ستاره‌هایی که به زمین گرم خوردند
پس از فابیو کاناوارو، نوبت به ستاره‌ای دیگر از نسلی متفاوت از فوتبال ایتالیا رسید تا به دست اعراب سرمایه‌دار اخراج شود.
روزنامه شهروند: پس از فابیو کاناوارو، نوبت به ستاره‌ای دیگر از نسلی متفاوت از فوتبال ایتالیا رسید تا به دست اعراب سرمایه‌دار اخراج شود. والترزنگا در سراسر دنیا به خاطر ثبت رکورد عدم دریافت گل در ٥,٥ بازی متوالی جام‌جهانی در خاطره‌ها باقی مانده اما بازی سرنوشت، انگار دوربرگردان ندارد و نمی‌توان به عقب برگشت، قدرت گذشته را به رخ کشید و آن را به مهلتی تبدیل کرد برای ماندن و جبران نتایج ضعیف. از این نما، باشگاه الشعب امارات هم نتایج ضعیف زنگا روی نیمکت مربیگری این تیم را تحمل نکرد و سرمربی ناموفق سال‌های قبل سریA را از تیمش بیرون انداخت. به این ترتیب زنگا هم به جمع نسلی پیوست که در مربیگری به اندازه دوران بازی ندرخشید و ناکام شدند. لیست زیر، مشت نمونه خروار فوتبالیست‌های بزرگ ناکام در نخستین روزهای مربیگری است؛ آنچه باعث شده دیگر هیچ رئیس باشگاهی روی آنها حساب باز نکند.
افتضاح ماتیوس
مشهورترین بازیکن بزرگی که هیچ‌گاه مربی موفقی نشد، لوتار ماتیوس، یکی از تنها ٢ بازیکن دارای سابقه ٥ حضور در جام‌جهانی است. او از لیگ دسته دوم رژیم صهیونیستی تا مجارستان و پارتیزان بلگراد در هر تیمی به معنای واقعی یک مربی افتضاح بود. فابیو کاناوارو در پنجمین جام‌جهانی او، نخستین حضور در این فستیوال بزرگ را تجربه کرد اما سال‌ها بعد، پس از کسب جایزه مرد سال فوتبال جهان و جام‌جهانی ٢٠٠٦ در گوانگژو و النصرهم به جایی نرسید.
افسانه ناکام مارادونا
مثال بارز دیگر، دیگو مارادوناست. اسطوره فوتبال دنیا در نخستین آزمون جدی مربیگری خود یکی از معدود جذابیت‌های جام‌جهانی ٢٠١٠ را رقم زد اما یک‌چهارم توانایی دوران بازی را هم نشان نداد و حالا پس از به بارآوردن افتضاح شکست سنگین ٤ بر صفر مقابل آلمان در مرحله یک‌چهارم نهایی جام‌جهانی ٢٠١٠ در کشورهای عربی، دنبال تیم می‌گردد.
٢ تفنگدار ناکام
در ترکیب هلند رویایی دهه٨٠، ٣ ستاره بزرگ به نام‌های گولیت، ریکارد و فن‌باستن حضور داشتند که فن‌باستن و گولیت هرگزمربی بزرگی نشدند. فن‌باستن پس از حذف‌شدن هلند پرامید یورو ٢٠٠٨، دیگر تیم مطرحی را به دنبال خود ندید. گولیت، وضع بدتری داشت و به اندازه فن‌باستن مربیگری نکرد. عاقبت او هم اخراج از فاینورد بود. در این بین تنها فرانک ریکارد موفق نشان داد؛ هرچند شروع بدی داشت. او اسپارتاروتردام را برای نخستین‌بار در تاریخش به دسته دوم فرستاد و پس از تدارک دیدن نخستین بارسلونای درخشان سال‌های اخیر، سال‌های مربیگری تلخی را در تیم‌ملی عربستان گذراند و حالا دیگر امید و علاقه‌ای به بازگشت به دنیای پررمزوراز مربیگری ندارد.
سایرمثال‌های مطرح
آندریاس برمه، زننده گل قهرمانی آلمان درجام‌جهانی ١٩٩٠ در کایزرسلاترن، تیم دوران بازی‌اش چنان بد بود که درهمان ابتدا عطای مربیگری را به لقایش بخشید. این مدافع قدرتمند پس از ورشکستگی، مسئول نظافت دستشویی درحوالی محل زندگی‌اش شده تا بلکه بتواند بدهی خود را پرداخت کند و به زندگی عادی برگردد. درواقع نه او و نه هیچ‌یک از اعضای کلیدی تیم‌ملی آلمان در دهه٩٠ مربیان بزرگی نشدند.
افتضاح ماتیوس
مشهورترین بازیکن بزرگی که هیچ‌گاه مربی موفقی نشد، لوتار ماتیوس، یکی از تنها ٢ بازیکن دارای سابقه ٥ حضور در جام‌جهانی است. او از لیگ دسته دوم رژیم صهیونیستی تا مجارستان و پارتیزان بلگراد در هر تیمی به معنای واقعی یک مربی افتضاح بود. فابیو کاناوارو در پنجمین جام‌جهانی او، نخستین حضور در این فستیوال بزرگ را تجربه کرد اما سال‌ها بعد، پس از کسب جایزه مرد سال فوتبال جهان و جام‌جهانی ٢٠٠٦ در گوانگژو و النصرهم به جایی نرسید.
افسانه ناکام مارادونا
مثال بارز دیگر، دیگو مارادوناست. اسطوره فوتبال دنیا در نخستین آزمون جدی مربیگری خود یکی از معدود جذابیت‌های جام‌جهانی ٢٠١٠ را رقم زد اما یک‌چهارم توانایی دوران بازی را هم نشان نداد و حالا پس از به بارآوردن افتضاح شکست سنگین ٤ بر صفر مقابل آلمان در مرحله یک‌چهارم نهایی جام‌جهانی ٢٠١٠ در کشورهای عربی، دنبال تیم می‌گردد.
٢ تفنگدار ناکام
در ترکیب هلند رویایی دهه٨٠، ٣ ستاره بزرگ به نام‌های گولیت، ریکارد و فن‌باستن حضور داشتند که فن‌باستن و گولیت هرگزمربی بزرگی نشدند. فن‌باستن پس از حذف‌شدن هلند پرامید یورو ٢٠٠٨، دیگر تیم مطرحی را به دنبال خود ندید. گولیت، وضع بدتری داشت و به اندازه فن‌باستن مربیگری نکرد. عاقبت او هم اخراج از فاینورد بود. در این بین تنها فرانک ریکارد موفق نشان داد؛ هرچند شروع بدی داشت. او اسپارتاروتردام را برای نخستین‌بار در تاریخش به دسته دوم فرستاد و پس از تدارک دیدن نخستین بارسلونای درخشان سال‌های اخیر، سال‌های مربیگری تلخی را در تیم‌ملی عربستان گذراند و حالا دیگر امید و علاقه‌ای به بازگشت به دنیای پررمزوراز مربیگری ندارد.
سایرمثال‌های مطرح
آندریاس برمه، زننده گل قهرمانی آلمان درجام‌جهانی ١٩٩٠ در کایزرسلاترن، تیم دوران بازی‌اش چنان بد بود که درهمان ابتدا عطای مربیگری را به لقایش بخشید. این مدافع قدرتمند پس از ورشکستگی، مسئول نظافت دستشویی درحوالی محل زندگی‌اش شده تا بلکه بتواند بدهی خود را پرداخت کند و به زندگی عادی برگردد. درواقع نه او و نه هیچ‌یک از اعضای کلیدی تیم‌ملی آلمان در دهه٩٠ مربیان بزرگی نشدند.
ارسال نظر