فروتن: کی‌روش در حق مربیان و لیگ ما بد کرد

فرهیختگان: بهمن فروتن به‌عنوان یکی از منتقدان همیشگی کی‌روش نظرات جالبی درباره عملکرد ایران در جام ملت‌های آسیا دارد و تاکید می‌کند که از ناکامی تیم ملی هرگز خوشحال نیست. او می‌گوید باخت ایران به ژاپن قابل پیش‌بینی بوده است. گفت‌وگو با فروتن را در ادامه می‌خوانید.

احتمالا برای شمایی که همیشه در صف منتقدان کی‌روش قرار داشتید، شکست او باید خوشحال‌کننده باشد.
ابدا این‌طور نیست. شکست او در کار نیست. شکست تیم ملی ایران رقم خورده و دل من هم مثل بقیه خون است. مگر می‌شود تیم ملی ببازد و ما خوشحال شویم، این حرف خوبی نیست.

می‌توانید منصفانه کی‌روش را نقد کنید؟

همیشه دوست دارم آدم منصفی باشم. معمولا هم وقتی نقدش می‌کردم، همین بود. بعد هم سن آدم‌هایی مثل ما از این چیزها گذشته. حسادت یا کینه یا افراط و تفریط برای سن ما خوب نیست. درمورد کی‌روش باید چیزهایی را بگویم که به نظر خودم صادقانه و منصفانه است. الان تیم ملی باخته و مردم اعصاب‌شان به هم ریخته و کمتر کسی به زحمات آدم‌ها توجه می‌کند.

قطعا کی‌روش نیامده بود که ناکام شود یا نتیجه نگیرد. کار کرد و عرق ریخت و حتی دعواهایی که به اشتباه راه‌انداخت، برای رسیدن به اهدافی بود که با نتیجه‌گرفتن محقق می‌شد. منتها مسیر را اشتباه رفت. بیش از حد در حاشیه غرق شد و این اشتباه بود. ضمن اینکه نگاه خوبی به فوتبال و اهالی فوتبال ما نداشت. اخلاق معلمی و یاد دادن در وجودش اصلا پیدا نمی‌شد.

فکر می‌کردید تیم ملی در نیمه‌نهایی به ژاپن ببازد؟

بله. امیدوار بودم ببرد اما می‌دانستم آنها تیم بهتری هستند. ما در طول مسابقات امسال چند اشتباه داشتیم. خیلی به برد تیم‌های کوچک بها دادیم و خیلی هم نیروی خودمان را برای این تیم‌ها صرف کردیم. نیازی نبود برد پرگل داشته باشیم، باید نیروی بدنی تیم را مدیریت می‌کردیم. خیلی از بازیکنان ما در این مسابقات فقط چند دقیقه بازی کردند اما برخی مهره‌های سن‌وسال‌دار مثل ابراهیمی و دژاگه بیشتر بازی کردند و کمتر استراحت کردند.

به نظرم کی‌روش باید در بازی با چین زودتر دست به تعویض مهره‌های خسته خودش می‌زد. تحلیل و آنالیزش از ژاپن هم اشتباه محض بود. با ترکیب و ایده غلطی وارد زمین شد و بعد هم نتوانست تیمش را بازسازی کند. باید بین دو نیمه تیمش را بازسازی می‌کرد اما نکرد و بعد هم کمر تیمش با همان اشتباه اول شکست.

انتخاب نفراتش را چطور دیدید؟ خیلی‌ها صحبت از این می‌کنند که بازیکنی مثل سیدجلال می‌توانست رهبر خوبی برای خط دفاعی باشد.

ببینید انتخاب بازیکن سلیقه مربی است ولی مربی هم باید پاسخگوی اشتباهات بازیکنانش باشد. من نمی‌خواهم وارد بحث بازیکن شوم و بگویم بازیکنانی که همه به حضورشان انتقاد داشتند، چطور در بازی آخر کمر تیمش را شکستند. می‌خواهم بگویم آن قداست دروغینی که فدراسیون برای کی‌روش درست کرد سبب شد انتقادناپذیر بماند و روی اشتباهاتش اصرار بورزد.

ژاپن تا روز بازی با ما خیلی از خودش چیزی نشان نداد. به نظرتان برای نیمه‌نهایی نقشه داشتند؟

هم این و هم اینکه آنها لژیونرهای زیادی داشتند و نیاز به این بود که با هم هماهنگ‌تر شوند. به اعتقاد من ژاپن اقتصادی بازی کرد. بردهای کم‌گل به دست آورد اما نگذاشت تیمش خسته شود. ما هم تیم را خسته کردیم، هم دست‌مان را رو کردیم. آنالیزشان روی تیم ما خوب بود.

کی‌روش را در این سال‌های حضورش در ایران چطور دیدید؟

هیچ‌وقت از کارها و رفتارهایش خوشم نیامد. منظورم این نیست که زحمت نکشید یا تلاش نکرد. خیلی تلاش کرد و اثراتی هم از خودش برجای گذاشت مثل ساختمان پک. منتها ما از او بهره‌ای نگرفتیم. دستیاری برای فوتبال ایران نساخت. مربی تربیت نکرد.

علمی بر جای نگذاشت. فرهنگی را راه‌اندازی نکرد. سمیناری را پایه‌گذاری نکرد که هر سال مربیان را دور خودش جمع کند و درمورد فوتبال صحبت کند. مغرورانه برخورد کرد و چوبش را هم در بازی آخرش خورد. اینها البته تماما تقصیر او نیست. مدیران ما مقصرند که اجازه دادند هرکاری می‌خواهد بکند. بابت زحماتی که کشید باید از او تشکر کنیم اما واقعا در حق مربیان ایرانی و لیگ فوتبال ایران بد کرد.