باید از این نابغه ترسید!

فرارو: میگویند او استعدادی خارق‌العاده دارد. تا حدی که انسان را می‌ترساند. بازیگری جوان که توانسته بی مرزی توانایی‌هایش را به همگان نشان دهد. آنقدر به خوبی نقش نابغه‌ها را بازی می‌کند که می‌گویند نکند در زندگی واقعی هم یک نابغه است؟!

بندیک کامبربچ (Benedict Cumberbatch) از خانواده‌ای سینمایی به حرفه بازیگری پا گذاشته است. پدر و مادرش هر دو بازیگران موفقی در دوره خود بودند. او تا به امروز نقش‌های بسیاری در تئاتر، تلویزیون و سینما ایفا کرده است. او در بهترین مدرسه و دانشگاه‌های انگلستان هنر و بازیگری خوانده و حال یکی از محبوب‌ترین بازیگران انگلستان است. صدای اژدها بوده، جای کارآگاه نابغه بازی کرده و حتی طرفداران فیلم‌های پیشتازان فضا را هم به وجود آورده است. بازی او آنچنان مورد توجه قرار گرفت که مجله تایم نام او را در میان ۱۰۰ چهره تاثیرگذار خود در سال ۲۰۱۴ قرار داد.

«بندیکت کامبربچ» شاید یکی از عجیب و سخت‌ترین اسم‌هایی باشد که تا به امروز شنیده‌ایم. حتی پدر بندیکت هم نام میانی خود، «کارلتون» را برای فامیلش برگزید تا راحت‌تر باشد. اما بندیکت اصرار داشت که نام کامبربچ را مورد استفاده قرار دهد. شاید همین نشانه‌ای بود از آن که او می‌خواست متفاوت باشد. نه تنها اسمش، بلکه به تصویر کشیدن کسانی که آنان را بازی می‌کند.

کامبربچ ۳۸ ساله ستاره شدنش را به تلویزوین مدیون است. او برای اولین بار در سریال «ضربان قلب» بر جلوی دوربین رفت و خیلی زود به چشم آمد. اما زمانی که نقش «استیون هاکینگ» را در قیلم تلویزیونی «هاکینگ» بازی کرد بر سر زبان‌ها افتاد. او برای ایفای این نقش دوبار با هاکینگ دیدار کرد و کاندید دریافت جایزه بفتا (BAFTA) بهترین بازیگر مرد شد.

اما آنچه او را به یک ستاره تمام عیار تبدیل کرد نسخه‌ی امروزی شده اثر سر آرتور کانن دویل (Sir Arthur Conan Doyle) بود. تصویری که کامبربچ در این سریال از شرلوک هلمز افسانه‌ای به نمایش گذاشت آنچنان به دل مخاطبان نشست که حال به سختی می‌توان چهره او را از نام شرلوک هلمز جدا کرد.


صدای گیرا و نگاه نافذ او جانی تازه به داستان بخشید تا جایی که حال دیگر مردم آن کاراگاه نابغه را با نام کوچک صدا می‌زنند و می‌توانند در این دنیای امروزی تجسمش کنند.

شرلوک، کامبربچ را کاندیدای دریافت جوایز گلدن گلاب و اِمی کرد.

او در مورد نقشش می‌گوید: «نزدیک بود که این نقش را بازی نکنم. چون شخصیت سفت و سختی بود و به تمرکز خیلی بالایی نیاز داشت. من فکر کردم که آیا واقعا می‌خواهم در این مسیر قدم بردارم؟ اما الان خوشحالم که این نقش را بازی کردم. چون خیلی جالب است که تو نقش یک مشاور کارآگاه و در نظر دیگران یک دیوانه را بازی کنی.»

قبل از شرلوک او تنها یک بازیگر بود با قیافه‌ای عجیب. حتی چهره او را به شخصیت «Sid» کارتون عصر یخبندان تشبیه کردند. خودش در این باره می‌گوید: «من ظاهر عجیبی دارم. صورتی کشیده با گردنی بلند که تنها برای بعضی از نقش‌های یک هنرپیشه کاربردی است. پس راه حل من آن بود که بلیزهای یقه بلند بپوشم و در فیلم و یا سریال‌های دراما یقه پیرهنم را بالا بزنم. مثل شرلوک.»

کامبربچ قبل از سریال شرلوک هم چند نقش کوتاه و تکمیلی در سینما بازی کرده بود. نقش‌هایی کوتاه اما درخشان در فیلم‌های «تاوان» و «دختر دیگر اهل بولین». هنگامی که نام این فیلم‌ها را می‌شنوید چهره کامبربچ در میان بازیگران خودنمایی نمی‌کند. در کنار بازیگران زیاد و معروف این فیلم‌ها نباید هم این طور باشد. اما بازی او بی نقص بود. همین هم باعث شد تا راحت‌تر مسیر موفقیت را طی کند. مسیری که بعد از موفقیتش در سریال شرلوک کاملا تغییر کرد. دیگر این استیون اسپلیبرگ بود که او را برای بازی در فیلمش «اسب کارزار» انتخاب کرد، نقش ژولین آسانژ بنیان گذار سایت ویکی لیکس در فیلم «رکن پنجم» شخصا برای او نگه داشته شد و یا دیگر کارگردانان تردیدی برای حضور او در فیلم‌هایشان نداشتند. نقش‌هایی به او پیشنهاد می‌شد که رویای هر بازیگری بود.


او «ویلیام پیت» (William Pitt the Younger) سیاست مدار را به تصویر کشید. نقش دوست داروین، «جوزف هوکر» را در فیلم «خلقت» بازی کرد. او «ون گوک» را با بازی‌اش زنده کرد. در فیلم «تعمیرکار، خیاط، سرباز، جاسوس» یک جاسوس حرفه‌ای بود. بازی در نقش یک جاسوس برای بندیکت شوق فراوانی داشت چون او از بچگی دوست داشت تا در یک نقش اینچنینی بازی کند. او می‌گوید: «جاسوس بودن برای یک بازیگر آب و غذاست چون ما دوست داریم که مدام نقاب عوض کنیم و جای یک نفر دیگر بازی کنیم.»

شاید نشان این که بازیگری تواناست و یا برای نقشی مناسب است آن است که شما نتوانید هیچ فرد دیگری را به جای او مجسم کنید و یا هنگامی که نام آن فرد آورده می‌شود تصویر آن بازیگر جلوی چشمان شما ظاهر شود. این اتفاقی است که برای بیشتر نقش‌های کامبربچ می‌افتد. کسی که ید طولایی برای به تصویر کشیدن افراد و یا به عبارتی نابغه‌های دنیا دارد.

هرچند برخی از منتقدان بر این باورند که او در تمام این مدت تنها یک نوع تقش را به تصویر کشیده است؛ زندگی نابغه‌هایی که هرچند متفاوت از مردم عادی هستند اما مشکلات زندگیشان هم بیشتر است.

اما در مقابل این انتقاد نیز برخی اعلام کردند که او نه تنها توانایی این را داشته که شخصیت تک تک این نابغه‌ها را به صورت جداگانه و بی نقص به تصویر بکشد، بلکه روش‌ها و زندگی‌های متفاوت آنان را نیز به نمایش گذاشته است. هر نقش او با دیگری متفاوت است و پیچیدگی‌های خاص خودش را دارد. خودش در این باره گفته: «همه چیزهایی که درباره تکنیک و متد می‌گویند چرت است. من باید سخت کار کنم تا برای هر نقش یک ویژگی خلق کنم.»

کامبربچ برای آخرین نابغه به تصویر کشیده نامزد جایزه دریافت اسکار است.


او در آخرین فیلم خود «بازی تقلید»، «آلن تورینگ» را بازی می‌کند. او که یک ریاضی دان است با ساخت دستگاهی طی جنگ جهانی دوم موفق می‌شود تا پیام‌های محرمانه نیروی دریایی ارتش آلمان را رمزگشایی کرده و جلوی بسیاری از حمله‌ها مورد نظر آلمان را بگیرد.

این ریاضی‌دان نابغه توانست روند تاریخ را با اختراع خود تغییر دهد اما به جای آن که از او تقدیر شود به علت تمایلات همجنسگرایانه‌اش محکوم شد.

کامبربچ آنقدر نقش نابغه‌ها را به خوبی بازی کرد که حال از او به عنوان یک نایغه یاد می‌شود. کسی که همچون شرلوک با آن نگاه نافذ تمام اتفاق‌های دنیای اطرافش را تحت نظر دارد. کالین فرث (Colin Firth) هم بازی‌اش در فیلم «تعمیرکار، خیاط، سرباز، جاسوس» درباره‌اش گفته «یکی باید جلوی او را بگیرد.» به عقیده او بندیکت به طرز هشدار دهنده‌ای با استعداد است.

به گفته خودش اما او با این همه تجربه موفق هنوز آنچه که لایقش هست را به دست نیاورده. او می‌گوید: «مردم میگن "این بزرگ‌ترین لحظه زندگی توست". خب باید بگم که من به "لحظه‌ها" در زندگی اعتقادی ندارم. من به یک چیز دنباله‌دار اعتقاد دارم و می‌خواهم این کار را تا ۵۰ سال آینده ادامه دهم. البته اگر تا آن زمان زنده بمانم.»

برخی منتقدان هم بر همین باورند که هیچ نقشی نیست که او از پسش برنیاید. حال می‌خواهد یک نابغه باشد و یا یک موجود ترسناک در سه گانه هابیت‌ها؛ همین امر او را به یکی از موفق‌ترین بازیگران دوره حاضر تبدیل کرده است. به قول «فرث»، کسی که باید از استعدادش ترسید.