بنگر: با قلعه نوعی رفیقم، اما فقط پرسپولیس

مجله خانواده سبز: در 15 تیرماه 1358 در نور مازندران به دنیا آمد، بازیکنی بدون حاشیه و کاملا در خدمت تیم است. او اگرچه درون زمین بازی برای موفقیت تیمش تلاش می کند، اما اصول جوانمردی را همیشه رعایت کرده است. زندگی بدون حاشیه، از او فوتبالیستی کم نوسان ساخته و موجب شده یکی از ارکان موفقیت تیم های باشگاهی اش طی سالیان اخیر باشد.

نبگر در منزل بیشتر اوقاتش را با «دریا» و «دنیز» کوچولو دخترانش سپری می کند تا خلاء کم بودن حضورش در خانه به خاطر تمرین و مسابقه خیلی احساس نشود، پای صحبت های او در 35 ساگلی اش نشستیم، او سابقه بازی در تمامی لیگ های برتر را دارد، این گفتگو با مدافع آماده این روزهای پرسپولیس را بخوانید، گرچه اعتقاد داریم جایش در جام جهانی خالی بود، بازیکنانی به عنوان مدافع به برزیل رفتند که اصلا قابل مقایسه با محسن بنگر نبودند...

شروع فوتبال حرفه ای

اولین سالی را که با شموشک به لیگ برتر رفتم، فراموش نمی کنم. مردم نوشهر خیلی به ما لطف داشتند. سال هایی که در لیگ یک بازی می کردم، اسمم را زیاد می نوشتند، اما فرداری بازی پرسپولیس- شموشک در ورزشگاه شهید متقی ساری، چند روزنامه عکسم را چاپ کردند. خیلی خوشحال بودم اما به خاطراتفاق خیلی بدی که در استادیوم افتاد، خاطره تلخی رقم خوردو بسیاری از هموطنانم را از دست دادم، هنوز آن خاطره را نمی توانم از ذهنم پاک کنم (در آن دیدار سقف ورزشگاه ریخت و خیلی ها کشته و زخمی شدند.)

رفیق با قلعه نوعی، اما فقط پرسپولیس

من از بچگی پرسپولیسی بودم و حتی به خاطر این موضوع از برادران استقلالی ام بارها کتک خوردم! همین مسئله باعث شد نسبت به استقلال نگاه دیگری داشته باشم و حتی فکر این را نکنم که روزی به استقلال بروم. هیچ وقت به استقلال نمی روم، البتهت برخورد بدی با من در پرسپولیس نشده. شاید اگر سپاهان این فصل به من احتیاج داشت، تصمیم دیگری می گرفتم؛ این را گفتم که بگویم هیچ وقت به استقلال نمی روم. یادم نمی رود که در یک دربی که بزیک برای پرسپولیس گل زد و پرسپولیس برنده شد چه کتکی از برادران استقلالی ام خوردم. آنها تحت هر شرایطی استقلالی هستند. آن روزهای کودکی در ذهن من نقشی بسته، اما الان دیگر نمی توانند مرا کتک بزنند، چون می دونید دیگه...

بهترین مربیان

کرانچار، لوکا بوناچیچ، اکبر میثاقیان، فرهاد کاظمی و... مربیانی بودند که من روزهای خوبی با آنها داشتم، اما در آن ۲ سالی که با قلعه نوعی در سپاهان کار کردم، خیلی چیزها یاد گرفت. آن سال ها، تنها سالی بود که مندر آرامش مطلق به فوتبال، زندگی و تمرینم پرداختم، واقعا در زندگی فوتبالی و غیرفوتبالی من، آن سال ها تاثیر فراوانی داشت. بدون اغراق می گویم، بهترین دوران را در دوسالی که با قلعه نوعی کار کردم، پشت سر گذاشتم.

قلعه نوعی حس برتری جویی را در ما ایجاد کرده بود، طوری که باعث شد، ما الهلال را در خانه خویش شکست بدهیم. قلعه نوعی بارها با من حرف زد. چون در فوتبال من بازیکن عصبی هستم، حتی در تمرین و مسابقه دوستانه وقتی به عنوان کاپیتان صحبت می کردم، سریع من را از زمین بیرون می کشید یا می گفت دور زمین بدو. قلعه نوعی یک بار در جمع گفت اگر تو به اعصابت مسلط باشی من در ۴۰ سالگی هم به تیم ملی دعوتت می کنم و فیکس بازی می کنی.

دایی، اسیر حاشیه شد

به نظر من هرکسی که علی دایی را به عنوان سرمربی پرسپولیس انتخاب کرده بود، بزرگ ترین لطف را به پرسپولیس داشته است. دایی، هم با بازیکنان رفاقت داشت و هم همه، او را قبول داشتند. او چه باشد و چه نباشد برایش آرزوی موفقیت می کنم. دایی بازیکن بزرگی بوده و حق بزرگی بر گردن فوتبال ایران دارد. او در پرسپولیس اسیر حاشیه های زیادی شد وگرنه، او همان کسی است که سال قبل با دست خالی سهمیه آسیایی را برای پرسپولیس به دست آورد. او برای همیشه در قلب هواداران جای دارد.


اشتباه دوران ورزشی

بزرگ ترین اشتباه دوران ورزشی ام این بود که 4 سال پیش پیشنهاد پرسپولیس را رد کردم. اگر آن موقع به پرسپولیس آمده بودم، شاید می توانستم در اروپا بازی کنم. من در سپاهان به جام و قهرمانی دست پیدا کردم، اما تمام موفقیت ها در حد لیگ ایران بود.

پرسپولیس کهکشانی

همین کلمه کهکشانی بیشترین ضربه را به پرسپولیس زد. اول فصل گفتند بازیکنان پرسپولیس بنز و پورشه گرفتند، اگر هرکسی از باشگاه پرسپولیس بنز و پورشه گرفته به ما هم بگوید. حتی در نانوایی هم به من می گفتند که این ماشینی است که فتح ا... زاده گفته از پرسپولیس گرفتی، یا رویانیان این ماشین را داده آن هم در حالی که ماشین من پلاک اصفهان بود و من اتومبیل را از باشگاه سپاهان گرفته بودم. حتی سایت ریاست جمهوری هم عکس من را با اتومبیلم منتشر کرد و گفت بازیکنان پرسپولیس پورشه گرفتند. همین مسائل به پرسپولیس ضربه زد، می گفتند بازیکنان پرسپولیس پول میلیاردی گرفتند، کدام پول؟ آنقدر در مورد ماشین صحبت کردند که مجبور شدم با آژانس رفت و آمد کنم.

بازیکن سال آسیا

من چند بار کاندیدای کسب عنوان بهترین بازیکن آسیا شدم. به خصوص در آن 8 سالی که در سپاهان بازی می کردم و با این تیم افتخارات زیادی در ایران و آسیا کسب می کردیم. هیچ وقت بهترین بازیکن آسیا نشدم. الان دیگر به این موضوع فکر نمی کنم چون جوان ها هستند و ان شاءا... آنها انتخاب می شوند.

جام ملت های آسیا

ما تیم ملی خوبی داریم و بازیکنان مان از سطح بالایی برخوردارند. مربی بزرگی هم داریم و عملکردمان در جام جهانی هم قابل قبول بود. ما می توانیم در این دوره از جام ملت های آسیا یکی از مدعیان باشیم و پس از سال ها به مقام قهرمانی دست یابیم. البته ما رقبای سرسختی داریم... کره جنوبی، ژاپن و استرالیای میزبان هم برای قهرمانی می آیند.

مازندران، یک زمین چمن خوب ندارد!!

مهم ترین منابع طبیعی در کشور در مازندران سرسبز است، بعد یک زمین چمن خوب در این استان وجود ندارد! تازه زمین وطنی را هم چمن مصنوعی کردند. چون کارخانه های از فوتبال حمایت نمی کنند، من حاضرم نصف پرسپولیس از تیم شهرم پول بگیرم اما آنجا بازی کنم!! ۱۰ سال است نتوانستم درست و حسابی فامیل هایم را ببینم چون بیرون از استانم بازی می کنم. امیدوارم یک مدیریت خوب ورزشی در استان در راس کار قرار بگیرد تا جوان های شایسته و بااستعداد مازندرانی بتوانند به حق خود در فوتبال ایران برسند، البته امیدوارم، گرچه می دانم نمی شود.

دورویی و ریا در فوتبال

آنقدر در این فوتبال، دورویی و ریا دیدم که بعد از پایان فوتبالم ۵،۶ سال دورش را خط خواهم کشید و شاید حتی برای دیدن بازی ها به ورزشگاه هم نروم. باور کنید جو بسیار سنگینی روی ذهن ما وجود دارد و خیلی اذیت می شویم. برای همین به یک استراحت طولانی نیاز دارم و شاید پس از خداحافظی ام به فوتبال برنگردم.

دریا و دنیز

هروقت از فوتبال فارغ می شوم همه وقتم را صرف خانواده ام و دو دخترم می کنم. «دریا و دنیز» دو دختر من هستند که رنگ و بوی خاصی را به زندگی ام داده اند. من عاشق دخترانم هستم و برایم هیچ لذتی بالاتر از بودن در کنار خانواده ام نیست.

سال های رویایی در زاینده رود

من با سپاهان پنج- شش جام گرفتم سال های خیلی خوبی با این تیم داشتم و از سپاهان به تیم ملی رسیدم. حضور قدرتمندانه ای هم در جام باشگاه های آسیا داشتیم و توانستیم تا فینال این رقابت ها برسیم، اما در ژاپن بازی را باختیم و جام قهرمانی از دست مان پرید. در مجموع، سال های خاطره انگیزی در اصفهان داشتیم و بیشتر اوقات هم درگیر تمرین و اردو بودم. خوب خاطرم هست، یکبار سه دوره پشت سر هم اردو بودیم. آن زمان بچه ام چهار دست و پا راه می رفت وقتی برگشتم، به طور کامل راه افتاده بود!

فضای مجازی

خیلی اهل مصاحبه نیستم و نمی خواهم هر روز در روزنامه ها و خبرگزاری ها دیده شوم. از طرفی هم ارتباط با مردم را دوست دارم و از این که با هواداران در ارتباط هستم لذت می برم. برای همین گاهی در اینستاگرام یادداشت هایی را می گذارم و همیشه با لطف مردم مواجه می شوم.

مرتضی پاشایی

خیلی حیف شد که این هنرمند ارزنده کشورمان خیلی زود از میان مان رفت. من هم عاشق صدای او بودم و هم به شخصیت مرتضی علاقه داشتم. او محبوب دل مردم بود و این موضوع در تمام مدت درمانش مشهود بود. وقتی خبر فوت او را شنیدیم، دید که مردم چگونه برایش سنگ تمام گذاشتند. امیدوارم روحش شاد باشد و مطمئن باشید که صدای او ماندگار شد.

من دربی بازم

به نظرم با توجه به روحیاتی که دارم یکی از دربی بازترین بازیکنان پرسپولیس هستم. همیشه برای این بازی روحیه خوبی دارم و دیدید که چطور بازی باخته را با برد عوض کردیم. حتی وقتی ده نفره شدیم، قافیه را نباختیم و به آنچه که استحقاقش را داشیتم رسیدیم. بازیکن بداخلاق یا خنثی برعکس اندام و هیکلم نیستم، ولی معتقدم فوتبال یعنی درگیری و بازی فیزیکی، من محکم فوتبال بازی می کنم و برای همین برخی ها تصور می کنند که بازیکن خنثی هستم. خشونت من روی توپ است تا بازیکن، البته گایه اوقات هم که جوگیر شوم، توپ و بازیکن را یکجا می زنم!