زندگی نقاش فرانسوی روی پرده سینما

بانی فیلم: یکی از بهترین دستمایه ها برای فیلمسازان، نمایشی کردن زندگی هنرمندان، به ویژه نقاشان است؛ هنرمندانی که هم می شود با الهام از آثارشان برای میزانس دادن استفاده کرد وهم از خود زندگی واقعی شان، احساس هایشان، عشق هایشان، دردهایشان و تاثیرگرفتن از پیرامون شان و… کمک گرفت و به خلق آثری ماندگار درسینما پرداخت.

تصویری بودن کار نقاشان، مایه خوبی برای یک کارگردان با ذوق وخلاق خواهد کرد. بسیارند فیلم هائی که با الهام از زندگی نقاشان به پرده آمده اند ازجمله «رامبراند»، «ترنر»، «فریدا»، «کاراواجو»، «ونسان ون گوگ»، «سایات نوا«، ادوارد مونه»، «پیکاسو» و…

از آخرین فیلم هائی که درباره یک نقاش مشهور ساخته شده و از این هفته به پرده سینماهای فرانسه آمده، فیلم «گوگن، سفر به هائیتی» اثر ادوارد دولوک است.

در ایران اگرچه علی حاتمی فیلم کمال الملک را ساخته، ابراهیم مختاری درباره مکرمه، فیلم بسیار جالبی کارکرد، یا بهمن مقصودلو فیلمی درباره، ایران درودی و میترا فراهانی، درباره بهمن محصص و دیگران کارهای نسبتا جالبی ارائه داده اند اما حیف است که مثلا هنوز فیلم خلاقانه و درخور اهمیت درباره «کمال الملک»، «فرشچیان» و… ساخته نشده طوری که بتوان با آن را درسینماهای جهان به نمایش در آورد. با امید به اینکه در آینده فیلمسازانی در این راه همت کنند.

گوگن فرانسوی

داستان: پل گوگن، در سال ۱۸۹۱ درشرایط دشوار مالی مجبور به ترک همسر وفرزندانش از پاریس به پولینزی، وهائیتی می شود.

نقاشی های او با رنگهای تند و برجسته درپاریس چندان خریدارندارد واین هنرمند سرخورده از همسرش می خواهد تا با او در این سفر همراه باشد. اما وی مایل به سفرنیست و نقاش با مشکلات فراوان از جمله بی پولی، خود را به هائیتی می رساند و به کارگری دربندر وغیره می پردازد اما هرگزعشق خود، نقاشی کردن را به ترک نمی کند.

گوگن با ابتدائی ترین وسیله ها به این کارادامه می دهد تا اینکه با زن جوانی ازاین منطقه ازدواج می کند و همسرش مدل نقاشی هایش می شود؛ خلاقیت گوگن دوباره گل می کند و نقاشی های بسیاری می کشد با این حال پول چندانی به دست نمی آورد. او دوست دکتری دارد به نام هانری ویلن که درموقع بیماری بسیار به او کمک می کند و نقاشی های اورا به فرانسه برده و می فروشد. درنهایت دوست پزشک به گوگن مریض پیشنهاد می کند که به فرانسه باز گردد. اما گوگن قبول نمی کند وعقیده دارد که زندگی اش همین جاست…

سینمای فرانسه بعد از ساخت فیلم هائی درباره «رودن»، «ون گوگ» و دیگران ، حالا با صرف هزینه نسبتا زیاد سراغ گوگن با بازی نسبتا خوب ونسان کاسل رفته است.

دومین اثرادوارد دلوک کارگردان این فیلم متاسفانه چنان که باید وشاید، موفق از آب درنیامده، اما حضورفیلم بر پرده های سینماهای فرانسه باعث می شود که آن دسته از کسانی که با گوگن و آثارش چندان آشنا نیستند، به دیدار آثار او در نمایشگاهی بروند که قرار است از ۱۱ اکتبر تا ۲۲ ژانویه ۲۰۱۸ درمحله گراند پاله شهرپاریس برپا شود.

بنا به گفته کارشناسان پل گوگن (۱۸۴۸ - ۱۹۰۳) هنرمندی است که بیشترین تاثیر را روی نقاشی قرن بیستم گذاشته است.

گفته می شود که وی هفتاد شاهکار خلق کرده که در مدت ۱۸ ماهی که در پلی نزی فرانسه زندگی کرده است آنها را به وجود آورده بود.

در این فیلم کارگردان نشان می دهد که گوگن چگونه تحت تاثیر پیرامون خود بوده با آدم ها وزندگی بدوی آنها چه زود اخت شده و چه با صمیمیت و پاکی با آنها دمخور می شود والهام می گیرد. با چه نگاهی پرعطوفت به آدم ها، از آنها نقاشی می کشیده.

مشهورترین تابلوها ی گوگن پس از مرگش به قیمت های بسیار گرانی فروخته می شود اما خود نقاش دیگردرقید حیات نیست که از آن بهره ببرد.

گوگن نقاشی منظره و دورنمای طبیعت را دگرگون کرد. هنرمندانی که پس از او نمای جنگل‌های انبوه و مناظراستوایی را روی بوم آوردند، به رشته‌ای از تداعی‌های اخلاقی و سیاسی نظر داشتند. عناصر رؤیایی با باری نمادین به دنیای خیالی هنرمند وارد شد. طبیعت ناآرام و سرکش، سرچشمه پاکی و اصالت شناخته شد که نمونه‌های آن در کارهای هانری روسو، فرانتس مارک، اوگوست ماکه، امیل نولده، اتو مولر و هانری ماتیس مشهود است.

کارگردان در بیشتر صحنه ها، به نظر می آید گوگن را به حال خود در طبیعت رها کرده و به دنبال کار خلاقانه نرفته است، به همین دلیل به جز زیبائی های طبیعت را نشان دادن (که به خودی خود جالب است) از خود چندان مایه نمی گذارد و شکار را به فیلمبردار واگذارکرده است.