خرسندی: نباید با مهدوی‌کیا قطع همکاری می‌کردند

روزنامه اعتماد: مهدی مهدوی‌کیا آخرین بار در حدود یک‌سال قبل روی نیمکت تیم ملی امید کشورمان نشست و پس از آن تیم ملی به حال خودش رها شد تا تکلیف نیمکت یکی از‌ مهم‌ترین رده‌های فوتبالی ما نامشخص باشد . تجربه انتخاب سرمربی تیم ملی بزرگسالان نشان می‌دهد انتخاب مربی تیم‌های ملی معمولا زمانبر است و رییس فدراسیون فوتبال در انتخاب‌هایش وسواس زیادی به خرج ‌می‌دهد! از روز اول انتخاب امیر قلعه‌نویی به عنوان مربی تیم بزرگسالان زمان زیادی نگذشته بود ‌که انتقادات زیادی به فدراسیون فوتبال وارد شد و عده‌ای معتقد بودند مربی که در چند سال اخیر در تیم‌های باشگاهی موفق به بردن جامی نشده لیاقت شانس دوباره و نشستن روی نیمکت تیم ملی را ندارد. اما انتقادات از انتخاب قلعه‌نویی و از دست دادن زمان برای تعیین تکلیف مربی گویا تاثیری در انتخابات تاج ندارد و برای همین هم حالا پس از یک‌سال زمان از دست دادن نام‌هایی را به عنوان کاندیدهای مربیگری تیم ملی امید می‌شنویم که نه تنها تجربه کافی ندارند، بلکه در رزومه کوچک مربیگری آنها هیچ موفقیت قابل ذکری دیده نمی‌شود! اینکه چه زمانی مربی تیم ملی مشخص شود آینده بسیار نزدیک خواهد بود، اما چه فردی قرار است روی نیمکت تیم ملی بنشیند؟ آیا فدراسیون فوتبال با یک ‌انتخاب دم‌دستی و شاید هم سفارشی از مقامات بالاتر انتخاب جنجالی خواهد داشت و باز هم نسل دیگری از فوتبال امید ما قربانی سوءمدیریت و انتخابات غیرفوتبالی می‌شود؟ برای رسیدن به این پرسش و البته جلوگیری از قضاوت‌های زودهنگام بهتر است کمی دیگر صبر کنیم. احسان خرسندی، بازیکن سابق پرسپولیس که هدایت جوانان این تیم را برعهده گرفته اعتقاد دارد هر سال وضعیت تیم ملی امید همین بوده و همین خواهد بود و با وضعیت فعلی نباید امیدی به حضور در المپیک ‌داشت. خرسندی از وضعیت بد فوتبال پایه در تهران در زمان شیرازی هم انتقاد و اظهار امیدواری کرد فرد شایسته‌ای جانشین رییس مستعفی هیات فوتبال تهران شود.

 پروژه انتخاب مربی تیم ملی امید خیلی زمانبر شده.

چه آن زمان که خودم بازیکن تیم ملی امید بودم و چه قبل از آن و بعد از حضور من هم این مشکل ادامه دارد! یک تصمیم‌گیری درست نمی‌توانند برای تیم ملی امید داشته باشند. امیدی که سال‌هاست به آن امید داریم، اما هیچ اتفاق خوبی برایش رخ‌ نمی‌دهد‌ و با وضع فعلی هیچ امیدی به این تیم امید نیست! 

  با این وضعیت که شما می‌گویید در این دوره هم خبری از صعود نیست؟ 

قطعا خبری نیست! مخصوصا با پیشرفتی که دیگر کشورهای آسیایی کردند. با این وضع و برنامه‌ریزی هر قدر بازیکنان ما خوب باشند، نمی‌توانیم. دیگر فوتبال مثل قبل نیست و احتیاج به برنامه‌ریزی دقیق و سالانه دارد که این اتفاق برای ما نمی‌افتد و هر وقت نزدیک به بازی‌ها می‌شود، یادمان می‌افتد که تیم ملی امیدی هم وجود دارد و تازه یادمان می‌آید چه کسی را به عنوان مربی انتخاب کنیم و سر و سامانی به تیم ‌دهیم.

  فکر می‌کنید تیم ملی امید با مهدوی‌کیا ادامه می‌داد بهتر نبود؟ 

وقتی نگاه می‌کنید آکادمی کیا سال‌هاست که بهترین آکادمی ایران است باید به این نتیجه برسیم که می‌توانستیم به مهدوی‌کیا زمان دهیم و نیازهای تیمش را برآورده کنیم. قطعا دستاورد خوبی برای تیم ملی امید داشت. اما اتفاقی که سال‌هاست برای همه مربیان ما می‌افتد برای مهدوی‌کیا هم پیش آمد.

 گفته می‌شود تکلیف مربی تیم امید تا آخر هفته مشخص می‌شود و نام‌هایی هم در بعضی از رسانه‌ها مطرح شده. نظر شما درباره اسامی مطرح شده چیست؟ 

شنیدم، اما بزرگ‌ترین مشکل ما این است اغلب امیدهایی که می‌توانند به تیم ملی کمک کنند فیکس تیم‌های خودشان هستند و در کوران مسابقات مربیان لیگ همکاری با مربی تیم ملی ندارند. ما باید اول تعامل بین مربیان امید و باشگاهی را برقرار کنیم. تا وقتی این تعامل نباشد بهترین مربیان دنیا هم بیاید، نمی‌تواند نتیجه بگیرد. ما سال‌هاست این مشکل را داریم. از رییس تا کمیته فنی و جوانان و بقیه نتوانستند حلش کنند. از زمان صفایی‌فراهانی تا الان که تاج است مشکل را داریم. اگر اولویت تیم ملی است باید تصمیم قاطع با جریمه‌های سنگین در نظر بگیرند برای تیم‌هایی که همکاری نمی‌کنند.

 سوال آخر خارج از بحث است. شیرازی وقتی رییس فوتبال استان تهران بود، انتقادات زیادی از او به دلیل ضعف در بسیاری از مسائل در فوتبال پایه تهران مطرح بود. نظر شما درباره جدایی او و انتخاب جدید برای این پست مهم چیست؟ 

در تمام سال‌هایی که در فوتبال پایه بودم همراه بود با مدیریت شیرازی. قطعا کمی و کسری داشته اما برای مقایسه باید صبر کرد مدیر بعدی کیست و می‌تواند جبران کند و وضعیت فعلی را بهبود ببخشد امیدوارم که این‌طور شود. قطعا فوتبال تهران با این همه پتانسیل این وضعیت درستی برایش نبود و قطعا می‌توانست وضعش بهتر باشد. انتظار از فوتبال بسیار بالاست، اما سطح مسابقات روز به روز پایین‌تر می‌آمد و هیچ‌ تلاشی برای ارتقای آن انجام نشد‌. روندی که از اول شروع کردند را همان‌طور پیش گرفتند و کما اینکه این منحنی رو به پایین بود‌ .