چگونه مراقب مهدی قائدی باشیم؟

ورزش سه: درخشش مهدی قائدی در بازی مقابل استقلال خوزستان علاوه بر اینکه موجب به وجد آمدن هواداران استقلال شد، آنها را به ظهور پدیده‌ دیگری در فوتبال ایران امیدوار کرد. اما عملکرد قائدی در دو بازی مقابل تراکتورسازی و سایپا چندان تعریفی نداشت و به چشم نیامد. آن قائدی که در بازی مقابل استقلال خوزستان تکنیک چشم‌نوازش را کاملا در اختیار تیم قرار داد، در دو بازی بعدی در اندک موقعیت‌هایی که صاحب توپ شد بیشتر به دنبال گرفتن تشویق از سکوها بود تا کمک کردن به بازی تیمش. قائدی در همان دقایقی که در مقابل استقلال خوزستان بازی کرد نشان داد که علاوه بر تکنیک مناسب، شعور تاکتیکی بالایی نیز دارد. او در آن بازی چند پاس خوب به همبازیانش داد تا بازی استقلال در بیست دقیقه پایانی از این رو به آن رو شود.

هر چند پس از پایان بازی با استقلال خوزستان، هواداران استقلال سرمست از نمایش قائدی به تمجید و ستایش او پرداختند اما کم نبودند کسانی که می‌دانستند برای به بار نشستن استعدادی مثل قائدی نمی‌توان همه چیز را به بخت و اقبال واگذار کرد. نگرانی از آینده قائدی از آن رو بود که در سال‌های اخیر استعدادهای زیادی در فوتبال ایران خیلی زود و بدون آنکه بتوانند به پیشرفتی متناسب با استعداد خود برسند، از سطح اول فوتبال ایران کنار رفتند. این نگرانی در مورد قائدی هم وجود دارد. جدا از اینکه او باید علاوه بر تلاش زیاد، به خوبی از خود در برابر تندباد حوادث و حاشیه‌ها محافظت کند، مربیان و مشاوران او نیز باید بتوانند با فکر و برنامه مناسب و بدون جوزدگی او را در این مسیر حمایت کنند. نقش علیرضا منصوریان در این مسیر بیش از دیگران است و اوست که باید بتواند این استعداد ناب را به سرمنزل مقصود برساند.

در دو بازی اخیر استقلال، قائدی نشانی از آن قائدی هفته دوم نداشته است. می‌توان برای چرایی این موضوع دلایل مختلفی آورد. سبک بازی استقلال در دقایقی که قائدی وارد زمین شده از مهمترین دلایل این موضوع عنوان شده است. اما نکته مهمی که در این میان مغفول مانده، افزایش سطح توقعات از این جوان ۱۸ ساله است که باعث شده تاثیر منفی بر روی عملکرد او داشته باشد.

این انتقاد به منصوریان وارد است که او خیلی زود بار اصلی تیمش در دقایق بحرانی و در زمان‌هایی که تیمش به گل نیاز دارد را روی دوش قائدی جوان گذاشت. شانه‌های نحیف قائدی قابلیت حمل این بار سنگین و این وظیفه دشوار را ندارد. منصوریان جوانی ۱۸ ساله را که به یکباره و در یک بازه زمانی کوتاه با تغییری بزرگ در زندگی‌اش مواجه شده، در هفته دوم لیگ برای گشودن گره بازی تیمش به میدان فرستاد و این بزرگترین اشتباه این مربی در مورد قائدی بوده است. ظرفیت فکری و روحی یک جوان ۱۸ ساله که سابقه بازی در لیگ و در ورزشگاه آزادی آن هم در پخش زنده را ندارد مگر چقدر است که بسان یک منجی در نیمه دوم به میدان فرستاده می‌شود؟ هنوز فیزیک این بازیکن مهیای مقابله با مدافعان لیگ برتری نیست و هنوز او قادر به هضم انتظارات، سوت‌ها و هوراهایی که به محض صاحب توپ شدنش در ورزشگاه بلند می‌شود نیست. برای همین است که عملکرد او در دو بازی اخیر افت فاحشی نسبت به بازی اولش دارد. مطمئنا درخشش او در بازی اول یک جرقه نبوده و کاملا مشخص است که قائدی کوهی از استعداد فوتبالی در خود دارد، اما دنیای فوتبال پر است از بازیکنان مستعدی که پس از درخششی کوتاه‌مدت، فراموش شدند.

منصوریان در استفاده از قائدی آن هم در دقایق حساس بازی تیمش اشتباه کرد، اما او زمان لازم را برای جبران اشتباهش دارد. او دیگر نباید تا زمانی که مطمئن از کارا بودن قائدی در ترکیب تیمش نشده او را به میدان بفرستد. اجازه ندهد که با نمایش‌هایی نظیر بازی با سایپا اعتماد به نفس این بازیکن از او گرفته شود. تکرار نمایش بازی با سایپا باعث می‌شود که این جوان پس از آن همه مورد توجه قرار گرفتن اولیه که کاملا افراطی بود، به یکباره دچار یک خلأ روحی شده و نتواند وضعیت جدید خود را درک و هضم کند. مانور دادن افراطی هواداران استقلال بر روی بازی قائدی با خودش تفریط در توجه به این بازیکن نیز به همراه خواهد آورد . از یک جوان ۱۸ ساله چه توقعی می‌رود که بتواند این میزان نوسان در توجه مردم را درک کند؟ منصوریان باید اجازه دهد این جوان از بازی در زمین لذت ببرد. باید او را رها و سبکبال و در زمانی که سنگینی وظیفه‌ای روی دوشش نیست به زمین بفرستد تا با توپ عشق‌بازی کند نه اینکه در میان آن همه اسم بزرگ در تیمش او را برای جبران نتیجه به میدان بفرستد. آقای منصوریان ستاره شدن یا نشدن قائدی بیش از همه در گرو عملکرد شماست. مراقب او باشید.