الهلال، آینده آبی‌ها را رقم نمی‌زند!

ایران ورزشی: استمرار نتایج نامناسب استقلال و ناکامی جدید و تکراری این تیم در فینال جام حذفی فوتبال کشور طبعاً این سؤال بدیهی و منطقی را برای ناظران و بخصوص برخی هواداران «آبی‌ها» پیش آورده که آیا باید باز با فرهاد مجیدی به پیمودن مسیرهای بعدی ادامه داد و یا وارد حیطه‌ای دیگر شد و هدایت این کشتی تلاطم زده را به ناخدای دیگری سپرد.

آنچه قطعی می‌نماید و محل مناقشه و تردید نیست این نکته است که آبی‌ها در هر سه مقطعی که مجیدی را برای رهبری خود برگزیده‌اند، بدون جام مانده و افتخار قابل ذکری برای آنها به ثبت نرسیده است.

چیزی مثل شفر

مرتبه اول انتصاب مجیدی به عنوان سرمربی اضطراری و موقتی آبی‌ها در پنج هفته پایانی لیگ هجدهم و زمانی روی داد که آنها با هدایت وینفرد شفر آلمانی در مشهد به تیم پدیده باختند و سران استقلال با این اندیشه و هدف که تغییر ناگهانی و به واقع خلع چکشی این مربی کهنه‌کار ژرمن و رویکرد به یک مربی جوان‌تر آنها را احیا و در کورس تصاحب قهرمانی و یا حداقل عنوان دومی و کسب سهمیه آسیایی تقویت و همراهی کرد، اقدام به عزل شفر و رویکرد به مجیدی کردند. مجیدی البته تحول خاصی در استقلال در آن زمان اندک باقی مانده از فصل 98-1397 ایجاد نکرد و در 5 بازی لیگ و یک تک بازی لیگ قهرمانان آسیا کم و بیش همان نتایجی را گرفت که اگر شفر هم می‌ماند، کسب می‌کرد و به این ترتیب تیر آبی‌ها به سنگ خورد و مجیدی از محاسبات استقلال برای لیگ نوزدهم خارج شد.

وقتی استراماچونی رفت

با این حال وقتی آندره‌آ استراماچونی سرمربی ایتالیایی و منتخب مدیران آبی برای شروع لیگ نوزدهم در همان هفته سیزدهم با این مسئولان بر سر مسائل مالی به بن‌بست رسید و از ایران رفت و به فیفا شکایت کرد، باز مدیران آبی‌های پایتخت مجیدی را سر کار آوردند و این بار او در حجم وسیع‌تری از زمان و در 15 بازی لیگی استقلال را هدایت کرد و به رغم به کارگیری همه توان خود از مقام دومی فراتر نرفت و با اینکه پرسپولیس را در نیمه نهایی جام حذفی از صحنه خارج کرد، در فینال تسلیم تراکتور شد و جام را دودستی به این تیم پرطرفدار تبریزی داد. اگر به اینگونه و با چنین وصفی از عملکرد مجیدی در مقطع دوم سرمربیگری‌اش در استقلال یاد می‌کنیم، به این سبب است که او در روزهای منتهی به دیدار فینال به جای برقراری آرامش و تمرین و طراحی کافی برای شاگردانش مشغول مجادله با احمد سعادتمند مدیرعامل وقت استقلال بود و همین مسأله آسایش و امکان برنامه‌ریزی درست و فنی را از مجیدی و یارانش گرفت و مقدمات شکست مقابل «پرشورها» را گذاشت.

فکری هم ماندنی نشد تا مجیدی برگردد

بنابراین سرمربی انتخابی آبی‌ها برای لیگ بیستم نیز نه مجیدی بلکه محمود فکری بود اما آب فکری نیز با مدیران باشگاه به یک جوی نرفت و با اینکه در زمانی قابل توجه از نیم فصل اول استقلال با هدایت این مربی در صدر جدول لیگ جای داشت اما برای نیم فصل دوم جای او باز به مجیدی سپرده شد و این بار توسط احمد مددی که جانشین سعادتمند شده بود. حاصل کار مجیدی در این مقطع نیز اینک پیش روی شما است. با هدایت وی استقلال در لیگ به رتبه سومی اکتفا کرد و در نتیجه فقط در صورتی به فصل بعدی جام باشگاه‌های آسیا راه خواهد یافت که بهمن‌ماه امسال در یک یا دو مرحله از دیدارهای پلی‌آف این جام رقبای منطقه‌ای خود را شکست بدهد. در جام حذفی هم با اینکه مجیدی استقلال را باز مقابل پرسپولیس به پیروزی رساند و از سد گل‌گهر هم (البته در دیداری توأم با جنجال داوری) گذشت اما بار دیگر در فینال کم آورد و این مرتبه تسلیم فولاد خوزستان شد که اگرچه تیم بسیار خوب و برنامه‌داری است اما به لحاظ پرسنل و کیفیت نفراتش آشکارا زیر دست تیم بسیار پرمهره‌تر استقلال قرار می‌گیرد.

خواسته‌هایی دشوار

با این اوصاف شاید فقط ادامه پیکارهای لیگ قهرمانان آسیای امسال برای مجیدی مانده باشد تا در آن صحنه کارهایی بزرگ و دور از انتظار انجام بدهد تا از منظر مدیران استقلال مجوز ماندن در این تیم را بگیرد که البته با احتساب اینکه این تیم در مرحله اول حذفی با تیم حرفه‌ای و پرتجربه الهلال عربستان دیدار می‌کند و در صورت ابقا در صحنه هم حریفان پرقدرتی روبه‌رویش صف‌آرایی می‌کنند، رسیدن مجیدی به خواسته‌هایش در این جام نیز بسیار دشوار خواهد بود.

زور مددی نمی‌رسد

این گمانه‌زنی‌های اغلب معقول در حالی صورت می‌گیرد که خیلی‌ها می‌گویند تصمیم نهایی مربوط به ابقای مجیدی برای فصل بعدی از چندی پیش گرفته و اجرایی شده و سند صحت این ادعا را این نکته می‌دانند که وی حتی لیست خرید و فروش‌های فصل بعد و اسامی نفرات تازه‌ای را که می‌خواهد به دست مددی رسانده و این مدیر تأمین و تحقق خواسته‌های مجیدی را آغاز کرده است.

به اعتقاد این عده حتی اگر استقلال در مرحله یک‌هشتم نهایی جام باشگاه‌های آسیا با قاطعیت به الهلال ببازد و حذف شود، باز تغییری در این وضعیت ایجاد نمی‌شود و مددی حمایت لازم از سوی مقام‌های مافوق خود و زور اجرایی ضروری برای برکناری مجیدی را ندارد و چون هنوز تعداد هواداران این مربی به رغم ناکامی‌های پرتعداد سه سال اخیرش بسیار بیشتر از طرفداران مددی است (که شاید اصلاً وجود خارجی نداشته باشند!) این مدیر نمی‌تواند وارد بحث برکناری این مربی شود. بحث حتمی بودن ابقای مجیدی تا آنجا پیش می‌رود که برخی می‌گویند حتی در دولت جدید و با احتساب تغییرات تازه‌ای که باز در ترکیب هیأت مدیره استقلال صورت می‌پذیرد، بعید است که جانشینان مددی و اعضای تازه این هیأت به سوی مجیدی خیز بردارند و اقدام به برکناری وی نمایند.

شروعی متفاوت با دفعات قبلی

درست و منطقی نشان دادن این رایزنی هم زمانی آشکارتر می‌شود که در نظر بگیریم ادامه لیگ قهرمانان قاره در شهریورماه و شروع فصل تازه لیگ برتر ایران در دهه اول مهرماه خواهد بود و هر تغییر مدیریتی در استقلال بعد از این تاریخ‌ها شکل خواهد گرفت و چون در آن زمان چند هفته از لیگ بیست و یکم «سپری شده» خواهد بود، دور از عقل و منطق خواهد بود که مدیران جدید در آن زمان دست به تغییر مجیدی بزنند و دست کم تا پایان نیم فصل اول لیگ و شاید هم برای کل زمان این لیگ که تا خرداد ۱۴۰۱ استمرار می‌یابد، به وی فرجه خواهند داد.

اینها به ما می‌گوید که خود آبی‌ها باید با اندیشیدن بیشتر درباره آینده‌ای خوش‌تر چه با مجیدی و چه بدون وی دست به اقدامات لازم بزنند و آنچه را که صلاح و ارجح‌تر است انجام بدهند زیرا اگر چه نتیجه رویارویی بیست روز بعد استقلال با الهلال مرتبت و جایگاه فعلی آنها را در قاره رقم خواهد زد اما شرایط به گونه‌ای است که شاید آینده آنها و سرمربی‌شان وابسته به این دیدار نباشد و مجیدی در صورت یک ناکامی اضافی و تازه نیز سکاندار آبی‌ها بماند و این بار با این فرق و تفاوت عمده که نه از میانه فصل بلکه از همان آغاز فرمان هدایت را در دست خواهد داشت.