حاشیه دست از سر این دختران بر نمی‌دارد

وقایع اتفاقیه نوشت: فدراسيون فوتبال ايران متهم به دروغگويي شده؛ اينکه يک تيم باشگاهي را به اسم تيم ملي به مسابقه اعزام کرده است. جمعه‌شب، تيم ملي فوتبال زنان سوئد، میزبان تيم ملي فوتبال زنان ايران بود.

برخلاف اينکه در ايران، کمتر کسي از اعزام اين تيم به سوئد خبر داشت، از روزي‌که بازيکنان ايران به سوئد رسيدند، مورد توجه سوئدي‌ها و رسانه‌هاي اين کشور قرار گرفتند و همه از یک بازي تاريخي خبر دادند؛ نه اينکه فوتبال ايران، حريفِ قَدري براي سوئدي‌ها باشد؛ سوئد، رنک ۶ جهان و نايب‌قهرمان بازي‌هاي المپيک ريودوژانيرو است. براي آنها از اين نظر اين بازي مهم بود که حاضر شده بودند براي پيشرفت فوتبال، بازي دوستانه انجام بدهند؛ به‌خصوص اينکه بازيکنان ايران با پوشش متفاوتی مقابل اين تيم حاضر شده بود. جمعه‌شب، بازي برگزار شد و سوئد در نيمه اول، هفت گل به ايران زد و بازي با همين نتيجه به پايان رسيد. اين بازي از شبکه‌هاي تلويزيوني سوئد پخش شد و توئيت‌هايي که در فضاي مجازي منتشر شد، نشان مي‌داد که مردم اين کشور به تماشاي اين بازي نشسته‌اند. براي آنها جنگندگي بازيکنان ايران که سطح فوتبالشان خيلي پايين‌تر از فوتبال سوئد است، جالب بود.

آنها محو تلاش بازيکنان ايران و به‌خصوص مهديه مولايي، دروازه‌بان ايران، بودند؛ دروازه‌باني که سه گل از اوليويا، سه گل از ماگدلنا اريکسون و يک گل از لارسون خورد؛ بازيکناني که مي‌گويند هر کدام براي خودشان، زلاتاني هستند. ايراني‌ها بازي را نديده‌اند اما طبق خبرهايي که از سوئد مي‌رسد، بازيکنان ايران در نيمه دوم، بازي بهتري انجام دادند و همه کار کردند تا دروازه بسته بماند و باز هم تلاش‌هاي مولايي، بيشتر از همه به‌چشم آمد. براي سوئدي‌ها، بازي ايران وقتي تماشايي‌تر شد که متوجه شدند بازيکنان فقط يک روز قبل از اين بازي به سوئد رسيدند ومجبور شدند در هواي سرد و باراني بازي کنند؛ برعکس هوايِ ايران که هنوز تابستاني است.

در دقايقي که سوئدي‌ها بازي را تماشا مي‌کردند و حتي در بين آنها کساني نظير متس براشتت، خبرنگار روزنامه اکسپرسن، هم بودند که آرزو مي‌کردند، سوئد يک گل بخورد. او توئيت کرده بود: «سوئد نمي‌تواند يک گل بخورد؟ دوست دارم شادي بعد از گل بازيکنان ايران را ببينم!»، در ايران، دعوا سر اين بود که چرا فدراسيون به دروغ، تيمي را که در مقابل تيم ملي سوئد قرار گرفته، تيم ملي معرفي کرده است. تيم ملي فوتبال زنان هم مانند خيلي‌ از تيم‌هاي مليِ اين جنس از جامعه است. تيم ملي، فقط مواقعي تشکيل مي‌شود که قرار است بازي مهمي برگزار شود. آخرين باري که تيم ملي فوتبال زنان تشکيل شد، قبل از مقدماتي المپيک ريودوژانيرو بود. بعد از آن، تيم ملي تعطيل شد و تا اواخر امسال هم قرار نبود تيمي تشکيل شود. فروردين سال‌ آينده، تيم ملي بايد در مقدماتي جام‌ملت‌هاي آسيا بازي کند و طبق برنامه، قرار بود روزهاي آخر اسفند، بازيکنان به ميدان بروند.

پيشنهاد سوئد براي انجام بازي دوستانه با ايران و به‌خصوص اينکه همه هزينه‌ها را تيم ميزبان پرداخت مي‌کرد، فرصتي نبود که فدراسيون به‌راحتي از دست بدهد. در شرايطي‌که فوتباليست‌هاي زن مثل زنان بيشتر رشته‌ها کمتر موقعيت پيدا مي‌کنند تا در مقابل تيم‌هاي مطرح جهان قرار بگيرند، تصميم گرفته شد که تيمي از ايران به سوئد اعزام شود اما اين تيم، تيم ملي نبود، تيم منتخب شهرداري بم و شهرداري سيرجان بود؛ دو تيمي که با قهرماني‌های متعدد در ليگ، بهترين بازيکنان را دارند و حتي بم، تعدادي از بازيکنان تيم منحل‌شده ملوان را هم در خودش جا داده است.

با اين تفاسير است که الهه عرب‌عامري، نايب‌رئيس سابق فدراسيون در امور زنان، که اين تصميم را براي اين اعزام گرفته بود، در گفت‌وگو با «ورزش سه» از خودش، فدراسيون و تيمي که با سوئد بازي کرد، دفاع مي‌کند: «دروغي گفته نشده. اگر تيم ملي هم تشکيل مي‌داديم با همين بازيکنان تشکيل مي‌شد. متأسفانه برخي‌ها از اين موضوع تحليل نادرستی مي‌کنند؛ ما که نبايد دست به تضعيف خود بزنيم، اين بازي فرصتي فوق‌العاده براي فوتبال زنان بود و به نظرم فدراسيون فوتبال، بهترين کار را در اين رابطه انجام داد.»

عرب‌عامري، روز ۱۴ شهريور، از نايب‌رئيسي فدراسيون کنار رفت و بازي روز سي‌ام مهر برگزار شد. با صحبت‌هاي عرب‌عامري، مشخص است که هفته‌ها قبل از برکناري او، پيشنهاد انجام اين بازي دوستانه به ايران رسيده بود و اين فرصت وجود داشته که تيم ملي تشکيل شود اما عجيب است که چرا فدراسيون، تصميمي براي تشکيل اين تيم نداشته است؟

عجيب‌تر اين است که اين تيم با سرمربيگري مريم جهان‌نجاتي، سرمربي شهرداري سيرجان، به سوئد رفته و حتي فدراسيون صلاح ندانسته براي اين تيم، سرمربي هم انتخاب کند. تنها توضيحي که ديروز از فدراسيون منتشر شد، صحبت‌هاي اميرحسين‌ حسيني، مدير روابط عمومي فدراسيون بود که او هم بيشتر درباره دليل شکست صحبت کرده بود: «ويزاي همه بازيکنان به موقع صادر نشده و تيم کامل به سوئد نرفت.» در اين مدت ليلا صوفي‌زاده، سرپرست نايب‌رئيسي فدراسيون، هم در ايران نبوده که درباره اين تيم و اين سفر صحبتي کند. با اين حال، شايد براي رسانه‌ها و افکار عمومي، تشکيل‌نشدن تيم ملي، نبود سرمربي و... مهم باشد اما شايد براي خود دختران که هرازگاهي با تيم‌هاي آسيايي بازي مي‌کنند و حسرت بازي با تيم‌هاي بزرگ جهان را دارند، بازي با سوئد غنيمت بزرگي باشد، چه با باخت ۷ بر صفر، چه با اسم تيم سيرجان و بم و چه در نبود همه بزرگان تيم.