فوتبالیست‌های عشق موتور را بیشتر بشناسید

خبرورزشی: برای یك فوتبالیست بیرون از مستطیل سبز هیچ چیز به اندازه سوار شدن بر یك ماشین لوكس و ماشین‌گردی در خیابان‌ها لذت ندارد.

مسیری كه بازیكن از خانه تا محل تمرین با ماشین لوكسش همراه با عینك آفتابی در چشم طی می‌كند چیزی است كه در بین همه فوتبالیست‌ها رایج است. با این حال شاید برای‌تان جالب باشد بدانید هستند فوتبالیست‌هایی كه خیلی هم روی ماشین‌شان حساب نمی‌كنند. این دست بازیكنان یك عشق دیگر دارند كه دو چرخ بیشتر ندارد و موتور است. موتورسواری در بین بعضی از بازیكنان تاپ فوتبال طرفدار زیادی پیدا كرده و آنها ترجیح می‌دهند بیشتر وقت خود را به جای دوردور كردن با ماشین، صرف چرخ‌زنی در خیابان‌ها با موتور بكنند. بازیكنانی كه از نظر شخصیتی نیز خصوصیاتی شبیه هم در داخل و خارج از مستطیل سبز داشته و دارند.

دیوید بكام

سوپراستار دنیای فوتبال همیشه ثابت كرده بیرون زمین هم استایل خاص خودش را دارد و برای جذاب‌تر به نظر رسیدن از هر وسیله‌ای استفاده می‌كند. دیوید بكام به جز اینكه انواع و اقسام ماشین‌های لوكس قیمت بالا را در اختیار دارد، به موتورسواری هم علاقه‌مند است. در واقع علاقه او به موتور وقتی مشخص شد كه عكسی از دوران بچگی‌‌اش همراه با خواهر خود سوار بر دوچرخه منتشر كرد. دیوید چندین موتور در پاركینگ خانه‌‌اش دارد و هر زمان كه اراده كند با آنها در شهر دور می‌زند. بخشی از علاقه دیوید به موتور اما مربوط به موتورسواری در كویر است. بك سال ۲۰۱۵ برای مستندش سوار بر موتور مدل «بونویل تی ۱۰۰» بود. موتوری ۹۰۰ سی‌سی كه بكام با لباس چرم جلوی دوربین حاضر شده بود و به گشت‌زنی می‌پرداخت. لباس‌هایی كه دیوید برای موتورسواری انتخاب می‌كند از ۹ تا ۱۲ هزار پوند قیمت دارد. این مدل موتور قبلاً توسط ستارگان هالیوود همچون استیو مك‌كوئین و كلینت ایستوود استفاده شده بود.

زلاتان ایبراهیموویچ

از كشوری می‌‌آید كه كمپانی ولوو متعلق به آنجاست. زلاتان ایبراهیموویچ به جز دیوانگی‌هایی كه در زمین مسابقه از خود نشان می‌دهد، مصاحبه‌هایی كه می‌كند و جنگ‌های روانی كه برپا می‌كند، بیرون زمین هم چنین شیوه‌ای دارد. زلاتان از جمله بازیكنانی است كه هم عاشق ماشین است و هم موتور. لذت سرعت برای ایبرا كمتر از موفقیت در زمین فوتبال نیست و از اینكه می‌تواند هم ماشین‌سواری كند و هم با موتورش دور بزند احساس خوشایندی دارد. با جست‌وجو در عكس‌های اینستاگرام زلاتان می‌توان به علاقه‌‌اش نسبت به موتور هارلی دیویدسون پی برد. ایبرا شدیداً به این برند علاقه دارد و از این كمپانی موتوری شخصی سفارش داده است. علاقه ایبرا به موتورسواری به حدی بود كه باشگاه اینتر در سال ۲۰۰۹ او را از سوار شدن بر موتور منع كرد. موتور زلاتان ۱۲۳ اسب بخار قدرت دارد و ۲۵ هزار پوند می‌ارزد. زلاتان تنها سوئدی بود كه چنین موتوری را خریداری كرد.

ماریو بالوتلی

برای ماریو بالوتلی هر چیزی كه جدی باشد به همان اندازه هم برایش خنده‌دار خواهد بود. بالوتلی زمانی كه در منچسترسیتی بود كم با روبرتو مانچینی چالش نداشت. یكی از این چالش‌ها به سال ۲۰۱۱ و موتورسواری ماریو برمی‌گشت. مانچو سرمربی وقت تیم كه از حاشیه‌های بالو خسته شده بود، این بازیكن را از موتورسواری منع كرد تا هارلی دیویدسنش در پاركینگ بماند. نكته جالب در خصوص سوپرماریو اخیراً رخ داد. جایی كه در تمرینات تیم نیس، مینی موتور یكی از طرفداران را می‌گیرد و با آن مشغول دور زدن می‌شود.

وین رونی

رونی هم درست مثل زلاتان و بالوتلی تصمیم گرفت خودش موتور مورد علاقه‌‌اش را سفارش دهد تا خاص جلوه كند. موتوری كه روی باك آن شماره ۱۰ و اسم رونی همراه با امضایش حك شده، به طوری كه انگار پشت پیراهن منچستر او است. این موتور ۶۰ هزار پوند قیمت دارد و ۱۵۵ مایل بر ساعت سرعتش است. البته موتور رونی در منچستر است و باید برای حضور در آمریكا فكری به حال این تفریحش بكند.

ایان رایت

بازیكن سابق آرسنال و یادداشت‌نویس این روزهای روزنامه سال یكی دیگر از چهره‌های فوتبال است كه به موتورسواری علاقه دارد. او هم شخصاً موتور دلخواهش را از كمپانی معروف هارلی دیویدسون سفارش داده و هر زمان كه دوست دارد آن را از پاركینگ خانه‌‌اش بیرون می‌آورد تا در سطح شهر بچرخد.

دیوید بتی

علاقه هافبك سابق تیم ملی انگلیس به موتورسواری موازی با فوتبال پیش رفت. او سال ۲۰۰۱ تجربه موتورسواری با راندی مامولا ستاره موتو جی‌پی را به دست آورد و با لباس مخصوص موتورسوارها روی موتور حرفه‌ای یاماها نشست. مثل هر بازیكن عشق موتور دیگری، بتی هم در زمانی كه حرفه‌ای فوتبال بازی می‌كرد اجازه موتورسواری را نداشت ولی این روزها راحت به هر دو كارش می‌پردازد.

فرانك لبوف

موتورسواری همیشه هم با لذت و سرعت همراه نبوده است. مدافع سال‌های نه چندان دور باشگاه چلسی و عضو سابق تیم ملی فرانسه كه با سر تراشیده‌‌اش شناخته می‌شد، یكی از علاقه‌مندان به موتورسواری بود. عشق او به موتورسواری در سال ۱۹۹۵ با تصادفی كه دچارش شد به اتمام رسید و برای همیشه بی‌خیالش شد. تصادف لبوف باعث شد برای همیشه چشمش از موتورسواری بترسد و هرگز این وسیله را سوار نشود. خوشبختانه در این تصادف لبوف آنچنان صدمه ندید و توانست فوتبالش را خیلی زود ادامه دهد.