مورد جدیدی که امسال از سبد خانواده‌ها حذف شد

روزنامه قدس نوشت: همه ساله با نزدیک شدن به فصل تابستان برنامه‌ریزی خانواده‌ها برای مسافرت آغاز و سفرهای داخلی و گشت و گذار به عنوان یکی از تفریحات خانواده‌ها صدرنشین نیازها می‌شود، اما امسال با توجه به گرانی‌های پیش آمده، این موضوع از حالا به دغدغه خانواده‌ها به ویژه سرپرستان خانواده تبدیل شده است.

حالا دیگر تصمیم برای یک سفر کوتاه هم به حساب و کتاب‌های دقیق نیاز دارد؛ بلیت‌ها گران، اقامت سخت و خرج سفر بیشتر از همیشه است ازاین‌رو خانواده‌ها ترجیح می‌دهند تعطیلات را در خانه بگذرانند و از آن سو هتلداران که چشم ‌به ‌راه گردشگران هستند با اتاق‌های خالی و قبض‌های سنگین تنها مانده‌اند.

متأسفانه شرایط جنگی امسال موجب شد در لابی بسیاری از هتل‌ها صدای گفت‌وگوهای مسافران جای خود را به سکوت بدهد؛ سکوتی که بوی نگرانی می‌دهد و حکایت از صنعتی دارد که دیگر سود نمی‌دهد.

زوال صنعت هتل‌داری

افزایش شدید قیمت‌ها سفر را از دسترس بخش قابل توجهی از جامعه خارج کرده و این وضعیت صنعت گردشگری داخلی و به تبع آن، هتل‌داری را با چالش‌های جدی مواجه خواهد کرد. کاهش درآمد خانوارها، اولویت‌بندی هزینه‌ها به سمت مایحتاج اساسی و حذف تفریحات لوکس که سفر در حال حاضر جزو آن محسوب می‌شود منجر به افت شدید تقاضا برای اقامتگاه‌ها شده است.

از سوی دیگر، هتل‌ها نیز با افزایش چشمگیر هزینه‌های عملیاتی از جمله بهای تمام شده مواد اولیه، حامل‌های انرژی، حقوق کارکنان و هزینه‌های نگهداری، با بحران سودآوری روبه‌رو هستند. این چرخه معیوب که در آن قدرت خرید مردم کاهش یافته و هزینه‌های تولید و ارائه خدمات افزایش می‌یابد، صنعت هتل‌داری را در سراشیبی ضرر و زیان قرار داده است.

حذف سفرهای داخلی و ریزش مسافر که حالا باید خسارت‌های جنگ تحمیلی را نیز به آن افزود شرایط را به گونه‌ای پیش برده که رئیس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران از آن به عنوان شرایط غیرعادی و البته نگران‌کننده یاد می‌کند.

جمشید حمزه‌زاده در گفت‌وگو با قدس کاهش سفرهای داخلی به دلیل جنگ و گرانی، افزایش سرسام‌آور هزینه‌های نگهداری تأسیسات، افزایش دستمزدهای کارکنان و سایر مشکلات را ریشه تعدیل نیرو در این صنعت و همچنین برون‌رفت بسیاری از هتل‌ها از دایره صنعت گردشگری عنوان می‌کند.

وضعیت هتل‌ها خوب نیست

رئیس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران با اشاره به اینکه وضعیت اقتصادی هتل‌ها خوب نیست، اظهار می‌کند: افزون بر ۵۰درصد هتل‌ها تعطیل و برخی هتل‌ها هم مجبور به تعدیل نیرو شدند، اگر این وضعیت به همین شکل پیش رود، حمایتی صورت نگیرد و دولت هم بی‌تفاوت بماند، مطمئناً با تعدیل گسترده‌ای روبه‌رو خواهیم بود چون اکنون هتل‌ها بدون استثنا همه زیان‌ده هستند.

خسارت‌های جنگ به صنعت هتل‌داری

وی می‌افزاید: با توجه به اینکه استان‌های جنوبی بیشترین ضریب اشغال را در زمستان و بعد عید دارند، جنگ موجب شد امسال اسفند و عید فرصت بهره‌برداری از بین برود. در اسفند تنها ۱۱درصد و در فروردین ۹درصد ظرفیت هتل‌های خوزستان اشغال شد. هنوز هشت هتل در اهواز تعطیل هستند. همچنین نوروز امسال فقط ۵درصد از ظرفیت هتل‌های بوشهر اشغال شد و فقط ۲۸هتل و هتل‌آپارتمان در عسلویه تعطیل شدند. همچنین ۱۰هتل در شهر بوشهر تعطیل و بسیاری از هتل‌ها نیمه‌فعال‌اند. بنا به بررسی‌های انجام شده جامعه حرفه‌ای هتلداران استان بوشهر تاکنون هزار و ۱۰۰ نفر بیکار شده‌اند.

۶۵ درصد هتل‌های هرمزگان تعطیل هستند

رئیس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران در مورد خسارت‌های هرمزگان بیان می‌کند: بنا بر بررسی تشکل هتلداران هرمزگان، ۶۵درصد هتل‌های استان یعنی ۲۸هتل هنوز تعطیل‌اند و نیروهایشان را برای دریافت بیمه بیکاری معرفی کرده‌اند. همچنین آسیب فیزیکی زیادی به هتل‌های هرمزگان وارد شده و ۶هتل تخریب شدند. میزان خسارت بیش از هزار میلیارد تومان برآورد شده است.

وی ادامه می‌دهد: در چهارمحال و بختیاری نیز ضریب اشغال نوروزی در عید امسال به نصف سال گذشته رسید و تنها ۲۵ درصد بود و به دلیل محدودیت مالی مردم، مراجعه به خانه‌های استیجاری در شهرهای مختلف از جمله شهرکرد و کوهرنگ افزایش داشت.

اقامتگاه‌های اصفهان در رکود مطلق

حمزه‌زاده در ادامه می‌گوید: بنا به بررسی جامعه حرفه‌ای هتلداران اصفهان، ۹۵درصد از هتل‌های این استان در طول جنگ تعطیل بودند. ضریب اشغال هتل‌های اصفهان در اسفند و فروردین ماه، با احتساب روزهای پس از آتش‌بس هم از ۵ درصد فراتر نرفت. این وضعیت، ۷ هزار میلیارد تومان خسارت به صنعت هتل‌داری اصفهان وارد کرده و هم‌اکنون نیز ۴۰ درصد از هتل‌های اصفهان هنوز تعطیل هستند.

کارکنان هتل‌های کیش بیکار شدند

وی با اشاره به بیکاری ۶ هزار نفر از کارکنان هتل‌ها در جزیره کیش اظهار می‌کند: این وضعیت ناشی از نبود پرواز به جزیره و خالی ماندن هتل‌ها در عین پرداخت هزینه‌های جاری بوده که منجر به تعطیلی کامل ۵۳هتل شده است.

رئیس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران با بیان اینکه میزان خسارت در این جزیره بسیار زیاد است، بیان می‌کند: هنوز ابعاد مختلف این خسارت‌ها مورد بررسی دقیق قرار نگرفته است.

فارس و خراسان در شرایط غیرعادی

رئیس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران همچنین با اشاره به ضریب اشغال ۲ درصدی هتل‌های فارس در نوروز امسال می‌افزاید: ۳۰ هتل در روزهای عید و قبل و بعد آن تعطیل بودند و ۱۰ هتل هنوز تعطیل هستند. با توجه به برآوردهای اولیه، این شرایط ۲ هزار میلیارد تومان خسارت به هتل‌داری استان فارس وارد کرده است.

حمزه‌زاده به استان خراسان رضوی که بیشترین هتل‌های کشور را در خود جای داده نیز اشاره می‌کند و می‌گوید: هتل‌داری این استان در جریان دو جنگ اخیر بیش از ۴ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان خسارت دیده است. در اسفند ماه ۱۰ درصد و در نوروز ۳۵ درصد ضریب اشغال هتل‌های مشهد بوده است. ۱۶ هتل در مشهد تعطیل شدند و معلوم نیست این رقم بیشتر نشود.

ریزش مسافر در استان‌های گیلان و مازندران

وی می‌افزاید: در استان‌های گیلان و مازندران که به نوعی مقصد پناهجویان جنگ هم بود، اوضاع با سال گذشته فاصله داشت. مازندران در مجموع اسفند و فروردین تنها ۵۰درصد ضریب اشغال داشت. اشغال هتل‌ها در گیلان معمولاً در طول عید بیش از ۸۵درصد بود که امسال به سختی به ۵۰درصد رسید. ضمن اینکه پس از عید این میزان بسیار کمتر شد و بنا به اعلام جامعه هتلداران گیلان، این روزها تنها ۶درصد از ظرفیت هتل‌های این استان اشغال شده است، در حالی که سال گذشته در این روزها ۶۰درصد ظرفیت پر بود.

ضریب صفر درصدی اشغال هتل‌ها در استان قم

رئیس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران در مورد هتل‌های استان قم می‌گوید: جامعه هتلداران آن استان اعلام کرده ضریب اشغال هتل‌ها در نوروز امسال صفر بوده است. گزارش شده است ۳۷هتل قم هم‌اکنون تعطیل هستند. ضریب اشغال دو ماه هم به ۵درصد نرسید. این وضعیت موجب به بار آمدن هزار و ۲۰۰ میلیارد تومان خسارت در صنعت هتل‌داری استان قم شده است. در اردبیل هنوز ۵۰درصد اقامتگاه‌های رسمی استان تعطیل هستند. ضریب اشغال عید در این استان گردشگری تنها ۴۵ درصد بود. در حالی که ۸۵ درصد ظرفیت اقامتگاه‌ها در عید ۱۴۰۴ پر شده بود. میزان خسارت این صنعت در اردبیل ۳۰۰ میلیارد تومان اعلام شده است. در استان سمنان هم که ضریب اشغال هتل‌ها در نوروز سال گذشته ۹۰درصد بود، این رقم از ۹ اسفند تا پایان فروردین به ۵درصد هم نرسید. سه هتل در استان سمنان کاملاً تعطیل شدند.

کرمان در پایین‌ترین سطح جذب گردشگر

حمزه‌زاده با اشاره به دیگر استان‌ها عنوان می‌کند: در کرمان ضریب اشغال در عید ۴ تا ۵ درصد بود، دو هتل کاملاً تعطیل شدند و ۲۵۰میلیارد تومان ضرر به بار آمد. این میزان خسارت در یزد ۷۰۰ میلیارد تومان بود. چون پیش از عید تقریباً بیشتر هتل‌ها تعطیل بودند، ضریب اشغال هتل‌های یزد در نوروز تنها به ۵درصد رسید. در منطقه آزاد و گردشگری چابهار که عید سال گذشته بیش از ۹۵درصد ضریب اشغال داشت، نوروز امسال به صفر مطلق رسید. در آذربایجان شرقی که پیش‌بینی می‌شد عید امسال ۸۰درصد ضریب اشغال داشته باشیم، فقط ۲درصد داشتیم. هنوز حدود ۴۰درصد هتل‌ها تعطیل هستند.

تعطیلی ادامه‌دار در استان‌های غربی

وی در مورد سه تا از استان‌های غربی کشور هم توضیح می‌دهد و می‌گوید: در کرمانشاه ضریب اشغال نوروزی تنها ۱۰درصد بود، تعدادی از هتل‌ها تعطیل شدند و یکی از آن هتل‌ها هنوز تعطیل است. میزان خسارت جنگ ۴۰روزه در صنعت هتل‌داری کرمانشاه ۳۵۰میلیارد تومان گزارش شده است. در زنجان سه هتل تعطیل شدند چون فقط ۸درصد از ظرفیت هتل‌ها پر شد. صنعت هتل‌داری زنجان در جریان جنگ اخیر ۷۰۰ میلیارد تومان ضرر کرد. در استان کردستان هم از ۸ اسفند تا ۱۸ فروردین ۵۰هتل در تعطیلی مطلق بودند. این میزان در هفته آخر فروردین به سختی به ۵درصد رسید. بررسی‌های تکمیلی ما ادامه دارد و به زودی اعلام خواهد شد.

درخواست حمایت‌های قانونی از دولت

وی با بیان اینکه ما انتظار پول و وام بلاعوض از دولت نداریم، عنوان می‌کند: دو نکته وجود دارد؛ اینکه هتلداران آسیب جدی دیدند و در کنارش به مسئولیت مدنی‌شان به خوبی عمل کردند. بسیاری از هتل‌ها هم در این جنگ و هم در جنگ ۱۲روزه به درراه‌ماندگان و جنگ‌زدگان با بهترین شرایط اقامت دادند؛ منتها اکنون انتظاری که ما از دولت داریم، حمایت‌های قانونی و حمایت‌هایی است که جنبه تسهیلات دارد مانند معافیت‌های مالیاتی و معافیت بیمه‌ای برای مدت مشخص. انتظار داریم دولت در قالب یک بسته حمایتی به عنوان مثال دو سال معافیت مالیاتی یا کاهش بیمه سهم کارفرما برای جامعه هتلداران و تأسیسات گردشگری را در نظر بگیرد.

رئیس جامعه حرفه‌ای هتلداران ایران اضافه می‌کند: در اوضاعی که هتل‌ها زیان می‌دهند، سازمان مالیاتی هم ۲۳درصد حقوق کارمند را به عنوان سهم کارفرما بیمه می‌دهد در حالی که کارمند بیکار است. به عنوان مثال فرضاً ما به دلایل مسائل انسانی کارمند را حفظ کردیم، وقتی ما حقوق کارمند را پرداخت می‌کنیم، حداقل دولت سهم کارفرما را بگیرد تا کمک ‌کند و دولت با تعدیلی گسترده روبه‌رو نشود که همه بیمه بیکاری بخواهند. این کار در واقع به نفع دولت است. اگر بگوید هر کس تعدیل نکند من هم سهمیه بیمه بیکاران را می‌گیرم به نفع دولت است چون در این شرایط اگر بیکاران بیشتر شوند، دولت موظف است به همه بیمه بیکاری بدهد و یک بار مالی سنگین بر دوش دولت می‌افتد در حالی که دولت این گونه می‌تواند کمترین بار مالی را متحمل شود.