مشكلي كه گريبانگير استقلال و پرسپوليس شده

روزنامه قانون: بي شك علي پروين، يكي از شاخص ترين شماره هفت‌هاي تاريخ فوتبال ايران است و كمتر پرسپوليسي است كه با ديدن پيراهن شماره هفت، ياد دوران طلايي پروين در پرسپوليس نيفتد. سلطان ۱۷ سال هفت پوشید، حتی در پیکان و تیم ملی و با همین شماره در تیر ۱۳۶۶ در برابر دارایی با فوتبال وداع کرد. پس از پروين، بازيكنان زيادي شماره هفت پرسپوليس را تجربه كردند كه در بين آن‌ها نام هايي چون حميد استيلي نيز به گوش مي‌خورد اما يكي از ناكام ترين شماره هفت‌هاي پرسپوليس پس از علي پروين پسرش، محمد پروين بود. در فصل ۸۴ ، محمد پروین به ترکیب تیم بزرگسالان راه یافت و شماره هفت پدر را بر تن کرد.در بهمن۸۴ در بازی مقابل شهید قندی یزد برای اولین بار با شماره هفت به میدان آمد وآن‌ها نام دومین پدر و پسر پرسپولیسی را پس از آشتیانی‌ها در تاریخ پرسپولیس ثبت کردند. محمد پروین در همان فصل از پرسپولیس جدا شد اما در فصل ۸۸ دوباره به پرسپولیس بازگشت و پیراهن هفت را بر تن کرد ولی توفیقی کسب نکرد. محمد می گوید فشار روانی روی او زیاد بوده و سایه پدرش، مانع از میدان دادن به او می شده است. او هیچ‌گاه بازیکنی در سطح پدرش نبود و اندک حضور او در اروپا نيز، مربوط به دی استرادای خشایار محسنی است. محمد در نهایت فوتبال را کنار گذاشت. يكي ديگر از بازيكنان شماره هفت ناموفق پرسپوليس، حسين بادامكي بود. هافبک مشهدی سرخ‌پوشان که در دو فصل اول حضورش در پرسپولیس با شماره هشت بازی می کرد ، در فصل ۸۷ این شماره را به پژمان نوری داد و به عنوان هفتمین بازیکن تاریخ پرسپولیس شماره هفت را بر تن کرد. او که اعلام کرده بود برای پوشیدن این پیراهن از پروین رخصت گرفته است، در واکنش به نحسی این پیراهن گفت: «تا زمانی که من خوب کار می‌کنم، هیچ بازیکنی در پرسپولیس نمی‌تواند جای مرا در ترکیب اصلی بگیرد». بادامکی با شماره هفت هیچ‌گاه درخشش دو سال قبلش را نداشت و بعد از یک سال، شماره هفت را از تن خارج و شماره ۱۱ را انتخاب کرد. مصاحبه جالب او پس از انتخاب شماره ۱۱ هنوز در خاطره‌هاست. «به همه کسانی که علی پروین و شماره هفت او را دوست دارند، توصیه می‌کنم این پیراهن را نپوشند. این پیراهن سنگین است و وقتی با آن وارد زمین می‌شوی، این مساله رابه طور كامل احساس می‌کنی». سروش رفيعي، تنها بازيكن پرسپوليس بود كه موفق شد با اين شماره درخشش خود را ادامه دهد اما به نظر مي‌رسد اين بار استقلال دچار مشكل مشابهي شده است.

ماجراي نحسي هفت

پس از فرهاد مجیدی، کاپیتان محبوب آبی‌ها، هر بازیکنی که شماره هفت استقلال را بر تن می کند، نمی تواند عملکرد خوبی داشته باشد. تاكنون دو بازيكن پس از مجيدي، پيراهن شماره هفت استقلال را برتن كرده‌اند كه هر دوي آن‌ها با اين پيراهن ناموفق بوده‌اند. حسن بیت‌سعید، مهاجم آبی پوشان پایتخت که با سروصدای زیاد و البته رقمی میلیاردی به استقلال آمد، پس از گذشت ۱۰ هفته از رقابت های لیگ برتر نتوانست گلی را به ثمر برساند. به نوعی می‌توان بیت سعید را به عنوان یک مهاجم خنثی در استقلال دانست.حسن بیت سعید، پس از تجربه ناکام بختیار‌رحمانی، ترجیح داد به محض ورود به این تیم پیراهن شماره هفت استقلال را انتخاب کند؛پیراهنی كه احترام زیادی نزد هواداران استقلال دارد. بیت سعید با کارنامه ۱۰ گل و ۱۰ پاس‌گل، یکی از ستاره های لیگ برتر در فصل گذشته بود و با دارابودن چنین شرایطی به استقلال پیوست اما این بازیکن با شروع این فصل هرگز نتوانست توانایی های خود را به طور کامل نشان بدهد و به مهره ای ناکارآمد همچون بختیار رحمانی تبدیل شد. بختیار رحمانی، شماره هفت پيشين آبی‌ها،تا هفته نهم رقابت های لیگ برتر فصل گذشته، حداقل در رقابت های جام‌حذفی مقابل ملوان نوین یک گل به ثمر رسانده بود اما بیت‌سعید حتی همین یک گل را نيز برای استقلال نزده تا در ناکامی روی دست بختیار بزند و به نوعی رحمانی را در این امر رو سفید کند .با تمام مشکلات مطرح شده نیمکت‌نشینی دو هفته اخیر مهاجم استقلال، باعث شد تا او تصمیمش را برای جدایی از این تیم در نیم فصل علنی کند. تصمیمی که بدون شک شباهت زیادی به تصمیم بختیار دارد و او نيز به همین شکل از استقلال جدا شد. در این میان بیت‌سعید بارها نارضایتی اش را به شفر اعلام کرد و حتی در تمرینات روز‌های اخیر مشكل خود را براي نیمکت نشینی به گوش مسئولان استقلال رسانده است. موضوع نارضايتي بيت سعيد تا جايي پيش رفت كه حتي برخي گمانه زني‌ها، حاكي از اين بود كه او در نيم فصل استقلال را ترك مي‌كند كه البته اين گمانه زني‌ها با تكذيب مديربرنامه‌هاي بيت سعيد همراه بود. بايد ديد در نهايت اين مهاجم خوش‌استيل خوزستاني استقلال مي‌تواند با پيراهن اين تيم به روزهاي درخشانش بازگردد يا خير.