ایلان ماسک؛ دیوانه‌ای با ایده‌های خارق العاده و قابل دستیابی

وب‌سایت دیجی رو - مهران کریمی: گاهی مواقع ایلان ماسک دیوانه به نظر می‌رسد. مانند زمانی که او درباره‌ی مسائلی از این دست صحبت می‌کند: انفجارهای هسته‌ای در مریخ که باعث گرم‌تر شدن سطح آن سیاره می‌شود، ساخت یک تونل زیر لس آنجلس برای کاهش تراکم یا ایجاد نوع جدیدی از حمل و نقل که می‌تواند جابجایی صدها کیلومتر را در عرض چند دقیقه فراهم کند.

ماسک، بنیانگذار و مدیرعامل شرکت‌های بزرگی نظیر تسلا، اسپیس ایکس و بورینگ کمپانی، پروژه‌های مختلفی را تا به امروز به اجرا درآورده که به نظر شبیه به یک فیلم علمی تخیلی هستند. جای تعجب نیست، مرز بین علم و یک فیلم علمی-تخیلی مثل یک مایع شفاف است. در واقع ایده‌های ایلان ماسک مبنای علمی دارند و می‌توانند عملی باشند.

به طور مثال چند سال پیش بحث راکت‌های قابل استفاده‌ی مجدد باورنکردنی بود. در حال حاضر به لطف دستیابی شرکت اسپیس ایکس، آن‌ها عادی شده‌اند. حفر تونل زیر شهر‌ها؟ بورینگ کمپانی یک تونل آزمایشی را زیر دفتر مرکزی اسپیس ایکس در هاثورن کالیفورنیا حفر کرده است.

متاسفانه ایده‌های غیرعادی تنها چیزهایی نیستند که از ماسک دیده‌ایم. او در سال گذشته، به خاطر توئیت‌های حاشیه‌ساز خود در مورد خودرو برقی تسلا با وزارت دادگستری و کمیسیون بورس آمریکا درگیری پیدا کرده بود. وی همچنین از عبارتی توهین آمیز در توئیتی که در مورد کودکان تایلندی محبوس شده در غار بود، استفاده کرده بود.

در هر صورت ما در این مقاله می‌خواهیم به معرفی مهم‌ترین ایده های ایلان ماسک در زمینه‌های علمی بپردازیم.

گرم کردن مریخ

گرم کردن مریخ مثل یک ظرف غذا نیست. اگر می‌خواهید آن را گرم کنید، باید با یک بمب هسته‌ای این کار را انجام دهید!

در سال 2015، ماسک در برنامه‌ی تلویزیونی «آخر شب با استیون کولبرت» گفت که اگر می‌خواهیم به مریخ برویم، ما باید دمای آنجا را افزایش دهیم. یک راه سریع برای انجام این کار، رها کردن بمب‌های هسته‌ای در قطب‌های مریخ است تا یخ را ذوب کرده و گازهای گلخانه‌ای نظیر دی اکسید کربن را به جو تبدیل کند و بدین شکل، روند گرمایش سیاره سرخ آغاز شود. ایده‌ی دیگر، ساخت کارخانجاتی به منظور ساخت گازهای گلخانه‌ای است.

از آنجایی که ماسک بر روی این ایده‌ی خود تأکید دارد،‌ مقالات و مطالعه‌های مختلفی منتشر شده که نشان می‌دهد آیا چنین مفهومی امکان پذیر یا مؤثر است و آیا دی اکسید کربن به مقدار کافی برای انتشار در این سیاره وجود دارد یا خیر. مایکل شارا، مدیر بخش فیزیک نجومی موزه تاریخ طبیعی آمریکا در سال ۲۰۱۵ به شبکه‌ی NBC گفته است: «در مجموع ایده‌ی خوبی است. اما آیا اینکه جواب می‌دهد یا خیر، نیازمند تخصص بسیار بالاییست که من بعید می‌دانم کسی به چنین سطح از اطلاعات رسیده باشد تا بخواهد جواب این سوال را بدهد.»

رفتن به زیر زمین

در دسامبر ۲۰۱۶، ماسک توئیت کرد: «ترافیک من را دیوانه کرده است. می‌خواهم یک تونل بسازم و فقط حفاری را شروع کنم». همین برای عملی کردن یکی از ایده‌های ایلان ماسک کافی بود.

این توئیت، آغازی بر بورینگ کمپانی بود که در تلاش برای کاهش تراکم ترافیک در لس آنجلس، با استفاده از انتقال اتومبیل‌ها به شبکه‌ای در زیر شهر و رساندن آن‌ها با سرعت ۲۴۰ کیلومتر در ساعت به مقصد است. رام امانوئل، شهردار شیکاگو در ماه ژوئن ۲۰۱۸ وقتی صحبت از امکان‌سنجی مسیر یک تونل پرسرعت به فرودگاه O'Hare شد که سفر در آن ارزان‌تر از سفر با یک تاکسی است، عنوان کرد: «در مورد قرار گرفتن یک مرد روی ماه تردیدهایی وجود دارد.»

ایده‌ی ماسک آنطور که تصور می‌کنید دیوانه‌وار نیست. حمل و نقل زیرزمینی چیز جدیدی نخواهد بود. احداث راه آهن متروپولیتن لندن در سال 1863 بازمی‌گردد. متروها، بخشی از زندگی روزمره میلیون‌ها نفر در سراسر جهان هستند. حالا ماسک یک مسیر 3 کیلومتری آزمایشی را زیر دفتر مرکزی شرکت اسپیس ایکس حفر کرده است. این مسیر طی یک رویداد ویژه در 27 آذر افتتاح خواهد شد.

بر اساس گزارش منتشر شده توسط Quartz در آگوست 2017، حفر تونل‌های مختص این پروژه در ایالات متحده هزینه‌ی زیادی دارد. دومین تونل در ژانویه 2017 در منهتن افتتاح شد که ساخت آن 2،73 میلیارد دلار هزینه روی دست بورینگ کمپانی گذاشت.

راه‌اندازی هایپرلوپ

روزی، سفر به یک شهر دیگر می‌تواند مستلزم رفتن به یک کابین که داخل لوله‌ی بزرگ بدون هوا و حرکت با سرعتی بیش از 1،200 کیلومتر در ساعت است، باشد.

ایلان ماسک با راه اندازی شرکت هایپرلوپ آلفا در سال 2013، از علاقه‌ی خود به ساخت مسیرهای هایپرلوپ پرده برداشت که می‌توانند تراکم ترافیک را در برابر رشد جمعیت کاهش دهند، مردم را سریع‌تر از جایی به جایی دیگر انتقال دهند و بخش‌های بیشتری از جهان را به یکدیگر اتصال دهند. در حالی که به نظر می‌رسد هایپرلوپ، یکی از آخرین علاقه‌مندی‌های این دانشمند دیوانه باشد، اما چنین فناوری چیز خیلی جدیدی هم نیست.

ژاپن در سال ۱۹۶۴ قطارهای پرسرعتی را راه‌اندازی کرد که می‌توانستند با سرعتی در حدود ۱۶۰ کیلومتر در ساعت حرکت کنند. این قطارها نه تنها توکیو و اوزاکا را به یکدیگر متصل کردند، بلکه باعث دسترسی آسان‌تر کسانی که در نقاط دورتری زندگی می‌کنند، به این دو شهر بزرگ را نیز شدند.

ما همه «استارمن» هستیم

در فوریه ۲۰۱۸، اسپیس ایکس موشک فالکن هوی خود را پرتاب کرد. ماسک، خودرو شخصی تسلای خود را نیز با آن به فضا فرستاد. این خودرو یک راننده نیز داشت: یک مانکن به نام «استارمن».

پس از چندی، خودرو تسلای ماسک با استارمن در فضا معلق شدند و آهنگ دیوید بویی در فضای تهی جهان پخش شد. شیرین‌کاری ایلان ماسک، سبکی از بازاریابی است که باعث می‌شود تمام چشم‌ها به سوی این شرکت معطوف شود. چه کسی حالا دوست ندارد با تسلا همکاری کند؟ با این حال، به نظر می‌رسد مردم شیفته‌ی فضانورد مانکنی اسپیس ایکس نیز شده‌اند.

راس کلِین، مدیرعامل شرکت انجمن بازاریابی آمریکا اشاره کرده است که استارمن در یک ماشین قرمز که آرنجش را از آن انداخته بیرون، خیلی خونسرد به نظر می‌رسد. کلِین می‌گوید خودروی تسلای فرستاده شده می‌تواند به جاده 66 برود. اما فراتر از این، استارمن یک پیام در مورد سفر پرماجرای خود به مریخ فرستاده است. کِلین می‌گوید: «این هدف ماسک است که به رویای مردم برای یک آینده‌ی حماسی که می‌خواهند کمک کند و در این راه استارمن نقش اساسی را ایفا می‌کند.»