فیلم سینمایی عصر جمعه؛ پرسپولیس!

فرهنگستان فوتبال - احسان محمدی: فیلم‌های سینمایی عصر جمعه شبکه اول در دهه شصت و هفتاد حکایتی داشت. ما که عاشق سینما بودیم و نگاه کردن به برنامه‌های اندک دو شبکه تلویزیون از تفریحات غیرممنوعه و فرحبخش‌مان به شمار می‌رفت، یک هفته منتظر می‌ماندیم برای دیدن فیلم سینمایی عصر جمعه. بیشترر اوقات فیلمی سیاه و سفید و رنگ پریده نصیب‌مان می‌شد. از فرط پخش مکرر و دست خوردن فیلم، پریدگی و خوردگی داشت. بیشتر اوقات مربوط به اروپای شرقی بود. ساخته چکسلواکی وقت یا لهستان و مجارستان. بی‌هیجان. بی‌لذت. اما ما نگاهش می‌کردیم. انتخاب دیگری در میان نبود.

بازی پرسپولیس در مقابل سیاه‌جامگان مشهد که اتفاقاً سفیدجامه بودند اما یک فیلم سینمایی پرهیجان برای علاقمندان به این تیم بود. همه چیز داشت؛ گل، شادی، اخراج، تماشاگران انبوه، اشک و آهِ وداع با احمد نوراللهی و البته قهرمان شدن در نیم فصل!

سیاه جامگان یک قربانی بی‌دردسر بودند. تسلیم و راضی به شکست سه گله. بی‌هیچ توانی برای نزدیک شدن به دروازه پرسولیس. شاید آنها راحت‌ترین حریف پرسپولیس در این نیم فصل بودند. گل اول پرسپولیس را کمال کامیابی‌نیا با یک ضربه سر به ثمر رساند. او که به خاطر بازی فیزیکی و درگیرانه‌اش از تماشاگران لقب «گتوسو» را گرفته است یکی از بهترین بازی‌هایش را به نمایش گذاشت.

گل دوم را رامین رضاییان به ثمر رساند. یک ضربه کم نقص و آموزشی که به او فرصت داد بار دیگر لوگوی پرسپولیس را روی پیراهنش ببوسد. او تمام نیم فصل کوشید تصویر یک بازیکن بی‌وفا را که در پایان فصل گذشته تیم را رها کرده و به ترکیه رفته بود از ذهن هواداران پاک کند. برانکو او را که مشتاق بازی کردن بود در طول نیم فصل با نیمکت‌نشینی تنبه کرد و حریص نگاه داشت. تنها بازیکن قرمزها که تا آخرین دقیقه بازی از دویدن خسته نشد و همچنان استارت‌های بلند می‌زد، رامین رضاییان بود.

مهدی طارمی تعداد گل‌هایش را به ۳۰ رساند تا در کنار جواد کاظمیان به عنوان بهتری گلزن پرسپولیس در تاریخ «لیگ برتر» آرام بگیرد. طارمی همان بازیکن همیشگی بود؛ هدر دادن چندین فرصت و زدن یک گل. پرسپولیس اگر می‌خواهد در پایان فصل قهرمان شود باید خط حمله‌اش را ترمیم کند. عنوان کردن اینکه طارمی مهاجمی است که «خوب خودش را در موقعیت گلزنی قرار می‌دهد» کافی نیست. اگر یک مهاجم نتواند گلزنی کند تا ابد هم «خوب در موقعیت گلزنی قرار بگیرد» گرهی از تیمش باز نمی‌کند.

نکته جالب این بازی اما بستن بازوبند کاپیتانی به بازوی احمد نوراللهی بود. او که سه روز پیش در کنار امید عالیشاه از سوی طاهری سرپرست باشگاه، برای ترک کردن تیم و پیوستن به تراکتورسازی در میانه فصل به بی تعصبی متهم شده بود با بازوبند کاپیتانی در زمین ظاهر شد و در دقایق پایانی تمام توپ‌هایی که دریافت می‌کرد را به قصد گلزنی برای تکمیل یک خداحافظی باشکوه به سمت دروازه سیاه‌جامگان شلیک کرد. نوراللهی به عنوان یک بازیکن آرام و بی‌دردسر که نیمکت‌نشینی را بدون شکوه کردن تحمل می‌کرد شناخته می‌شد که دشوار بتوان در ترافیک هافبک‌های تراکتورسازی برایش جایی از پیش رزرو شده پیدا کرد.

فیلم سینمایی پرسپولیس پیش چشم نزدیک به پنجاه هزار تماشاگر در حالی اکران شد که تماشاگران خانه‌نشین در شبکه های مجازی کماکان اشتباهات و گاف‌های جواد خیابانی گزارشگر بازی را ردیف می کردند. او همچنان یکی از کلیدی‌ترین مهره‌های فوتبال ایران در حاشیه زمین‌های فوتبال به شمار می‌رود.

پیروزی ۳-۰ پرسپولیس باعث شد که آنها به عنوان قهرمان نیم فصل معرفی شوند. عنوانی که البته جایزه‌ای به آن تعلق نمی‌گیرد و حکایت در نیم فصل دوم همچنان باقی است. هنوز خاطره برق شیراز از خاطر نرفته است. آنها در سال ۸۷ تا قهرمانی نیم فصل هم پیش رفتند اما در پایان فصل به دسته دوم سقوط کردند. پرسپولیس، برق شیراز نیست اما توپ فوتبال کماکان گرد است.