در مورد بازگشت یک «ژنرال»

شهروند| سرانجام آنچه از چند هفته قبل منتظرش بودیم، محقق شد و امیر قلعه‌نوعی با قراردادی رسمی به مدت ١,٥‌ سال برای دومین‌بار هدایت تراکتورسازی را برعهده گرفت. بازگشت مربی پرافتخاری مثل قلعه‌نوعی به فوتبال قطعا بی‌حاشیه انجام نمی‌شود؛ به‌ویژه این‌که بدانیم او به لشگر مخالفانش زده و در نخستین حضور روی نیمکت مقابل تیمی قرار می‌گیرد که انگیزه زیادی مقابلش خواهد داشت؛ استقلال.

حاشیه‌های حضور

هواداران تراکتورسازی پیش از حضور قلعه‌نوعی در تبریز بارها تهدید کرده بودند که اگر این مربی برگردد، فلان می‌کنند و بهمان؛ اصل قصه اما چندان هم شبیه مطالبی که در فضای مجازی منتشر می‌شد، نبود. حضور ٢٠، ٣٠ نفری هواداران مقابل در هیأت‌ فوتبال برای ممانعت از امضای قرارداد با قلعه‌نوعی، به برده شدن دفتر هیأت‌ فوتبال توسط ششگلانی،‌ رئیس آن به دفتر باشگاه منجر شد تا سرمربی سابق استقلال نخستین مربی‌ای باشد که برای ثبت قراردادش به هیأت فوتبال نمی‌رود. قصه به همین‌جا ختم نشد، او پس از انجام مراسم معارفه‌اش باید به تمرین می‌رفت. تمرینی که قلعه‌نوعی به مسئولان باشگاه اجازه نداد آن را پشت درهای بسته برگزار کنند.

با ورود او به کمپ اختصاصی باشگاه، انبوهی از شعارها به سمتش آمد و جالب‌اینکه امیرخان استقلالی‌ها اجازه داد هواداران تا می‌توانند خودشان را خالی کنند. او در پایان تمرین نزد هواداران رفت و به جلسه‌ای که روز جمعه برگزار شد، دعوتشان کرد. روز جمعه حدود ٥٠ نفر از هواداران قدیمی تراکتورسازی در جلسه با سعید عباسی و امیرقلعه‌نوعی شرکت کردند. قلعه‌نوعی در این نشست دلایل جدایی‌اش از تراکتورسازی را شرح داد و این هواداران را قانع کرد که مقصر فرد دیگری بوده است. جالب این‌که در پایان جلسه نمایندگان هواداران قول دادند به خاطر حفظ آرامش تیم در بازی‌ با استقلال و سایر مسابقات به تشویق تیم پرداخته و توجهی به اشخاص نداشته باشند.

انگیز‌ه‌های آشکار

تجربه نشان داده قلعه‌نوعی تا زمانی که از عاقبت کارش اطمینان نداشته باشد، وارد هیچ کارزاری نمی‌شود؛ نمونه بارزش هم ماجرای ملوان بود که وقتی متوجه شد اوضاع مالی تیم روبه‌راه نمی‌شود، یک دقیقه هم در انزلی نماند. او پس از ناکامی با استقلال در دو فصل گذشته، خوب می‌داند یکبار دیگر باید خودش را به اهالی فوتبال اثبات کند و نشان دهد که به راستی پرافتخار‌ترین است. مشخص است قلعه‌نوعی با انگیزه‌ای بسیار بالا ریسک حضور در جایی که اکثرا مخالفش هستند را پذیرفته است. به اعتقاد کارشناسان تراکتورسازی یکی از ٣ تیم پرستاره لیگ‌برتر است که شاید یکی از عواملی که قلعه‌نوعی را مجاب کرده به پیشنهاد سرخپوشان تبریزی جواب مثبت بدهد، همین امر است. او بازیکنانی که در دوران حضور در استقلال آنها را می‌خواست و هرگز نتوانست به‌دستشان بیاورد، حالا در تراکتورسازی دارد؛ نفراتی نظیر بختیار رحمانی، سروش رفیعی، شجاع خلیل‌زاده، سینا عشوری، مهرداد بایرامی، سعید آقایی و... به نظر شما قلعه‌نوعی می‌تواند روزهای خوشی را در تبریز سپری کند؟



اقدام پسندیده

با این‌که به تونی اولیویرا ‌ایرادهای زیادی وارد است، اما باید قبول کرد نحوه جدایی او از تراکتورسازی چندان خوشایند نبود. مربی پرتغالی که با اصرار مسئولان باشگاه از سمتش استعفا کرد؛ با اشک تبریز را ترک کرد. او خوب می‌دانست که می‌تواند در هفته‌های آینده روزهای خوب تیمش را ببیند ولی دیگر چشم مدیران باشگاه ترسیده بود. به‌هرحال قلعه‌نوعی رسم ادب را به جا آورد و بعد از عقد قرارداد با تراکتورسازی به خانه تونی رفت تا علاوه بر عکس یادگاری از او رخصت بگیرد. تونی اگرچه دلش خون بود ولی برای سرمربی جدید آرزوی موفقیت کرد.

زهر چشم در شروع کار

قلعه‌نوعی را در بدو ورود به کمپ تراکتورسازی، یک دلال نام‌آشنا همراهی کرد. «م.ع» که بارها در فوتبال ایران درباره‌اش بحث شده است، این روزها بار دیگر کنار قلعه‌نوعی قرار دارد. سرمربی سابق استقلال تغییرات را آغاز و ستار همدانی، ایمان عالمی، رحمان رضایی، پورممی(مربی بدنساز) و جلال بشرزاد(مربی دروازه‌بان‌ها) را به‌عنوان اعضای کادر فنی انتخاب کرد. البته قادر رحیم‌زاده هم از کادر پیشین حضور خواهد داشت. قلعه‌نوعی برای این‌که ثابت کند هنوز همان مربی مخالف بازیکن‌سالاری است، در بدو ورود حمزه یونس، گران‌ترین بازیکن فصل لیگ‌برتر- که بابت مشکلات مالی ابراز ناراحتی کرده بود- را کنار گذاشت.

زود به استقلال رسید

از شانس خوب یا بد، امیر قلعه‌نوعی نخستین حضورش روی نیمکت تراکتورسازی در دوره دوم سرمربیگری را مقابل استقلال سپری خواهد کرد. مقابل تیمی که اهالی‌اش خیلی زود موفقیت‌های گذشته را فراموش کردند و او را یک مربی «بازنشسته» خواندند. دهمین تقابل قلعه‌نوعی با استقلال حال و هوای دیگری دارد. جدالی پر از جدل، پراز انتقام، لبالب از عشق و نفرت. امیر قلعه نوعی، مرد اول این مسابقه خواهد بود. مردی که شاید در بازی امروز یکی از سخت‌ترین روزهای عمرش را باید پشت‌سر بگذارد. شاید بهشت و جهنم امیر در تراکتورسازی، امروز رقم بخورد. برد او آرامش را به خودش و تیمش بازمی‌گرداند و باختش، حکم باروت آتش زیر خاکستر را ایفا خواهد کرد. جالب است بدانید در ٩ تقابل قبلی با استقلال، ٥ باخت، ٣ برد و یک تساوی برای قلعه‌نوعی به‌دست آمده است. آیا باز هم مشت‌های سرمربی سابق استقلال مقابل تیم سابقش گره می‌شود؟

مانند یک شمشیر دولبه

علیرضا اکبرپور پیشکسوت فوتبال

خوشحالی‌ من بابت رفتن تونی اولیویرا از ایران، امری است که باید ابتدا درباره‌اش دیدگاهم را مطرح کنم. مربی‌ آماده‌ای که آن‌سوی آب‌ها بیکار می‌نشیند تا هر زمان تراکتورسازی مربی‌اش را اخراج کرد به ایران برگردد. او در این چند‌ سال نکته مثبتی به تراکتورسازی اضافه نکرد و دیریا زود باید ایران را ترک می‌کرد؛ در عین حال امیر قلعه‌نوعی به‌عنوان یک مربی کاربلد می‌تواند تراکتورسازی را به روزهای خوب خود برگرداند. قلعه‌نوعی قدرت کنترل تیم خود را دارد که این قدرت در شخصیت بسیاری از مربیان ایرانی دیده نمی‌شود. با توجه به پرستاره بودن تراکتورسازی، با حضور قلعه‌نوعی می‌توانیم امیدوار به آینده این تیم باشیم؛ اگرچه اعتقادم بر این است زمان زیادی برای تراکتور از دست رفته است. البته قلعه‌نوعی بد زمانی به تراکتورسازی آمد، بازی با استقلال یک شمشیر دولبه است. هواداران تبریزی بسیار احساساتی هستند و همانقدر که با برد مقابل استقلال قلعه‌نوعی را به عرش می‌برند، با شکست او را بسیار بد بدرقه می‌کنند؛ به‌ویژه آن‌که یک ذهنیت بد هم دراین‌باره وجود دارد. با وجود این‌که قلعه‌نوعی کار دشواری دارد اما خوشبینم که او یکبار دیگر تبحر خود را نشان دهد و ثابت کند موفقیت‌های قبلی اتفاقی نبوده است. اینطور که پیدا است، همه امکانات هم در اختیارش قرار گرفته و فضا برای همکاری مهیا است.