آشنایی با شهر میزبان بازی چین – ایران

تیم ملی فوتبال ایران فردا در شن یانگ به مصاف چین می رود.

وبسایت نود: شهر شن یانگ مرکز استان لیائونینگ واقع در شمال شرقی چین در منطقه ای سردسیر نزدیک کشورهای کره شمالی و روسیه است. نام قبلی این شهر مانچو بوده و مرکز حمل و نقل تجاری در شمال شرق با ژاپن، روسیه و کره شمالی هم هست.

شن یانگ در لغت به معنای به سمت یانگ از رودخانه شن است. یافته های انسان شناسی نشان می دهد که انسان برای اولین بار ۸۰۰۰ سال پیش در شن یانگ اقامت داشته و زندگی می کرده است.

مساحت شهر چیزی در حدود ۱۲۹۴۲ کیلومترمربع است که ۳۴۶۴ کیلومترمربع آن منطقه ی شهری است که در مقایسه با مساحت ۷۳۰ کیلومترمربعی تهران پی به بزرگی این شهر خواهیم برد. (مساحت شهری تقریبا ۴،۷ برابر تهران)

طبق آخرین سرشماری ۸ میلیون و ۱۰۰ هزارنفر جمعیت شن یانگ است که ۶ میلیون و ۲۵۵ هزار نفر از آن ها را جمعیت شهری تشکیل می دهند. مهمترین پوشش های گیاهی شهر را گل های پینوس و رز روگوزا تشکیل می دهند.

این شهر یکی از بزرگترین شهرهای صنعتی چین است و دارای کارخانجات خودروسازی و نظامی بزرگی از جمله کارخانه ساخت هواپیمای نظامی نیروی هوایی چین است. تولید ناخالص داخلی شن یانگ با حدود ۱۱۶ میلیارد دلار نشان دهنده قدرت صنعتی این شهر است.

شهر شن یانگ چین اولین بار توسط شین کای حدود ۳۰۰ سال قبل از میلاد تاسیس شد. اولین اثر فرهنگی کشف شده در این شهر پرنده چوبی است که از قدیمی ترین مجسمه های چوبی جهان است.

ارتفاع شن یانگ نسبت به سطح دریا ۵۵ متر است که در مقایسه با تهران (در شمالی ترین نقطه تهران تقریبا ۲۰۰۰ متر و در جنوبی ترین نقطه ۱۰۵۰متر) که میانگین ۱۱۹۰ را دارد ارتفاع بسیار کمتری نسبت به سطح دریا داراست و این خود دلیلی برای سخت بودن کار بچه های تیم ملی در این شهر کم ارتفاع است.

بخش غربی شهر در دشت آبرفتی رودخانه لیائو واقع شده است و بخش شرقی متشکل از کوه های چِنگ بای و پوشیده از جنگل است. آب و هوای شن یانگ مرطوب و تحت تاثیر باران های موسمی است. تابستان گرم و مرطوب دارد و زمستان سرد که متاثر از آب و هوای سیبری است.

نزدیک به نیمی از باران های سالانه در ماه جولای و آگوست (بازی تیم ملی ۶ سپتامبر برگزار می شود که دقیقا ۷ روز از ماه های جولای و آگوست را پشت سر گذاشته ایم) می بارد. دوره یخبندان ۱۸۳ روز است که نشان دهنده زمستان طولانی این منطقه است.

در حال حاضر دمای هوای این شهر در حین نگارش در گرمترین ۲۶ و خنک ترین ۱۷ با ۶۵ درصد رطوبت و ابری است که به نظر می رسد در روز بازی تغییری نداشته باشد. (طبق نظر هواشناسی بین المللی) گویش مردم شهر ماندارین است و دو رقص محلی این شهر در کل چین محبوب عجیبی دارد.

شن یانگ مرکز قرارگرفتن خانه های بسیاری از سازمان های هنری چین است که از جمله آنان می توان گروه شن یانگ آکروباتیک و گروه رقص لیائونینگ و باله لیائونینگ را نام برد.

از آثار این شهر می توان به کاخ سلطنتی , موزه لوکوموتیو (دارای ۱۶ لوکوموتیو بخار از آمریکا، لهستان، ژاپن، روسیه، بلژیک،‌ لهستان، آلمان، چین و چک) برج مخابراتی تلویزیونی ۳۰۵،۵ متری ، معبد تائوتیست، معبد کاین و بتکده شِلی، چهارمعبد پاگودا(که در شمال، جنوب، شرق و غرب شهر واقع است) کتابخانه ملی و موزه قدیمی(باستانی) نام برد.

به طور مثال ساخت کاخ سلطنتی به دلیل نشان دادن قدرت شن یانگ در سال ۱۶۲۶ بود و به دستور نورهاچی ساخته شد که مرکز نمادین شن یانگ است و دارای بیش از ۳۰۰ اتاق با تزئینات فاخر و ۲۰ باغ به عنوان نمادی از قدرت دارد. غذای سنتی این منطقه چین کلم ترش، مرغ، قارچ خورشتی و پای گوشت است.

اما شن یانگ از نظر فوتبالی هم شهر مهمی است. باشگاه لیائونینگ نماینده این شهر در سوپرلیگ چین است و باشگاه شن یانگ دانگجین باشگاه شهر شن یانگ در لیگ دو این کشور حضور دارد.

لیائونینگ هم اینک با ۲۲ بازی و ۲۶ امتیاز در رده سیزدهم سوپرلیگ چین قرار دارد. لیائونینگ سابقه قهرمانی جام باشگاه های آسیا در سال ۱۹۸۹ با پیروزی مقابل نیسان ژاپن را هم در کارنامه دارد. ورنر لورانت سرمربی سایپا در سال ۲۰۰۶ دو سال بعد یعنی در سال ۲۰۰۸ و یِوگنی سوکوموروخوف سرمربی سابق استقلال در سال ۲۰۰۰ هدایت این تیم را بر عهده داشته اند.

ورزشگاه محل بازی تیم های ملی چین و ایران هم یکی از شش ورزشگاه میزبان مسابقات مقدماتی فوتبال المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن بود. نام مستعار این ورزشگاه تاج کریستال است و ۶۰۰۰۰ هزارنفر گنجایش دارد.