عنايتي دندان پوسيده نیست

خبر ورزشی: رضا عنایتی دیروز دوباره یک گل زیبا زد و برای صدمین بار در تمام سال‌های اخیر نشان داد که هنوز تمام نشده و مهاجمی بسیار فرصت‌طلب و باهوش است.

روي گل زودهنگام عنايتي حركت كرار هم بسيار ديدني بود اما رضا با پاي چپ شوتي بسيار دقيق زد و در همان ابتداي مسابقه شور و حال خاصي را به ورزشگاه آزادي بخشيد. از روزهايي كه به اشتباه و البته با قصد و غرض به عنايتي لقب «دندان پوسيده» دادند حدود ۶ سال مي‌گذرد اما او نه با زبان كه با پايش و با هنري كه داشت جواب منتقدان را داد. عنايتي ديروز بعد از گلزني به سپاهان نام مبارك پيامبر اكرم حضرت محمد (ص) را به دوربين‌هاي تلويزيوني نشان داد تا نشان دهد در كنار فوتبال يكسري مسائل مهم را هم فراموش نمي‌كند. اين حركت او واقعاً‌ دلنشين بود و به دل همه عاشقان رسول اكرم (ص) نشست.

از نظر فني بايد پذيرفت كه رضا عنايتي هنوز از اكثر مهاجمان ايران بهتر است. سؤال اينجاست كه چرا او در اين چند سال از استقلال دور بود و چرا هنوز در اين سن و سال از جوان‌هاي بيست و چند ساله بهتر مي‌دود و بهتر بازي مي‌كند؟! به راستي فرق بازيكني مثل عنايتي ۳۸ ساله با صادقيان ۲۳ ساله چيست كه يكي مدام گل مي‌زند و دهان منتقدان را مي‌بندد و ديگري همواره مصدوم است؟! آيا آنهايي كه بايد مراقب پيام باشند كارشان را درست انجام داده‌اند؟ چطور مي‌شود بازيكني كه روزي (توجه كنيد روزي) ۳ ميليون تومان درآمد دارد به حال خودش رها مي‌شود و در ۹۰ درصد بازي‌ها غايب است؟! يكي مثل عنايتي ۱۴ سال در اوج مي‌ماند (او در اولين ليگ حرفه‌اي با ابومسلم مطرح شد) و يكي مثل صادقيان مدام در فيسبوك و اينستاگرام و ... در اوج است!