نگاهی به عملکرد معمولی کهکشانی‌ها در لالیگا

وبسایت نود: به نقل از مارکا، بعد از قهرمانی در فصل ۱۷-۲۰۱۶، لالیگا برای رئال مادرید و هوادارانش به بزرگترین عامل نارضایتی تبدیل شده است.

سرگیجه بازی های آخر هر هفته تیم را دچار فرسودگی کرده و روحیه بازیکنان را تخریب می‌کند. کادر تیم تنها با عملکردهای شگفت انگیز یک سال و نیم اخیر در لیگ قهرمانان توانسته ذهن خود را از لیگ داخلی دور کند.

جامی که تا پیش از این معمولا از سوی کارشناسان و هوداران برای رئال کنار گذاشته می‌شد، حالا تبدیل به اولویت دوم باشگاه شده است. افتضاح ایبار به شکل دقیق تری نشان داد که بعد از کسب سی و سومین قهرمانی لالیگا در ۲۱ می ۲۰۱۷، رئال توانایی رقابت در یک لیگ و به شکل مداوم را از دست داده است.

بعد از کسب قهرمانی فصل ۱۷-۲۰۱۶ در آن روز و در ورزشگاه لاروسالدا (مقابل مالاگا)، رئال مادرید ۵۱ بار در لالیگا به میدان رفته و تنها موفق به کسب پیروزی در ۲۸ بازی شده است. ۱۲ تساوی و ۱۱ باخت دیگر نتایج رئال در لالیگا بوده تا درصد پیروزی کهکشانی ها در این ۵۱ مسابقه، عدد معمولی ۵۵ را نشان دهد. این آمار نگران کننده، روندی که رئال مادرید در لالیگا پیش گرفته را به خوبی نمایان می‌کند.

در جدولی فرضی از ۵۰ مسابقه اخیر لالیگا (بدون درنظر گرفتن هفته سیزدهم این فصل) رئال مادرید در رده سوم جدول قرار می‌گرفت، ۲۱ امتیاز پایین تر از بارسلونا و ۶ امتیاز پایین تر از اتلتیکومادرید. این اختلاف فاحش با صدرنشین این جدول فرضی هم عامل دیگری است که باور عملکرد دور از انتظار لوس بلانکوس را برای ما راحت تر می‌کند.

در همین جدول فرضی تعداد گل های دریافتی رئال مادرید عدد ۶۰ را نشان می‌دهد. شاید در نگاه اول دریافت ۶۰ گل در ۵۰ بازی شاید در نگاه اول چندان نگران کننده نباشد اما وقتی به این نکته توجه کنیم که بارسلونا در مقطع مشابه ۴۷ گل و اتلتیکومادرید تنها ۳۰ گل (نصف رئال) دریافت کرده، آمار رئال مادرید قابل تامل می‌نماید. زنگ های خطر به صدا درآمده اند.

شروع رئال مادرید در فصل ۱۸-۲۰۱۷ و به عنوان مدافع عنوان قهرمانی به قدری ضعیف بود که شاگردان زیدان در همان هفته های ابتدایی با قهرمانی خداحافظی کردند. رئال در ۵ هفته ابتدایی تنها دو بار پیروز شد و در پایان هفته پنجم با ۸ امتیاز، در رده هشتم قرار گرفته بود.

از آن نقطه به بعد رئال هیچ گاه نتوانست راه خود را در لالیگا پیدا کند. رئال در سه مقطع (هفته های ششم تا نهم، هفته های بیست و دوم تا بیست و پنجم و هفته های بیست و هفتم تا سی‌ام) توانست ۴ برد متوالی را جشن بگیرد و هیچ گاه موفق نشد تعداد بردهای متوالی خود را از ۴ بازی عبور دهد.

خیلی ها از خداحافظی زیدان از رئال مادرید آن هم بعد از سومین قهرمانی متوالی در لیگ قهرمانان شگفت زده شدند، اما شاید خود زیزو از این واقعیت سرخورده شده که نتوانسته تیمش را برای رقابتی هفتگی-که خود اهمیت بسیاری را برایش قائل بود-به شکلی شایسته و رقابتی آماده کند.

فصل ۱۸-۲۰۱۷ فصلی برای فراموش شدن بود. کهکشانی ها فصل را با ۱۷ امتیاز کمتر از بارسلونای قهرمان و در جایگاه سوم به پایان رساندند. بعد از جدایی زیدان، لوپتگی در حالی قدم به رئال مادرید گذاشت که قهرمانی لیگ تبدیل به اولویت اول رئالی ها شده بود. بعد از کسب ۳ قهرمانی متوالی در لیگ قهرمانان، طبیعی بود که لیگ داخلی اهمیت بیشتری برای باشگاه پیدا کند، اما شرایط هرگز بهتر نشده است.

اشتیاق اولیه تیم خیلی زود رنگ باخت و بعد از کسب ۳ پیروزی متوالی، ترمز رئال مادرید با تساوی ۱-۱ مقابل بیلبائو در سن مامس کشیده شد. از آن نقطه به بعد هم کابوس لوپتگی در رئال مادرید شروع شد.

رئال در ۶ بازی بعدی خود در لالیگا تنها یک بار پیروز شد و بعد از تحمل ۴ شکست در ۵ بازی، که پایان بخش آن شکست ۵-۱ در ال‌کلاسیکو بود، پایان لوپتگی در برنابئو خیلی زود فرارسید.

سانتیاگو سولاری جای لوپتگی را گرفته اما او هم بعد از تنها ۳ بازی، با حقیقت رئال مادرید در لالیگا مواجه شده است. بعد از دو پیروزی مطمئن مقابل وایادولید و سلتاویگو، رئال مادرید در سومین تجربه لالیگایی سولاریتن به شکست سنگینی مقابل ایبار داد.

لالیگا یک بار دیگر هواداران رئال مادرید را آزرده خاطر کرده و برای رئال به یک کابوس بدل شده است. بعد از گذشت ۱۳ بازی رئال تنها ۶ پیروزی و ۲۰ امتیاز در لالیگا اندوخته و تنها دلخوشی رئالی ها بعد از شکست سنگین ایبار، احتمالا آن بوده که بازی دو تیم بارسلونا و اتلتیکومادرید با تساوی خاتمه یافت تا اختلاف با بالانشینان بیشتر از این نشود.