؛ یعنی مردم دقیقا نمی‌دانند با چه‌کسی طرف هستند، حرف چه‌کسی را باید گوش بدهند و چه اتفاقی برای تیم‌شان رخ خواهد داد. قدیم لااقل خود زنوزی صحبت می‌کرد و به هواداران می‌گفت چه خبر است، الان اما معاونان و مشاوران او مصاحبه می‌کنند و هر کدام هم یک چیز می‌گویند؛ یکی لیست مازاد را با اسامی دقیق بازیکنان اعلام می‌کند و دیگری می‌گوید اصلا خروجی نداریم! در حوزه تعیین سرمربی هم طی چند روز گذشته تشتت و سردرگمی به اوج رسید.

بعد از عزل علیرضا منصوریان در پایان هفته پنجم، در ۱۰هفته پایانی نیم‌فصل اول مسعود شجاعی هدایت سرخپوشان تبریزی را بر عهده داشت. در چند روز بعد از پایان نیم‌فصل در مورد ادامه کار با شجاعی انواع و اقسام اظهارات متناقض از سوی باشگاه صورت گرفت و خود مسعود هم به فضای سردرگمی دامن زد. استاد یک هفته بازی می‌کرد و یک هفته بیرون می‌نشست. بعد هم که کلا کار را رها کرد و صرفا به‌عنوان بازیکن به تمرین پرداخت. وقتی شنبه‌شب خبر رسید رسول خطیبی بعد از فسخ قراردادش با آلومینیوم اراک رسما سرمربی تراکتور شده، روشن شد که شجاعی از ماجرا بو برده بود و به همین دلیل خودش را کنار کشید.

به هر حال برای نیم‌فصل دوم رسول خطیبی رسما سرمربی سرخپوشان تبریزی خواهد بود. این ادامه راهی است که مخصوصا در یکی، دو سال گذشته در فوتبال ایران باب شده و مربیان هر زمان دل‌شان بخواهد تیم‌شان را رها می‌کنند و روی یک نیمکت دیگر می‌نشینند.

شاید بنیانگذار این حرکت تاریخی در لیگ ایران یحیی گل‌محمدی بود که در لیگ دوازدهم از صبا به پرسپولیس آمد و در لیگ نوزدهم نیز شهرخودرو را به مقصد نیمکت سرخپوشان پایتخت ترک کرد. بعد از او دراگان اسکوچیچ با جدایی از نفت آبادان سرمربی تیم ملی شد، سپس محمود فکری از نساجی به استقلال کوچ کرد، بعد مجتبی حسینی از نفت مسجدسلیمان به ذوب‌آهن آمد و حالا هم نوبت رسول خطیبی شده که با ترک تیم خوب آلومینیوم اراک، سر از تراکتور تبریز دربیاورد. به لیگ بی‌وفایان خیلی خوش آمدید!