از در آغوش گرفتن مادر چاوز تا قدم زدن با کری

هفته نامه امید جوان:

سفر به تهران پیش از اعدام

یکی از جنجالی ترین سفرهای صورت گرفته، مربوط به دیدار نیکلای چائشسکو رئیس جمهوری وقت رومانی به تهران در دی ماه 1368 خورشیدی بود. رئیس جمهور کمونیست رومانی چند روز پس از بازگشت از سفرش به ایران و دیدار با مقامات بلندپایه وقت از جمله اکبر هاشمی رفسنجانی، به دست انقلابیون محاکمه و اعدام شد.

در پی این تحولات نمایندگان مجلس شورای اسلامی با پرسش از علی اکبر ولایتی، وزیر امور خارجه وقت، خواهان پاسخگویی او در قبال دعوت از «دیکتاتور مخلوع رومانی» به تهران شدند. در پی اعتراضات بی سابقه به وزارت امور خارجه ایران و شخص دکتر ولایتی، سفیر وقت ایران در رومانی به دلیل اینکه «گزارش جامعی درباره اوضاع داخلی رومانی در آستانه سفر چائوشسکو به تهران ارایه نداده بود» کنار گذاشته و برای توضیح به تهران فرا خوانده شد.


شایعه و تکذیب در حاشیه مراسم تدفین پاپ

سید محمد خاتمی، رئیس جمهوری پیشین ایران، چندین بار به دلیل سفرها و دیدارهای خارجی خود مورد مواخذه محافظه کارانی قرار گرفت که هنوز اصول گرا خوانده نمی شدند و حرف و حدیث های گوناگونی در مورد حضور او در خارج از کشور به وجود آمد. خاتمی در جریان آخرین سفر اروپایی خود در دوران ریاست جمهوری اش در مراسم خاکسپاری پاپ ژان پل دوم حضور پیدا کرد.

در آن مراسم رهبران سیاسی بیشتر کشورهای دنیا حضور داشتند. حواشی آن سفر برای خاتمی به همین ماجرا مربوط می شد و اینکه رسانه هایی مدعی مواجهه و حتی دست دادن ناخواسته رییسان جمهور اسراییل و ایران شدند. گویا آقای خاتمی ناگهان با فردی رو به رو شده بود که به فارسی و با لهجه یزدی با او صحبت می کرد. البته این گزارش ها را مقام های رسمی دولت ایران تکذیب کردند.


داووس خبرساز

خاتمی یک بار دیگر هم به دلیل سفری به اجلاس داووس مورد حمله قرار گرفت. این جنجال در سال ۱۳۸۸ و زمانی اتفاق افتاد که روزنامه کیهان مدعی شد خاتمی در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ با حضور در اجلاس داووس با جورج سورس، سرمایه دار یهودی، دیدار کرده است. هرچند دفتر آقای خاتمی این ادعاها را تکذیب کرد اما مخالفان او در سال های گذشته از این ادعا به عنوان عاملی برای سرزنش رئیس جمهور پیشین ایران استفاده کرده اند. یکی از آخرین نمونه ها، سخنرانی حسین شریعتمداری، مدیر مسئول روزنامه کیهان، در آذرماه گذشته در دانشگاه تهران بود. شاید کیهان در این سال ها هزار بار این ادعا را تکرار کرده باشد! آن قدر که تکذیب ها هم کارگر نیفتد!


دست دادن در استانبول

یکی دیگر از دیدارهای پرحاشیه خاتمی زمانی اتفاق افتاد که پس از چاپ کاریکاتورهایی در روزنامه ای دانمارکی، رئیس جمهوری پیشین ایران با اندرس فوگ راسموسن، نخست وزیر وقت دانمارک در اجلاس «اتحاد تمدن ها» در استانبول دست داد. در آن زمان دست راست راسموس شکسته بود و به همین دلیل خاتمی دست چپ او را فشرد که از او به دلیل اصرار در دست دادن با نخست وزیر کشوری به خشم آمده بودند.


دیدار با دشمن دیروز

در دوران وزارت کمال خرازی، حضور برخی مهمانان خارجی باعث دردسر برای وزیر خارجه وقت ایران شد. یکی از این میهمانان ناجی صبری، وزیر امور خارجه وقت عراق بود که سال ۱۳۸۱ به ایران سفر کرد و پیام کتبی صدام حسین را به همتای ایرانی خود داد. وزارت امور خارجه و دولت ایران به خاطر این دیدار با نقدهای زیادی در داخل کشور روبرو شدند.

البته کمال خرازی و همتای عراقی اش یک ماه پیش از دیدار تهران، در نیویورک با هم دیدار کرده بودند. هرچند در آن زمان بیش از یک دهه از پایان جنگ ایران و عراق می گذشت اما دو کشور هنوز روابط دیپلماتیک مناسبی نداشتند. در پایان آخرین دیدار ناجی صبری از تهران که تنها چند هفته پیش از حمله به عراق بود، نمایندگان مجلس، کمال خرازی را تهدید کردند اگر باز به عراق برود استیضاح خواهدشد.


احمدی نژاد در نیویورک

محمود احمدی نژاد که پس از خاتمی از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ ریاست جمهوری ایران را بر عهده داشت به همان میزان که تعداد سفرهای خارجی بیشتری نسبت به دیگر رئیس جمهورهای ایران انجام داد، با انتقادهای بیشتری هم مواجه شد. سال ۱۳۸۲ احمدی نژاد برای شرک در شصت و دومین اجلاس سالیانه مجموع عمومی سازمان ملل به نیویورک رفت.

او در آن سفر خواهان بازدید از محل حملات یازهم سپتامبر شد اما این درخواست او رد شد. سخنرانی احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا و حاشیه های آن نیز با انتقادهای فراوانی در داخل ایران مواجه شد. پیش از سخنرانی احمدی نژاد، رئیس دانشگاه کلمبیا به شدت از مواضع سیاسی رئیس دولت ایران و نقض حقوق بشر در این کشور انتقاد کرد.


سفر بدون استقبال و دیدار رسمی

سال ۱۳۸۷ زمانی که احمدی نژاد برای شرکت در اجلاس سازمان خواربار و کشاورزی (فائو) به کشور ایتالیا وارد شد هیچ استقبال رسمی یی از او صورت نگرفت. سیلویو برلوسکونی، نخست وزیر وقت ایتالیا و پاپ بندیک شانزدهم هم درخواست های او برای دیدار را رد کردند و احمدی نژاد در نهایت توانست از میان سران کشورهای حاضر در اجلاس فقط با عبدالله واد، رئیس جمهوری وقت سنگال و یاسوئو فوکودا، نخست وزیر ژاپن دیدار داشته باشد. با وجود آنکه حامیان احمدی نژاد در ایران از این سفر هم به عنوان یک موفقیت یاد کردند اما بسیاری از مخالفانش حضور او را در اجلاس فائو به باد انتقاد گرفتند و آن را نشانه ای از انزوای سیاسی ایران در عصه بین المللی عنوان کردند.

محمود احمدی نژاد تابستان سال ۱۳۹۱ هم در سفری به برزیل برای شرکت در اجلاس ریو- ۲۰ با وضعیت مشابهی رو به رو شد. هیچ یک از مقام های دولتی به استقبال او نیامدند و رئیس جمهور برزیل- میزبان اجلاس- در ملاقات دوجانبه با محمود احمدی نژاد شرکت نکرد. مراسم استقبال او بدون تشریفات مرسوم و مراسم و بدرقه رسمی او با حضور شماری از نیروهای پلیس و گارد فرودگاه در یک عکس یادگاری با احمدی نژاد انجام شد.


تنش در الازهر

سفر احمدی نژاد به مصر پس از به قدرت رسیدن محمد مرسی، رئیس جمهوری پیشین این کشور، یکی از پرحاشیه ترین سفرهای مردی بود که سفر را به خاطر سفر دوست داشت فارغ از دستاوردهای احتمالی. او در این سفر با شیخ احمد الطیب (شیخ الازهر)، از مقام های دینی نهاد الازهر دیدار کرد که روند آن دیدار به شکلی بود که شیخ الازهر پس از آن در بیانیه ای مخالفت خود را با گسترش تشیع اعلام کرد. شیخ الازهر در واکنش به دیدار پرتنشی که با احمدی نژاد داشت حتی حاضر نشد در کنفرانس مطبوعاتی پس از آن شرکت کند. در آن زمان حمایت ایران از دولت بشار اسد در سوریه نیز باعث شد گروهی از معترضان سوری علیه احمدی نژاد تجمع کنند و حتی یکی از تجمع کنندگان تلاش کرد تا با پرتاب کفش به سوی احمدی نژاد اعتراض خود را نشان بدهد.


در آغوش گرفتن مادر چاوز

آخرین دیدار رسمی احمدی نژاد از یک کشور خارجی که در اسفند ۹۱ انجام شد و برای شرکت در مراسم درگذشت هوگوچاوز صورت پذیرفت، با واکنش منفی شماری از سیاستمداران و روحانیون قم مواجه شد. احمدی نژاد که پس از خبر درگذشت چاوز، یک روز عزای عمومی در ایران اعلام کرده بود، او را در پیامی به عنوان یکی از منجیان بشریت معرفی کرد که به همراه همه صالحان و مسیح بازخواهدگشت. پس از آن، رئیس جمهوری ایران به ونزوئلا رفتن و انتشار عکس های احمدی نژاد در حالی که مادر هوگو چاوز را برای دلداری دادن به او در آغوش گرفته بود، جنجالی دیگر به وجود آورد و حتی بسیاری از حامیان احمدی نژاد هم به انتقاد از عملکرد او در این سفر پرداختند.


و باز هم اسرائیل

یه غیر از خود احمدی نژاد که سفرهای پرحاشیه فراوانی داشت، یکی از وزیران او هم، در سفری به امان پایتخت کشور اردن جنجال آفرین شد. محمدمهدی زاهدی، وزیر علوم دولت اول احمدی نژاد، به ادعای برخی منابع خبری در سال ۲۰۰۸ در حاشیه کنفرانس سزامی در اردن با همتای اسرائیلی خود دیدار کرد.

هرچند این دیدار از سوی مقام های ایرانی تکذیب شد اما انتشار عکس های مربوط به آن دیدار دردسرها و انتقادهای زیادی را برای آقای زاهدی به وجود آورد که برخی، دلیل اصلی حضور نیافتن او در دولت دوم احمدی نژاد را با آن مرتبط می دانند. او اکنون از نمایندگان مجلس نهم است.
(این خبر را رسانه های خارجی منتشر کردند و «امید جوان» تنها نقل می کند و به منزل تایید قطعی نیست).