ابهام درباره پناهندگی ملی‌پوش جودو

روزنامه شرق: مهاجرت ورزشکاران ایرانی به خارج از کشور و تغییر تابعیت آنها، مدت‌هاست به یکی از بحث‌های تکراری و ناامیدکننده ورزش تبدیل شده است. کشتی، جودو، قایق‌رانی، شطرنج، شمشیربازی، نجات غریق و تکواندو رشته‌هایی بوده‌اند که در ١٠ سال گذشته ورزشکاران آنها به دلایل مختلف فرار را بر قرار ترجیح داده‌اند. در این میان، سهم پناهندگی جودوکاران بیشتر از سایر رشته‌ها بوده است.

به‌تازگی نیز خبر بازنگشتن محمد رشنونژاد، جودوکار وزن منهای ٦٠ کیلوگرم از رقابت‌های گرندپری هلند، فدراسیون جودو را با حاشیه مواجه کرده است. این مسابقات عصر یکشنبه گذشته به پایان رسید و تیم ملی صبح روز گذشته به تهران بازگشت. این تیم در حالی وارد تهران شد که رشنونژاد همراه بقیه ملی‌پوشان نبود.

برنگشتن او به کشور، باعث شده شایعه پناهنده‌شدنش در هلند بر سر زبان‌ها بیفتد. امیرحسین سیاحی، دبیر فدراسیون جودو، دراین‌باره می‌گوید: «فدراسیون هنوز اطلاعی از وضعیت جودوکار جا‌مانده در هلند ندارد و به‌محض کسب اطلاع، مردم را در جریان خواهیم گذاشت. ساعتی قبل از سفر به تهران، اعضای تیم برای خرید از هتل خارج شدند و پس از بازگشت به هتل، متوجه غیبت محمد رشنونژاد شدیم. پیگیری سرپرست و سرمربی تیم برای پیداکردن رشنونژاد به نتیجه نرسید و الان هم اطلاعی نداریم که این جودوکار مفقود شده یا در کل چه سرنوشتی دارد».

در همین رابطه، پدر این جودوکار در گفت‌وگوی کوتاه با خبرنگار فارس، ضمن تأیید بازنگشتن فرزندش از هلند، تأکید کرد سرنوشت نهایی او تا چند روز آینده مشخص خواهد شد. شنیده‌ها حاکی از آن است محمدرضا رودکی، مدیر تیم‌های ملی جودو، در هلند مانده تا این ملی‌پوش را پیدا کرده و به تهران بازگرداند. سیاحی با اشاره به این موضوع ادامه می‌دهد: «رودکی به‌عنوان سرپرست اعزام شده بود که در هلند ماند تا از طریق سفارت و پلیس محلی، کارهای مربوط به یافتن رشنونژاد را انجام دهد. رودکی به‌عنوان سرپرست به همراه تیم اعزام شد و در آخرین لحظه قبل از سفر، مسئولیت نماینده حراست هم به او واگذار شد».

خبر احتمال پناهندگی محمد رشنونژاد روز گذشته بازتاب زیادی پیدا کرد؛ طوری‌که خبرنگاران در حاشیه همایش کمیته‌های پزشکی فدراسیون‌های ورزشی از محمدرضا داورزنی، معاون قهرمانی وزارت ورزش‌و‌جوانان هم خواستار توضیح هرچه بیشتر درباره این قضیه شدند.

او دراین‌باره گفت: «هنوز مسئله پناهندگی رشنونژاد قطعی نیست. در صحبتی که با درخشان، رئیس فدراسیون جودو، داشتم، او گفت فعلا بحثی اتفاق نیفتاده است. البته از این‌گونه اتفاقات در سال‌های گذشته در رشته‌های مختلف رخ داده است که گهگاه ورزشکاری بعد از حضور در تورنمنتی در کشوری می‌ماند و سپس به کشور مراجعه می‌کند. امیدوارم درباره این جودوکار نیز این مسئله جدیت نداشته باشد». داورزنی هم مانند سایر مدیران قبلی ورزش نمی‌داند با معضل بزرگ پناهندگی ورزشکاران ایرانی باید چگونه برخورد کرد. او صحبت‌هایش را این‌گونه ادامه داد: «در سال حدود ۱۶ تا ۱۷‌ هزار ورزشکار، مربی و سایر مسئولان برای حضور در یک تورنمنت از شورای برون‌مرزی مجوز می‌گیرند و بعضا شاهد روی‌دادن چنین اتفاقاتی هستیم. به هر صورت، در آخرین بحثی که با درخشان، رئیس فدراسیون جودو، داشتم او هنوز به صورت قطعی این مسئله را عنوان نکرده است».

مسئولان ورزش در برخورد با چالش پناهنده‌شدن ورزشکاران ایرانی راه‌حل خاصی پیدا نکرده‌اند. همیشه بعد از اینکه ورزشکاری تصمیم به پناهنده‌شدن می‌گیرد، یا در اقدامی مشابه فردی مثل رودکی را مأمور بازگرداندن او می‌کنند یا اینکه تلفنی از او می‌خواهند به کشور برگردد؛ درست مثل حرکتی که با محسن حاجی‌پور، عضو تیم ملی کشتی فرنگی کردند؛ حاجی‌پور دو سال پیش در جریان مسابقات جام جهانی لاس‌وگاس همراه تیم به ایران نیامد تا اینکه بعد از چند روز، مسئولان فدراسیون توانستند او را مجاب کنند به کشور برگردد. حاجی‌پور که نفر دوم وزن ٥٩ کیلوگرم تیم ملی فرنگی بود، در حالی به ایران برگشت که این اتفاق باعث شد تا ورزش قهرمانی برای او تمام شود؛ چراکه کادر فنی دیگر او را به اردوها دعوت نکرد.

برخلاف حاجی‌پور، در دیگر موارد تلاش برای برگرداندن ورزشکار ناپدیدشده نتیجه نداد. موضوع پناهندگی تنها محدود به ورزش نیست و در سایر حوزه‌ها هم رخ می‌دهد. در ورزش هنگام سفر تیم‌های ورزشی به برخی کشورهای اروپایی خاص این اتفاق بیشتر می‌افتد. جودو هم پیش از این چندین‌بار سابقه ناپدیدشدن ورزشکارانش را داشته است.

محسن غفار و وحید سرلک از ورزشکاران باسابقه تیم ملی جودو بودند که در سال‌های ٩٠ و ٩١ از کشور آلمان تقاضای پناهندگی کردند. هر دوی این جودوکاران مدعی شدند به دلیل مشکلات مالی و اختلاف‌نظر با مسئولان فدراسیون، تصمیم به مهاجرت گرفته‌اند. بعد از آنها، احسان رجبی دیگر عضو تیم ملی جودو ایران نیز به دنبال کنار‌گذاشته‌شدن از اردوی تیم ملی، راهی آمریکا شد. امیر شیخ‌حسینی هم به هلند رفت. سبحان رسولی و حسین خدامرادی نیز دو جودوکار تیم ملی جوانان بودند که آنها هم در سال ٩٢ درخواست پناهندگی خود را به لبنان دادند؛ اما بعد از مدتی گفته شد به کشور بازگشته‌اند.