چرا اطراف دهان خشک و قرمز می‌شود

عصر ایران: خشکی، پوسته پوسته شدن، قرمزی یا سوزش پوست اطراف دهان معمولا ناشی از آسیب به سد پوستی یا تحریک مکرر پوست است. هوای سرد و خشک، شستشوی زیاد، تماس با بزاق، برخی محصولات آرایشی و بهداشتی و بعضی بیماری های پوستی می توانند در ایجاد این مشکل نقش داشته باشند.

در بیشتر موارد، خشکی پوست اطراف دهان خطرناک نیست و با حذف عامل تحریک کننده و استفاده منظم از مرطوب کننده مناسب بهتر می شود.

وقتی پای درماتیت پریورال در میان است

درماتیت پریورال نوعی بیماری التهابی پوست است که با قرمزی، پوسته ریزی و دانه های کوچک اطراف دهان ظاهر می شود و گاهی اطراف بینی یا چشم ها را نیز درگیر می کند.

استفاده از کورتیکواستروئیدهای موضعی یکی از عوامل شناخته شده مرتبط با این بیماری است. برخی محصولات آرایشی و مراقبت از پوست نیز ممکن است در بعضی افراد نقش داشته باشند.

در صورت مشکوک بودن به درماتیت پریورال، خوددرمانی با کرم های کورتونی می تواند مشکل را تشدید کند.

محصولات آرایشی و شوینده ها

برخی مواد موجود در محصولات آرایشی، کرم ها، شوینده ها و محصولات دهان و دندان می توانند پوست اطراف دهان را تحریک کنند یا باعث واکنش آلرژیک شوند.

قرمزی، خشکی، پوسته ریزی، خارش و سوزش از علائم احتمالی هستند. اگر یک محصول جدید پس از مدتی باعث بروز علائم شده است، قطع موقت آن می تواند به شناسایی عامل محرک کمک کند.

سرما و هوای خشک چه تاثیری دارند؟

هوای سرد، باد و کاهش رطوبت می توانند آب پوست را کاهش دهند و باعث خشکی، پوسته ریزی و ترک خوردگی شوند. پوست اطراف لب و دهان به دلیل تماس مکرر با بزاق و شستشو می تواند حساس تر باشد.

در فصل سرد، استفاده منظم از یک مرطوب کننده ساده و مناسب پوست صورت می تواند به حفظ سد پوستی کمک کند.

عادت ساده ای که مشکل را تشدید می کند

لیسیدن مکرر لب ها یا خیس شدن مداوم پوست اطراف دهان با بزاق می تواند در بعضی افراد چرخه خشکی و تحریک پوست را ایجاد کند. تبخیر بزاق باعث می شود پوست دوباره خشک شود و تکرار این روند می تواند التهاب را افزایش دهد.

اگزما و بیماری های پوستی دیگر

اگزما، روزاسه و برخی بیماری های پوستی دیگر نیز ممکن است پوست اطراف دهان را خشک، قرمز یا پوسته پوسته کنند. وجود علائم مشابه در قسمت های دیگر صورت یا بدن می تواند سرنخ مهمی برای تشخیص باشد.

آیا کم آبی بدن مقصر است؟

کم آبی شدید بدن می تواند باعث خشکی دهان و پوست شود، اما خشکی موضعی اطراف دهان به تنهایی معمولا نشانه کم آبی بدن نیست. عوامل محیطی، شستشوی زیاد، تحریک پوستی و بیماری های پوستی از علل شایع تر هستند.

برای درمان چه کار کنیم؟

پوست را با شوینده ملایم و آب ولرم به آرامی بشویید و از مالش شدید، اسکراب و لایه برداری مکرر ناحیه خشک خودداری کنید.

پس از شستشو، زمانی که پوست هنوز کمی مرطوب است، از یک مرطوب کننده بدون عطر استفاده کنید. محصولاتی حاوی موادی مانند سرامیدها یا پترولاتوم می توانند به ترمیم و حفظ سد پوستی کمک کنند.

اگر پوست بسیار خشک است، یک لایه نازک از پمادهای محافظ ساده مانند پترولاتوم می تواند به کاهش از دست رفتن آب پوست کمک کند.

فعلا لایه برداری نکنید

وجود پوسته روی پوست خشک به این معنی نیست که باید آن را با اسکراب یا لایه بردار از بین برد. در پوست تحریک شده اطراف دهان، لایه برداری می تواند التهاب و آسیب سد پوستی را بیشتر کند.

بنابراین تا زمانی که علت خشکی مشخص نشده و پوست ملتهب است، استفاده از اسکراب ها و لایه بردارهای قوی انتخاب مناسبی نیست.

خمیردندان را بی دلیل کنار نگذارید

فلوراید موجود در خمیردندان برای پیشگیری از پوسیدگی دندان اهمیت دارد و نباید صرفا به دلیل خشکی اطراف دهان، خمیردندان فلورایددار را کنار گذاشت.

با این حال، بعضی افراد ممکن است به ترکیبات خاص موجود در خمیردندان یا محصولات دهان و دندان حساس باشند. اگر علائم پس از تغییر محصول ایجاد شده یا ادامه پیدا کرده است، مشورت با پزشک یا دندانپزشک می تواند به شناسایی عامل تحریک کننده کمک کند.

چه زمانی مراجعه به پزشک ضروری است؟

اگر خشکی پوست پس از چند هفته مراقبت ساده بهتر نشد، مرتب عود کرد یا همراه با قرمزی قابل توجه، دانه های کوچک، درد، ترک های عمیق، ترشح یا زخم بود، بهتر است متخصص پوست علت را بررسی کند.

همچنین اگر برای مدت طولانی از کرم های کورتونی روی صورت استفاده کرده اید و پس از قطع آن دچار قرمزی و دانه های اطراف دهان شده اید، بهتر است برای تشخیص و انتخاب درمان مناسب به پزشک مراجعه کنید.

درمان خشکی پوست اطراف دهان به علت آن بستگی دارد و استفاده خودسرانه از داروهای موضعی، به ویژه کورتیکواستروئیدها، ممکن است بعضی بیماری های پوستی را تشدید کند.

این مطلب جایگزین تشخیص و درمان پزشک نیست. اگر خشکی یا التهاب پوست مداوم است یا با علائم غیرمعمول همراه شده، برای تشخیص علت به پزشک یا متخصص پوست مراجعه کنید.