برانکو کوتاه نیامد، دیاز تغییر قیافه داد

ایران ورزشی: پرسپولیس و الهلال بعد از تساوی هر دو راضی به نظر می‌رسیدند. این را می‌شد از حرف‌های سرمربیان دو تیم در نشست مطبوعاتی بعد از مسابقه حس کرد و به این نتیجه رسید که هر دو تیم از اینکه روز اول برنده نبوده‌اند و بعد از بازی‌های هفته نخست زیر سایه الریان هستند به هیچ وجه ناراحت و آزرده خاطر به نظر نمی‌رسند. در این بین اما برخی هواداران پرسپولیس یا شاید بخش قابل توجهی از آنها از این مساوی راضی نیستند و می‌گویند باید بازی را می‌بردیم. شاید گل خوردن در دقیقه ۸۱ آنها را به این نتیجه رسانده، شاید هم توقع‌شان از این تیم زیادی بالا رفته است تا جایی که دیروز یکی از هواداران در فضای مجازی نوشته بود: «تقصییر شماست آقای برانکو. شما تیمی ساختید که تساوی مقابل پرافتخارترین تیم آسیا هم هوادارانش را ناراحت می‌کند.»

واقعیت این است که نتیجه برای پرسپولیس نتیجه بدی نبود و حتی شاید با در نظر گرفتن برخی مسائل بتوان از آن به عنوان یک شروع خوب نام برد. یادمان نرود پرسپولیس در حالی به مصاف حریف قدرتمند خود رفت که تعداد تماشاگران تیم میزبان نسبت به ایرانی‌هایی که برای حمایت از پرسپولیس به ورزشگاه آمده بودند حدود چهار برابر یا بیشتر بود. دوم اینکه در تیم حریف چهار بازیکن خارجی جزو کلیدی‌ترین مردان رامون دیاز بودند که قیمت مجموع این بازیکنان شاید بیشتر از رقم قرارداد کل بازیکنان اصلی پرسپولیس باشد.

جدا از این 4 خارجی الهلال نقش تعیین‌کننده‌ای در کیفیت بالای این تیم داشتند اما پرسپولیس حتی یک بازیکن با کلاس بالاتر از فوتبال آسیا و ستاره‌های ملی‌پوشش نداشت. سوم اینکه تیم برانکو در فاصله دو ساعت مانده به بازی دچار شوک شد و حسین ماهینی یکی از اعضای اصلی خط دفاعی از ترکیب اصلی بیرون رفت تا دوباره همه چیز به هم بریزد.

از بحث نتیجه که بگذریم باید روی کیفیت فنی بازی پرسپولیس مقابل حریف قدرتمندش دقیق شویم و درباره این بحث کنیم که پرسپولیس در این مسابقه آنقدر خوب بود که به صعودش از این گروه خوشبین باشیم یا نه؟

هواداران برانکو و نزدیکان او برای اثبات اینکه پرسپولیس جدا از نتیجه خوب کیفیت فنی قابل قبولی مقابل الهلال ارائه داده به چند نکته استناد می‌کنند. اول اینکه پرسپولیس با بودجه بسیار پایین‌تر از حریفش و بدون بهره بردن از بازیکن خارجی سطح بالا با دو مهاجم مرکزی به میدان رفت و برانکو از فلسفه خود مبنی بر فوتبال تهاجمی و پرس از جلو عقب‌نشینی نکرد. در واقع برانکو با ایستادگی روی اصولش به بازیکنان خود مقابل یکی از بهترین تیم‌های آسیا اعتماد به نفس مضاعفی تزریق کرد و تیمش را طوری به میدان فرستاد که مقابل سپاهان و استقلال و دیگر تیم‌های لیگ خودمان آماده بازی می‌کرد.

دوم اینکه الهلال یکی از بهترین عناصر هجومی‌اش به نام عمر خربین (مهاجم شماره ۷۷ و سوریه‌ای) را روی نیمکت نشانده بود. در واقع رامون دیاز آرژانتینی که در بازی‌های قبلی تیم را با دو مهاجم مرکزی به میدان می‌فرستاد این بار بر اساس بازی پرسپولیس سیستم تیمش را به ۱-۳-۲-۴ تغییر داد. در واقع او براساس توانایی‌های پرسپولیس در فاز حمله سیستم تیمش را تغییر داد تا نشان دهد برای تیم پروفسور احترام ویژه‌ای قایل است، احتیاط را هم در نظر گرفته و شاید به همین خاطر بود که در مصاحبه بعد از بازی مثل برانکو از نتیجه راضی بود.

هواخواهان و هواداران برانکو و آنهایی که از نتیجه و کیفیت بازی پرسپولیس مقابل الهلال دفاع می‌کنند نارضایتی برخی هواداران از نرسیدن به سه امتیاز را تنها به خاطر دریافت گل بعد از گل زده تیم می‌دانند در حالی که کیفیت بازی و تعادلی که در تعدد موقعیت‌ها دیده می‌شود این نتیجه را عقلانی و منطقی توصیف خواهد کرد.